ΙΑΜΕ»Σ Α. ΜΙΟΗΕΝΕΒ, 4ιάστηµα καὶ ᾿Οσμὲς Τὸ θιθλἰο αὐτὸ τοῦ Ίάπιες Α. ΜΙεΠεπετ ἔχει γίνει καὶ µεγάλη τηλεοπτικὴ ἐπι- τυχία μὲ τίτλο «4ιάστηµα» («δρᾶςε»). Ο συγγραφέας ἀποδίδοντας τὰ πράγµα- τα μὲ τὸ δικό του πνεῦμα ἄφησε ἐντελῶς ἀτόφιο, χωρὶς νὰ τὸ ὀάζῃ ὁ νοῦς του (ὅπως κάποια κυρία, ποὺ κάθεται ἀπρόσεχτη καὶ «ἀποκαλύπτει»). τὸ πῶς ἄντι- µετωπίζουν κάποιοι τὰ πράγματα ἔξω ἐντελῶς «τῆς ἡμετέρας παιδείας». Οὔτε λίγο οὔτε πολὺ συζητᾷ γιὰ τὸ Διάστημα ἀναφέροντας .. τὴν Μεσοποτα- μία, τὴν Ιουδαία, τὴν ᾿Ασσυρία καὶ τὸ Στόουνχετζ, ὅπως καὶ τὶς Θῆθες τῆς Αἰγύ- πτου και τὸ Ματσοὺ Πικτσού, ὡς καὶ τὰ «ἀρχαῖα» πανεπιστήμια τῆς Μπολόνιας καὶ τῆς Οξφόρδης. Κύτταξα, μήπως δρῶ τίποτε ἀρχαῖο Ελληνικό, ἀλλὰ πουθε- νά. Κατάλαθα: ὀμελέττα χωρὶς αὐγό. Στὴν θέση τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος μὲ φορτι- κότητα προθαλλόταν συνεχῶς ἡ ....Βίόλος. Δηλαδὴ ὁ Θαλῆς, ὁ Δημόκριτος, ὁ Ἡράκλειτος, ὁ ᾿Αριστοτέλης, ὁ Πλάτων, οἱ Ἐπικούρειοι, οἱ Πυθαγόρειοι, ὁ ᾿Αρί- σταρχος κιλπ. τί ἔκαναν; Εἶναι γνωστὸ στὴν σκεπτόμενη καὶ μορφωμένη ἀνθρω- πότητα, ὅτι ἡ κοσμολογία πέρασε ἀπ᾽ αὐτοὺς σὲ τέτοιο ἐπίπεδο ὀντολογικῆς το- ποθέτησης, ὥστε ἡ ἐκπροσώπηση τοῦ ὑπαρξιακοῦ στὸ Σύμπαν νὰ φέρῃ τὴν σφραγῖδα τους. Φυσικὰ τὸ μετὰ τὴν ἀρχαιότητα διάδοχο σύστημα, ἂς τὸ ποῦμε ἔτσι, μὴ ἔχοντας τὴν δύναμη, καταπάτησε, ἀντέστρεψε καὶ ὑποθάθμισε αὐτὰ ποὺ οἱ καταξιωμένοι αὐτοὶ ἐγκέφαλοι εἶχαν συλλάδει. Μεταπράτες λοιπόν... Πολύπλευρη ἐπίδραση τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας στὴν Σικελικὴ Ποιητικὴ Σχολὴ τοῦ Παλέρμου Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Μεσαίωνα στὴν πόλη τοῦ Παλέρμου (Πανόρμου), ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε τὴν πρωτεύουσα τοῦ δασιλείου Φρειδερίκου τοῦ Π, καθὼς καὶ σ᾽ ὅλη τὴν περιοχὴ τῆς Νοτίου ᾿Ιταλίας (Μεγάλη ᾿Ελλάδα) ἤκμαζε μία ἀπὸ τὶς τρεῖς ποιητικὲς σχολές, ποὺ ἀνθοῦσαν τότε σ᾽ ὅλη τὴν Εὐρώπη καὶ ποὺ ἡ µία ἐπηρέαζε τὴν ἄλλη. Ἢ μία θρισκόταν στὸν 'Ὑθροῦντα (Οτραντο) καὶ ὑπέκειτο κι αὐτὴ στὴν αὐλὴ τοῦ αὐτοκράτορα Φρειδερίκου τοῦ 11, ἀλλὰ ἡ σχολὴ αὐτὴ (εἶχε τὴν ἕδρα της στὸ Μοναστήρι τοῦ ᾽Αγίου Νικολάου τῶν Κα- σούλων) χρησιμοποιοῦσε τὴν τοπικὴ γλῶσσα τοῦ Σαλέντου, τὴν ἑλληνική. Μέσα στὸ μοναστήρι ὑπῆρχαν στὴν διάθεση τῶν ποιητῶν τὰ πολύτιμα κείμενα τῶν ἀρχαίων ᾿Ελλήνων συγγραφέων, τὰ ὁποῖα κυκλοφοροῦσαν σὲ μεταφρά- σεις στὴν λατινικὴ ἢ στὸ πρωτότυπο ἑλληνικὸ κείµενο ἀπὸ τὴν αὐλὴ τοῦ Φρει- δερίκου τοῦ 1]. Στὸ Παλέρμο τὴν ἐποχὴ ἐκείνη συνέρρεαν πολλοὶ µορφωμέ- --.»