ΕΥΟΥΜΙΟΣ Ν. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΔΟΣ «᾽Αερόμπικο»: Οἱ ἑλληνικὲς γυμνοπαιδιὲς Ὃ πολιτισμὸς τῆς ἀρχαιοελληνικῆς περιόδου --Αἰγαίων, Κρητῶν κ.λπ.- κα- θηµερινά, μὲ στοιχεῖα ποὺ ἔρχονται στὴν δημοσιότητα, ἀποδεικνύεται, ὅτι ὄντως εἶχε ἐξακτινισθῆ, καλύπτοντας ὅλες τὶς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς. Ιδιαίτερα ὅμως οἱ ἀνήσυχοι, ἐρευνητικοὶ καὶ πολυπράγµονες πανάρχαιοι πρόγονοί µας εἶχαν ἐπισημάνει τὴν ἀξία καὶ σημασία τῆς γύμνασης τοῦ σώματος καὶ ἵστο- ρικὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπῆρξαν οἱ πρῶτοι ποὺ δημιούργησαν καὶ τελειο- ποίησαν τὴν συνειδητή ἄσκηση τοῦ σώματος, ἡ ὁποία κατεῖχε µία θέση πέρα καὶ μαχριὰ ἀπ᾽ τὶς ἁπλὲς μορφὲς παιχνιδιῶν, ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἄλλους λα- οὖς (Κινέζοι, Ἰάπωνες). Ἡ γύµναση αὐτή, ἡ συνειδητὴ δηλ. ἄσκηση τοῦ σώματος, μὲ γυμνά, ἄδεια καὶ χωρὶς ὅπλα χέρια, ἂν καὶ στὴν ἀρχική της μορφὴ ξεπηδάῃ µέσα ἀπὸ τὶς θρησκευτικὲς τελετουργίες ὡς δημιούργημα καὶ ἀπόρροια αὐτῶν, ἐν τούτοις φαίνεται νὰ θασίζεται σὲ τόσα καὶ τέτοια ἐπιστημονιχκὰ δεδοµένα, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν κατάπληξη καὶ θαυμασμὸ σήµερα, ποὺ ἡ γυμναστικὴ ὡς ἰδιαίτε- ϱη ἐπιστήμη καὶ σὲ συνεργασία μὲ συναφεῖς ἐπιστῆμες παρουσιάζει τὸ τέλειο. Μέσα λοιπὸν στὶς θρησκευτικὲς ἐκεῖνες τελετουργίες ἡ συνειδητή ἄσκηση, ζυμωμένη μὲ τὸ θρησκευτικὸ συναίσθηµα, ὡδηγοῦσε καὶ δημιουργοῦσε µία Ὀλυμπιακὸ Πνεῦμα καὶ «Ολυμπιάδες Αναπήρων» Εἶναι δέδαιον, ὅτι καταθάλλεται ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς προσπάθεια ὑποδαθ- µίσεως-ὑποτιμήσεως, ἀλλοτριώσεως καὶ κατ’ ἐπέκτασιν εὐτελισμοῦ τῆς Ολυ- µπιακῆς ᾿Ιδέας. Δὲν θὰ σταθοῦμε στὴν ἐμπορευματοποίησήη-κοκακολαποίη- ση τῶν ᾿Ολυμπιακῶν ᾽Αγώνων, ποὺ ἀποτελεῖ συνέπεια τῆς γενικῆς παραδό- σεως «τῶν ἁγίων τοῖς κυσί», δεδομένου ὅτι θὰ ἀποτελοῦσε οὐτοπία νὰ περί- µενε κανεὶς διαφορετικὴ μεταχείριση ἀπὸ λαοὺς μὲ «πολιτισμό», ποὺ δασικές του ἀξίες ἔχει τὸ κέρδος, τὶς «μπίζινες». Συνέπεια τοῦ πολιτισμικοῦ ἐπιπέδου καὶ τῆς ἱεραρχήσεως ἀξιῶν τῶν νεοδαρθάρων εἶναι ἡ ἐκτροπὴ τῶν ᾿Ολυ- μπιακῶν᾿ Αγώνων σὲ ἐμποροπανηγυρικὸ-διαφημιστικὸ-ἰδεολογικοπολιτικὸ κατασκεύασμα, τοῦ ὁποίου ἡ πολυτέλεια καὶ ἡ ἐπίδειξη νεοπλουτισμοῦ ἀπο- --