Οἱ ἐπιπτώσεις νεωτέρων διαστημιχκῶν ἐρευνῶν στὸ θρησκευτικὸ κοσμοείδωλο Οἱ θαθειὲς φιλοσοφικο-θρησκευτικὲς ἐπιπτώσεις, ποὺ ἐπιφέρουν σήμερα καὶ θὰ ἐπιφέρουν πιὸ ἔντονα μελλοντικὰ οἱ πρωτοφανεῖς σὲ σημασία καὶ σοθαρότητα διαστημικὲς ἔρευνες, ἔχουν προκαλέσει τὴν προσοχὴ καὶ διεγείρει τὸν προθληματισμὸ ὄχι μόνον τῶν ἀπ ̓ εὐθείας ἐνδιαφερομένων ἐπιστημόνων ἀλλὰ καὶ διανοητῶν, φιλοσόφων, λογίων, πολιτικῶν καὶ γενικὰ τοῦ εὐρέως κοινοῦ τῆς ἐποχῆς μας: ἀκόμη δὲ περισσότερο τῶν θεολόγων καὶ ἀντιπροσώπων θρησκευτικῶν δογμάτων καὶ κυρίως χριστιανικῶν, ἰουδαϊκῶν καὶ ἰσλαμικῶν, λόγῳ τῶν θαθειῶν δονήσεων ποὺ προκαλοῦν στὶς ἀρχὲς τῶν δογμάτων αὐτῶν οἱ ἐπαναστατικὲς διαστημικὲς ἔρευνες. Οἱ ἐπιπτώσεις τῶν κοσμογονικῶν αὐτῶν ἀνακαλύψεων τῆς ἐπιστήμης εἶναι ἀνάλογες μὲ τὴν θεολογικὴ Φιλοσοφία κάθε θρησκευτικοῦ δόγματος καὶ ἐπὶ πλέον μὲ τὴν ἰδεολογικὴ ἐπίδρασή της στὶς ἀντιλήψεις τῶν ὀπαδῶν του. Ὃ θεολόγος-χοινωνιολόγος ὃρ. Γ. Μουστάκης στὸ 6ιόλίο του «Οἱ Πέντε Μεγάλες Θρησκεῖες τοῦ Κόσμου - Τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά», τὸ ὁποῖο ἀπέσπασε τὴν εὔφημη μνεία τῆς ̓Αρχιεπισκοπῆς ̓Αθηνῶν, σύμφωνα καὶ μὲ γνῶμες ἄλλων κοινωνιολόγων κατατάσσει τὶς θρησκεῖες σὲ αὐτὲς ποὺ ἔχουν θεϊστικὴ θεολογία ὅπως ὁ χριστιανισμός, ὁ ἰουδαϊσμός, ὁ ἰσλαμισμός, καὶ σὲ αὐτὲς ποὺ ἔχουν ἀθεϊστικὴ-μηδενιστικὴ ὅπως ὁ ἰνδουἴσμός, ὁ ὑουδδισμός, ὁ θραχμανισμὸς κ.λπ. Οἱ θεῖστικὲς θρησκεῖες θασιζόμενες στὴν πρωτόγονη κοσμογονία τῆς «Γενέσεως» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Π.Δ.) θὰ πρέπει νὰ διασκευάσουν ἢ νὰ δώσουν πιὸ σύγχρονη ἢ ἀλληγορικὴ ἢ ἄλλη ἑρμηνεία στὰ μονολιθικὰ παραδοσιακὰ «πιστεύω» τῆς θρησκευτικῆς τους Φιλοσοφίας. Αὐτὸ ἔγινε ἐξ ἄλλου στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Καθολική Ἐκκλησία μὲ τὴν ἀναγνώριση ὕστερα ἀπὸ 467 χρόνια τοῦ ἡλιοπεντρικοῦ μας συστήματος τῶν ̓Αρίσταρχου-Κοπέρνικου καὶ πρὀσφατα ὕστερα ἀπὸ 136 χρόνια τῆς θεωρίας τοῦ Δαρθίνου, δίνοντας στὴν ἑξαήμερη δημιουργία τῆς Γῆς, τοῦ ζωικοῦ Οασιλείου καὶ τοῦ ἀνθρώπου μίαν ἄλλη, πιὸ «σύγχρονη», ἀλληγορική, ἀλλὰ ὁμιχλώδη καὶ ὄχι κατὰ λέξιν δογματική, ὅπως παλαιά, ἑρμηνεία. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι οἱ δυνατότητες προσαρμογῆς τῆς θρησκείας στὶς κάθε φορὰ ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις εἶναι πολλές. ἀρκεῖ τὸ θρησκευτικὸ δόγμα νὰ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν ἐπιστήμη. Αὐτὸ ἐκφράζεται πολὺ παραστατικὰ καὶ ἀπὸ τὴν παρέμδαση τοῦ καθηγητοῦ τῶν θρησκευτικῶν σπουδῶν στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Κολοράδο Ε. ΤαγΙοι (Ε.Τ.) σὲ ἐπιστημονικὸ συνέδριο γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις ἀπὸ τὴν πιθανὴ ἀνακάλυψη ἰχνῶν ζωῆς στὸν "Αρη, ὅπου εἶπε: «Κάθε θρησκεία μπορεῖ νὰ ἀναπροσαρμόσῃ τὶς θασικές της ""ἀλληγορίες”, γιὰ νὰ ἐπιτύχῃ συμθιδασμὸ μὲ αὐτὰ ποὺ γίνονται γνωστὰ στὸ γύρω μας σύμπαν». ̓Αναφέρει ἐπὶ πλέον τὰ λόγια τοῦ ἀμερικανοῦ φιλόσοφου Νν. δίαςε στὸ ἴδιο θέμα, ὁ ὁποῖος φρονεῖ, ὅτι «ἢ θρησκεία μπορεῖ νὰ ἀνταποκριθῇ σὲ κάθε εἴδους ἀστρονομία, γεωλογία, διολογία, φυσική. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ συμφωνήσῃ σὲ ἕνα χωρὶς σκοπὸ καὶ χωρὶς σημασία σύμπαν». Τὰ λόγια αὐτὰ ἀντιπροσώπων τῆς θρησκείας ἢ φιλοσόφων ἀντικατοπτρίζουν τὶς παραδοσιακὲς θρησχκευτικὲς πεποιθήσεις, ἂν καὶ πολλές, θεμελιώδεις. ἀπὸ αὐτὲς ἀμφισθητοῦνται ἀπὸ διακεκριμένους ἐπιστήμονες. Πρέπει ὅμως νὰ ἀναγνωρίσωμε τὴν εὐρύτητα πνεύματος, ποὺ διακρίνει τοὺς διανοητὲς αὐτούς, ὅταν, ὅπως ὁ Ε.Τ. ἀναφέρει στήν παρέμδασή του σχολιάζοντας τὸ πιθανὸ μικρόθιο ἀπὸ τὸν ”Αρη. «τὸ μικρόόιο αὐτό, ἐὰν ἔτσι ἀποδειχθῇ ἡ φύση του, διευρύνει τὴν ἱκανότητά μας νὰ σκεφθοῦμε τὴν ἐπέμταση τῆς ζωῆς σὲ πολλὲς μορφὲς μέσα στὸ σύμπαν» («Βἱαπείατγ Κερογτἰ», ΝΟΊ, 97) Στὸ φῶς τῶν ἀνωτέρω θὰ μπορούσαμε ἐδῶ νὰ ὑπογραμμίσουμε, ὅτι καμμία ἕως τώ-