Οἱ ἐπιπτώσεις νεωτέρων διαστημιχκῶν ἐρευνῶν στὸ θρησκευτικὸ κοσµοείδωλο Οἱ θαθειὲς φιλοσοφικο-θρησκευτικὲς ἐπιπτώσεις, ποὺ ἐπιφέρουν σήµερα καὶ θὰ ἐπι- φέρουν πιὸ ἔντονα μελλοντικὰ οἱ πρωτοφανεῖς σὲ σημασία καὶ σοθαρότητα διαστη- μικὲς ἔρευνες, ἔχουν προκαλέσει τὴν προσοχὴ καὶ διεγείρει τὸν προθληματισμὸ ὄχι µό- νον τῶν ἀπ᾿ εὐθείας ἐνδιαφερομένων ἐπιστημόνων ἀλλὰ καὶ διανοητῶν, φιλοσόφων, λογίων, πολιτικῶν καὶ γενικὰ τοῦ εὐρέως κοινοῦ τῆς ἐποχῆς µας: ἀκόμη δὲ περισσό- τερο τῶν θεολόγων καὶ ἀντιπροσώπων θρησκευτικῶν δογμάτων καὶ κυρίως χριστια- νικῶν, ἰουδαϊκῶν καὶ ἰσλαμικῶν, λόγῳ τῶν θαθειῶν δονήσεων ποὺ προκαλοῦν στὶς ἀρχὲς τῶν δογμάτων αὐτῶν οἱ ἐπαναστατικὲς διαστημικὲς ἔρευνες. Οἱ ἐπιπτώσεις τῶν κοσμογονικῶν αὐτῶν ἀνακαλύψεων τῆς ἐπιστήμης εἶναι ἀνάλογες μὲ τὴν θεολογικὴ Φιλοσοφία κάθε θρησκευτικοῦ δόγματος καὶ ἐπὶ πλέον μὲ τὴν ἰδεολογικὴ ἐπίδρασή της στὶς ἀντιλήψεις τῶν ὀπαδῶν του. Ὃ θεολόγος-χοινωνιολόγος ὃρ. Γ. Μουστάκης στὸ 6ιόλίο του «Οἱ Πέντε Μεγάλες Θρησκεῖες τοῦ Κόσμου - Τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά», τὸ ὁποῖο ἀπέσπασε τὴν εὔφημη μνεία τῆς ᾿Αρχιεπισκοπῆς ᾿Αθηνῶν, σύμφωνα καὶ μὲ γνῶμες ἄλλων κοινωνιολόγων κατα- τάσσει τὶς θρησκεῖες σὲ αὐτὲς ποὺ ἔχουν θεϊστικὴ θεολογία ὅπως ὁ χριστιανισμός, ὁ ἰουδαϊσμός, ὁ ἰσλαμισμός, καὶ σὲ αὐτὲς ποὺ ἔχουν ἀθεϊστικὴ-μηδενιστικὴ ὅπως ὁ ἰνδου- ἴσμός, ὁ ὑουδδισμός, ὁ θραχμανισμὸς κ.λπ. Οἱ θεῖστικὲς θρησκεῖες θασιζόμενες στὴν πρωτόγονη κοσμογονία τῆς «Γενέσεως» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Π.Δ.) θὰ πρέπει νὰ διασκευάσουν ἢ νὰ δώσουν πιὸ σύγχρονη ἢ ἀλληγορικὴ ἢ ἄλλη ἑρμηνεία στὰ µονο- λιθικὰ παραδοσιακὰ «πιστεύω» τῆς θρησκευτικῆς τους Φιλοσοφίας. Αὐτὸ ἔγινε ἐξ ἄλλου στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Καθολική Ἐκκλησία μὲ τὴν ἀναγνώριση ὕστερα ἀπὸ 467 χρόνια τοῦ ἡλιοπεντρικοῦ µας συστήµατος τῶν ᾿Αρίσταρχου-Κοπέρνικου καὶ πρὀ- σφατα ὕστερα ἀπὸ 136 χρόνια τῆς θεωρίας τοῦ Δαρθίνου, δίνοντας στὴν ἑξαήμερη δηµιουργία τῆς Γῆς, τοῦ ζωικοῦ Οασιλείου καὶ τοῦ ἀνθρώπου μίαν ἄλλη, πιὸ «σύγ- χρονη», ἀλληγορική, ἀλλὰ ὁμιχλώδη καὶ ὄχι κατὰ λέξιν δογματική, ὅπως παλαιά, ἑρμηνεία. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι οἱ δυνατότητες προσαρμογῆς τῆς θρησκείας στὶς κάθε φορὰ ἐπι- στημονικὲς ἀνακαλύψεις εἶναι πολλές. ἀρκεῖ τὸ θρησκευτικὸ δόγμα νὰ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν ἐπιστήμη. Αὐτὸ ἐκφράζεται πολὺ παραστατικὰ καὶ ἀπὸ τὴν παρέµδαση τοῦ καθηγητοῦ τῶν θρησκευτικῶν σπουδῶν στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Κολοράδο Ε. ΤαγΙοι (Ε.Τ.) σὲ ἐπιστημονικὸ συνέδριο γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις ἀπὸ τὴν πιθανὴ ἀνακάλυψη ἰχνῶν ζωῆς στὸν "Αρη, ὅπου εἶπε: «Κάθε θρησκεία μπορεῖ νὰ ἀνα- προσαρμόσῃ τὶς θασικές της ""ἀλληγορίες”, γιὰ νὰ ἐπιτύχῃ συμθιδασμὸ μὲ αὐτὰ ποὺ γίνονται γνωστὰ στὸ γύρω µας σύμπαν». ᾿Αναφέρει ἐπὶ πλέον τὰ λόγια τοῦ ἀμερικα- νοῦ φιλόσοφου Νν. δίαςε στὸ ἴδιο θέµα, ὁ ὁποῖος φρονεῖ, ὅτι «ἢ θρησκεία μπορεῖ νὰ ἀνταποκριθῇ σὲ κάθε εἴδους ἀστρονομία, γεωλογία, διολογία, φυσική. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ συμφωνήσῃ σὲ ἕνα χωρὶς σκοπὸ καὶ χωρὶς σημασία σύμπαν». Τὰ λόγια αὐτὰ ἀντιπροσώπων τῆς θρησκείας ἢ φιλοσόφων ἀντικατοπτρίζουν τὶς παραδοσιακὲς θρη- σχκευτικὲς πεποιθήσεις, ἂν καὶ πολλές, θεμελιώδεις. ἀπὸ αὐτὲς ἀμφισθητοῦνται ἀπὸ δια- κεκριµένους ἐπιστήμονες. Πρέπει ὅμως νὰ ἀναγνωρίσωμε τὴν εὐρύτητα πνεύματος, ποὺ διακρίνει τοὺς διανοητὲς αὐτούς, ὅταν, ὅπως ὁ Ε.Τ. ἀναφέρει στήν παρέµδασή του σχολιάζοντας τὸ πιθανὸ µικρόθιο ἀπὸ τὸν ”Αρη. «τὸ µικρόόιο αὐτό, ἐὰν ἔτσι ἀποδει- χθῇ ἡ φύση του, διευρύνει τὴν ἱκανότητά µας νὰ σκεφθοῦμε τὴν ἐπέμταση τῆς ζωῆς σὲ πολλὲς μορφὲς µέσα στὸ σύμπαν» («Βἱαπείατγ Κερογτἰ», ΝΟΊ, 97) Στὸ φῶς τῶν ἀνωτέρω θὰ μπορούσαμε ἐδῶ νὰ ὑπογραμμίσουμε, ὅτι καμμία ἕως τώ-