ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛ{ΟΝ ΑΝΑΓΝ(ΟΣΤΙΟΝ Οἱ σημερινοὶ τιμητὲς τῶν ἀρχαίων Ολυμπιακῶν ᾽Αγώνων Ὃ μέγας θόρυόος ποὺ γίγνεται λόγῳ τῆς τελέσεως τῶν Ὀλυμπιαχκῶν ἀγώνων εἰς τὸ λίκνον, τὴν κοιτίδα καὶ τὴν γενέτειραν τοῦ κλασσικοῦ ἀθλητισμοῦ τὸ 2004, ἀφορμὴν ἔδω- κεν, εἰς ὅσους ἠδυνήθησαν, νὰ ἐκφράσουν δημοσίως τὴν γνώμην, τὴν θέσιν ἢ τὴν ἄποφψίν των περὶ τού- των. ἽΔΑπασαι σεδασταί. ᾿Απὸ τοῦ σημείου ὅμως τούτου ἕως τὸν ἐπιχειρούμενον προπηλακισμὸν καὶ τὴν δυσφήμησιν τῶν ᾿Αρχαίων ᾿Ολυμπιάδων, ἥτις εὐρέως καὶ τε- χνηέντως γίγνεται, φρονοῦμεν ὅτι ὑπάρχει τεραστία διαφορά, ἰδιαίτε- ρα προκατάληψις, μεθοδευμένη πα- ραπληροφόρησις καὶ ἕνας ἐν πολλοῖς ὕπουλος καὶ ὑποδόσκων ἀνθελληνι- σμὸς διαρκείας. Πρὸς τούτας καὶ ἐπὶ τούτας ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμε τὰ ἀκόλουθα: Πάντες ὅσοι ἀσχολοῦνται μετ᾽ ἔρω- τος καὶ εἰλικρινοῦς ἐνδιαφέροντος μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ἀρχαιότητα, ἐντρυ- φοῦντες εἰς τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ἀνε- παναλήπτου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ- Πνεύματος, φρονοῦμεν ὅτι οὐδέποτε καὶ οὐδαμῶς ἠσθάνθησαν τὴν ἀνά- γχκην ἢ ἐδέχθησαν τὴν σκοπιμότητα διὰ τὸν «ἐξωραϊσμὸν τῶν πάντων...», ὡς ἀναφέρει ἕνας ἐκ τῶν ἐπιχριτῶν. Ἔν ἀντιθέσει μὲ τὴν ἀνάγκην, τὴν σκχοπιμότητα, τὴν προθυμίαν ἢ τὴν ἐπιταγὴν ἐνίων διὰ τὴν ἀμαύρωσιν παντὸς Ἑλληνικοῦ καὶ μόνον Ἕλλη- νικοῦ. Οὕτω μὲ τὸ νὰ λάδῃ τις ἀποσπα- σματικῶς ὀλίγον Εὐριπίδην, Ξενο- φάνη, Φιλόστρατον ἢ Παυσανίαν, ὡς ἔπραξεν ὁ φὸν Στέφεν Μίλλερ, τοῦτο καθ᾽ ἑαυτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι πείθει, διὰ τὰ ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν εἰσα- γωγὴν τοῦ ἄρθρου καὶ τὴν γενίκευ- σιν, εἰς τὴν ὁποίαν χωρεῖ ὁ ἀρθρο- γράφος μιᾶς ἐφημερίδος, ὅτι δηλα- δή: «Ἢ πραγματικότητα τῶν ἀρχαί- ων ᾿Ολυμπιάδων γέμει δολοπλοκιῶν, δωροδοκιῶν, χρηματισμῶν, θαρόα- οότητας, σκοπιμότητας, “στημένων” ἀγώνων. “Οτι ἡ “εὐγενὴς εἰκόνα, ποὺ ἔχουμε γιὰ τὸν ᾿Ελληνικὸ κλασ- σικὸ ἀθλήτισμό, εἶναι µία ἐπινόη ση τῶν ποιητῶν. Οτι αὐτοὶ οἱ ποιητές, κυρίως ὁ Πίνδαρος, ἐξυμνοῦσαν τοὺς ἀθλητές, ὄχι γιὰ νὰ ὑμνήσουν τὸ ἀθλητικὸ ἰδεῶδες, ἀλλὰ ἐπειδὴ πλη- οώνονταν, γιὰ νὰ τὸ κάνουν». Ἐρωτώῦ: Καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν τὰ ἀνωτέρω, ὁ πραγματικὸς ἀθλητισμὸς δὲν ἔχει ἰδεώδη; στερεῖται ἠθικοῦ ὑποθάθρου; τέλος τίποτε, μηδὲν ἡ προσφορά του; Τὰ ὅσα μελανὰ ση- μεῖα-γεγονότα ἀναφέρονται δὲν ἀπο- τελοῦν καὶ δὲν συνθέτουν τίποτε ἄλλο, εἰ μὴ μόνον μεμονωμένα περι- στατικά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον πα- ντελῶς νὰ χαραχτηρίσουν καὶ νὰ σφραγίσουν μίαν ὁλόκληρον ἐποχὴν