Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἡ «Νέα Εποχή» στὴν Σύρο ̓Επειδή, ὡς γνωστόν, μεγάλο μέρος τοῦ Ελληνικοῦ πληθυσμοῦ πιστεύει εἰς τὴν ̓Ισλαμικὴν θρησκείαν καὶ θὰ ἦτο κρῖμα κι ἄδικο νὰ τὸ ἀφήσουμε στὰ μαῦρα του θρησκευτικὰ σκοτάδια, πολὺ ὀρθῶς ἐσκέφθησαν οἱ ἄγνωστοι ἀκόμη σὲ μᾶς ̓ Αμερικανοὶ «ἐπιχειρηματίες» νὰ δημιουργήσουν ἕνα κέντρο ἰσλαμικῶν σπουδῶν καὶ πολιτισμοῦ στὴν ἐκτουρχισμένη Σύρο, ὅπου δέδαια εὑρίσκεται καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἐν 'Ελλάδι πιστῶν τοῦ ̓Αλλὰχ καὶ δεινοπαθοῦν οἱ ἄνθρωποι ν ̓ ἀκούσουν ἕνα Κοράνι τῆς προκοπῆς. ̓Ασε ποὺ γιὰ δυὸ αἰῶνες δὲν ἔχει ἡ Σύρος καὶ μουεξίνη. Πῆγαν λοιπὸν οἱ καημένοι οἱ ̓Αμερικανοὶ «ἐπιχειρηματίες», ἔκαναν ἔρανο, ἔδαλαν ὑποθήκη τὰ σπίτια τους, πούλησαν καὶ τὸ ἕνα νεφρὸ τῆς πεθερᾶς τους καὶ νάτους στὴν Ερμούπολη νὰ ψάχνουν «νεοκλασσικὰ» πρὸς ἀγοράν. ο σκοπός τους εἶναι ἅγιος καὶ ἱερός. Τὸ παραδέχθηκαν καὶ ὁ κύριος Νομάρχης Κυκλάδων καὶ ὁ κύριος Δήμαρχος Ερμουπόλεως: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁλόχληρή Σύρος καὶ νὰ μὴν ἔχῃ κέντρο ἰσλαμικῶν σπουδῶν καὶ κουλτούρας, πῶς νὰ μὴν ἔχῃ ἕνα-δύο τζαμιὰ τῆς προκοπῆς. Ναί! Ναί! Θὰ γίνουν καὶ δυὸ τξαμιά! Τί θέλεις δηλαδή, νὰ μᾶς φᾶνε τὴν ἐπένδυση ἡ ̓ Αλγερία καὶ τὸ Μαρόκο, Βοὺρ λοιπὸν στὸν πατσᾶ, μὴ χάσουμε τὸ ἵδρυμα. 4ὲν ἔχω καμμιὰ ἀμφιδολία διὰ τὸ ἀνιδιοτελὲς τοῦ ἐγχειρήματος, ἂν καί, οὲ παιδάκι μου, μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ξανασκεφθοῦν τὸ πρᾶγμα; Καὶ οἱ τοπικοὶ φορεῖς, καὶ οἱ «ἐπιχειρηματίες»; Διότι εἴπαμε, ὅτι ἡ Ντόροθυ ἀρέσκεται στοὺς μουστακαλῆδες, ἀλλὰ ὄχι καὶ νὰ διδάξουμε τὸ ἰσλαμικὸ δίκαιο σὲ ὅλο τὸ νησί. Ἢ μήπως, τρομάρα μας, οἱ ̓Αμερικανοὶ ἐπιχειρηματίες θλέπουν λίγο πιὸ μακρυὰ ἀπὸ μᾶς, τὸν Νομάρχη καὶ τὸν 4ήμαρχο; ̓Ας εἶναι ὅμως. ” Αλλωςτετί ἀξία θὰ ἔχῃ ἡ ζωή μας χωρὶς αὐτὸ τὸ κέντρο ̓Ισλαμικῶν σπουὸῶν καὶ πολιτισμοῦ; Πῶς θὰ ζήσῃς, ἂν δὲν ξέρῃς παλαιοαραδθικά, γιὰ νὰ διαθάξῃς τὸ Κοράνι στὸ πρωτότυπο; Τώρα δεθαίως εὔλογα θὰ ρωτοῦσε κανεὶς γιὰ τὴν στάση τῆς τοπικῆς κοινωνίας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. ”Ε!/ οὔτε κρύο τοὺς κάνει οὔτε ζέστη. Πολιτισιένα καὶ δημοκρατικὰ πράγματα δηλαδή. Καθ’ ὅσον, σοῦ λέει, ὁ ἕνας οὸὐζ οάσο τοῦ κερατᾶ, οἱ ἄλλοι τσιράκια τοῦ πάπα, χέστηκε ἡ φοράδα στ’ ἁλώνι, ἂν δοῦμε καὶ κἄνα μουεξίνη. Κι ἔτσι μᾶλλον θὰ εὐοδωθῇ τὸ ἐγχείρημα τῶν ̓ ̓Αμερικανῶν «ἐπιχειρηματιῶν» χωρὶς μεγάλες δυσκολίες. Καί, ρὲ παιδιά, καὶ τὶ στὸν κόσμο νὰ δῶ τὸν κ. Μεγαλομμάτη (ἢ ὅπως ἀλλιῶς λέγεται σήμερα) νὰ διδάσκῃ ἀπὸ καθέδρας τὸν Μουσουλμανιομό. Δίνω, ποὺ λένε, καὶ τὰ ρέστα μου. Πέραν ὅμως ἀπ’ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἄξιο περιεργείας καὶ ἐρεύνης, γιατί ἡ πρεμούρα τῶν ἀρχῶν νὰ στήσουν ἕνα τέτοιο ἵδρυμα, τὸ ὅποῖο δὲν θὰ προσφέρῃ καὶ τίποτε στὸ νησί. Ἢ μήπως δὲν εἶναι μόνον ̓Αμερικανοὶ οἱ ἐπιχειρηματίες ἢ δὲν εἶναι κἂν ἐπιχειρηματίες... Γιῶργος Πετρόπουλος