ΑΛΤΑΝΗ Τὸ ἀστρικὸν πρότυπον τῆς ἰδανικῆς Πολιτείας ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑΙΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣΕΙΣΤΟΝΠΛΑΤΟΝΑ Ὃ Πλάτων εἰς τὸ μέγα καὶ κύκνειον ἔργον του «Νόμοι» (1 898 Ε) λέγει: «Ηλίου πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μὲν ὁρᾷ, ψυχὴν δὲ οὐδείς: οὐδὲ γὰρ ἄλλου σώματος οὐδενὸς οὔτε ζῶντος οὔτε ἀποθνήσκοντος τῶν ζῴων, ἀλλὰ ἐλπὶς πολλὴ τὸ παράπαν τὸ γένος ἡμῖν τοῦτο ἀναίσθητον πάσαις ταῖς τοῦ σώματος αἰσθήσεσι περιπεφυκέναι, νοητὸν δ ̓ εἶναι. Νῷ μόνῳ δὴ καὶ διανοήματι λάδωμεν αὐτοῦ πέρι τὸ τοιόνδε». [Ὅλοι ὀλέπομε τὸ σῶμα τοῦ ἡλίου, ἀλλὰ κανεὶς δὲν διακρίνει τὴν ψυχήν του ὅπως καὶ κανενὸς ἄλλου σώματος, ζωντανοῦ ἢ πεθαμένου, ἀλλὰ ὑπάρχουν πάντοτε ἐλπίδες, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτή, ποὺ εἶναι ἀπρόσιτος ἀπὸ τὰς αἰσθήσεις μας, δύναται νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ μόνον ἀπὸ τὸν νοῦν. Ἔτσι ἂς προσπαθήσωμε καὶ ἐμεῖς νὰ ἀντιληφθῶμε τὸν ἥλιον μὲ τὸν νοῦν μας]. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: ὁ Πλάτων, ἕνας τόσον εὐαισθητοποιημένος νοῦς εἰς τὴν φιλοσοφικὴν διάστασιν τοῦ οὐρανίου στερεώματος, ἔστω καὶ ἐμμέσως μήπως διετύπωσε μὲ κάποιον μεταφορικὸν τρόπον τὴν ἀνάγκην νὰ λαμδάνωμε τὴν λειτουργίαν τοῦ πλανητικοῦ συστήματος ὡς πρότυπον καὶ παράδειγμα πρὸς μίμησιν; Πράγματι εἰς τὸν ἀναγνώστην τῶν Νόμων οὐδεμία ἀμφιόδολία γεννᾶται, ὅτι ὁ Πλάτων ἐχρησιμοποίησε ὡς πρότυπον διὰ τὴν συγχρότησιν καὶ τὴν διοίκησιν τῆς «πόλεως» τὸν κύκλον μὲ τὰς ὑποδιαιρέσεις αὐτοῦ. Ἡ ὅλη δὲ ἐπεξεργασία τῶν ἐννοιῶν κατευθύνει τὴν διάνοιαν εἰς τὸν Κύκλον τῆς Ἔκλειπτικῆς ἣ τὸν Ζωδιακὸν Κὐύκλον. Εἰς τὸ Ε ́ θιόλίον τῶν Νόμων ἀναφέρονται συνοπτιχκῶς τὰ ἑξῆς (Νεώτ. Ἐγκ. Λεξ. 'Ηλίου -- Τὸ ̓Αρχαῖον Ελληνικὸν Πνεῦμα, σελ. 408): «Τὸ σχέδιον τῆς πόλεως: Ἥ πόλις θὰ κτισθῇ εἰς τὸ μέσον, εἰ δυνατόν, τῆς ὅλης ἀγροτικῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ δὴ εἰς θέσιν πρόσφορον δι’ ἀστικὴν ἐγκατάστασιν. Κέντρον τῆς πόλεως θὰ εἶναι ἡ ἀκρόπολις αὐτῆς ἀφιερωμένη εἰς τοὺς θεοὺς Εστίαν, Δία καὶ Αθηνᾶν. Απὸ τοῦ κέντρου τούτου θὰ ἀφορμῶνται κυχλικῶς νοηταὶ ἀκτῖνες, διαιροῦσαι τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν εἰς 12 μέρη, ἅτινα θὰ εἶναι ὄχι ἀριθμητικῶς ἀλλὰ γεωμετρικῶς ἴσα πρὸς ἄλληλα. Δηλαδὴ τὰ ἐκ τούτων ποσοτικῶς Κατώτερα θὰ ἰσοφαρίζουν τὴν κατωτερότητα αὐτὴν διὰ τῆς μεγαλυτέρας ἐκτάσεως τοῦ ἐδάφους αὐτῶν. Τὰ 12 αὐτὰ μέρη θὰ διαιρεθοῦν εἰς 5.040 γεωργικοὺς κλήρους ἐπίσης γεωμετρικῶς ἴσους πρὸς ἀλλήλους». ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΔΕΣΠΟΖΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ Ἢ θρησκειολογικὴ προσέγγισις ἀναφέρεται εἰς τὴν θείαν τριαδικότητα, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀφιερωμένη ἡ ἀκρόπολις τοῦ οἰχκισμοῦ, τὸ μέρος τὸ ἐγγύτερον τοῦ οὐρανίου στερεώματος: Ἑστία, Ζεύς, ̓Αθηνᾶ. Ἡ προστασία τῆς πόλεως ἐπαφίεται εἰς: α) τὴν θεὰν Ἑστίαν, τὸ ἀείζωον πῦρ, κέντρον τοῦ κόσμου, «ἢ μέσον οἶκον ἔχει πυρὸς