ΑΛΤΑΝΗ Τὸ ἀστρικὸν πρότυπον τῆς ἰδανικῆς Πολιτείας ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑΙΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣΕΙΣΤΟΝΠΛΑΤΟΝΑ Ὃ Πλάτων εἰς τὸ μέγα καὶ κύκνειον ἔργον του «Νόμοι» (1 898 Ε) λέγει: «Ηλίου πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μὲν ὁρᾷ, ψυχὴν δὲ οὐδείς: οὐδὲ γὰρ ἄλλου σώματος οὐδενὸς οὔτε ζῶντος οὔτε ἀποθνήσκοντος τῶν ζῴων, ἀλλὰ ἐλπὶς πολλὴ τὸ παρά- παν τὸ γένος ἡμῖν τοῦτο ἀναίσθητον πάσαις ταῖς τοῦ σώματος αἰσθήσεσι περιπε- φυκέναι, νοητὸν δ᾽ εἶναι. Νῷ μόνῳ δὴ καὶ διανοήματι λάδωμεν αὐτοῦ πέρι τὸ τοι- όνδε». [Ὅλοι ὀλέπομε τὸ σῶμα τοῦ ἡλίου, ἀλλὰ κανεὶς δὲν διακρίνει τὴν ψυχήν του ὅπως καὶ κανενὸς ἄλλου σώματος, ζωντανοῦ ἢ πεθαμένου, ἀλλὰ ὑπάρχουν πά- ντοτε ἐλπίδες, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτή, ποὺ εἶναι ἀπρόσιτος ἀπὸ τὰς αἰσθήσεις μας, δύναται νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ μόνον ἀπὸ τὸν νοῦν. Ἔτσι ἂς προσπαθήσωμε καὶ ἐμεῖς νὰ ἀντιληφθῶμε τὸν ἥλιον μὲ τὸν νοῦν μας]. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: ὁ Πλάτων, ἕνας τόσον εὐαισθητοποιημένος νοῦς εἰς τὴν φιλοσο- φικὴν διάστασιν τοῦ οὐρανίου στερεώματος, ἔστω καὶ ἐμμέσως μήπως διετύπωσε μὲ κά- ποιον μεταφορικὸν τρόπον τὴν ἀνάγκην νὰ λαμδάνωμε τὴν λειτουργίαν τοῦ πλανητικοῦ συστήματος ὡς πρότυπον καὶ παράδειγμα πρὸς μίμησιν; Πράγματι εἰς τὸν ἀναγνώστην τῶν Νόμων οὐδεμία ἀμφιόδολία γεννᾶται, ὅτι ὁ Πλάτων ἐχρησιμοποίησε ὡς πρότυπον διὰ τὴν συγχρότησιν καὶ τὴν διοίκησιν τῆς «πόλεως» τὸν κύκλον μὲ τὰς ὑποδιαιρέσεις αὐτοῦ. Ἡ ὅλη δὲ ἐπεξεργασία τῶν ἐννοιῶν κατευθύνει τὴν διάνοιαν εἰς τὸν Κύκλον τῆς Ἔκλει- πτικῆς ἣ τὸν Ζωδιακὸν Κὐύκλον. Εἰς τὸ Ε΄ θιόλίον τῶν Νόμων ἀναφέρονται συνοπτιχκῶς τὰ ἑξῆς (Νεώτ. Ἐγκ. Λεξ. 'Ηλί- ου -- Τὸ ᾿Αρχαῖον Ελληνικὸν Πνεῦμα, σελ. 408): «Τὸ σχέδιον τῆς πόλεως: Ἥ πόλις θὰ κτισθῇ εἰς τὸ μέσον, εἰ δυνατόν, τῆς ὅλης ἀγροτικῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ δὴ εἰς θέσιν πρόσφορον δι’ ἀστικὴν ἐγκατάστασιν. Κέντρον τῆς πόλεως θὰ εἶναι ἡ ἀκρόπο- λις αὐτῆς ἀφιερωμένη εἰς τοὺς θεοὺς Εστίαν, Δία καὶ Αθηνᾶν. Απὸ τοῦ κέντρου τούτου θὰ ἀφορμῶνται κυχλικῶς νοηταὶ ἀκτῖνες, διαιροῦσαι τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν εἰς 12 µέ- ϱη, ἅτινα θὰ εἶναι ὄχι ἀριθμητικῶς ἀλλὰ γεωμετρικῶς ἴσα πρὸς ἄλληλα. Δηλαδὴ τὰ ἐκ τού- των ποσοτικῶς Κατώτερα θὰ ἰσοφαρίζουν τὴν κατωτερότητα αὐτὴν διὰ τῆς µεγαλυτέρας ἐκτάσεως τοῦ ἐδάφους αὐτῶν. Τὰ 12 αὐτὰ µέρη θὰ διαιρεθοῦν εἰς 5.040 γεωργικοὺς κλή- ρους ἐπίσης γεωμετρικῶς ἴσους πρὸς ἀλλήλους». ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΔΕΣΠΟΖΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ Ἢ θρησκειολογικὴ προσέγγισις ἀναφέρεται εἰς τὴν θείαν τριαδικότητα, εἰς τὴν ὁποί- αν εἶναι ἀφιερωμένη ἡ ἀκρόπολις τοῦ οἰχκισμοῦ, τὸ µέρος τὸ ἐγγύτερον τοῦ οὐρανίου στε- ρεώματος: Ἑστία, Ζεύς, ᾿Αθηνᾶ. Ἡ προστασία τῆς πόλεως ἐπαφίεται εἰς: α) τὴν θεὰν Ἑστίαν, τὸ ἀείζωον πῦρ, κέντρον τοῦ κόσμου, «ἢ μέσον οἶκον ἔχει πυρὸς