ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ τέλος τοῦ Ἰνδοευρωπαϊσμοῦ ̓Ισχυρὴ ἐντύπωση προκάλεσαν οἱ ἀπόψεις τοῦ γνωστοῦ ἀρχαιολόγου Γ. Χουρμουζιάδη οἱ σχετικὲς μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία καὶ Γλῶσσα, ὅπως αὐτὲς περιλαμθάνονται σὲ πρόσφατη συνέντευξή του στὸν ἡμερήσιο τύπο («Ε/ΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», 31/69/07). “Ὃ Γ. Χουρμουζιάδης ἀναφέρεται στὸ «παραμύθι» τῆς ̓Ινδοευρωπαϊκῆς θεωρίας, στὴν ὕψιστη σημασία τοῦ ἀπωτάτου ἑλληνικοῦ παρελθόντος καὶ στὴν ἡλικίας 7.260 χιλιάδων ἐτῶν ξύλινη πινακίδα τοῦ 4ισπηλιοῦ, τὴν ἐπιγραφὴ τῆς ὁποίας χαρακτηρίζει ὡς μία μορφὴ τῆς Γοαμμικῆς Γραφῆς Α. ̓Αξίζει νὰ παραθέσουμε μερικὰ ἀποσπάσματα τῆς ἐν λόγῳ συνέντευξης: «Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ἱστοριογραφικὸ παραμύθι, πὼς τὸ «ἑλληνικὸ» ξεκινάει πολὺ ἀργότερα μὲ τὴν εἴσοδο, τὴν εἰσθολὴ κάποιων. -- ΕΡΩΤΗΣΗ. Εἶναι ἐπιστημονικὰ ἀδύναμος δηλαδὴ ὁ ὅρος Ινδοευρωπαῖοι,-- ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εἶναι μία συζήτηση ποὺ στρέφεται γύρω ἀπὸ τὴ γλῶσσα. Προσπαθοῦν, ἐντοπίζοντας ὅμοιες λεκτικὲς καταστάσεις, νὰ δείξουν τὴν κοινὴ κοιτίδα κάποιων λαῶν. ̓Αλλὰ καὶ ἂν ὁεχθοῦμε, ὅτι ἦρθαν στὶς ἀρχὲς τῆς 3ης χιλιετίας, ἦρθαν καὶ πῆραν λέξεις ἀπὸ ὅσους ζοῦσαν ἐδῶ καὶ ἔγινε τελικὰ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα; Μὰ αὐτοὶ γιατί εἶχαν τὴ γλῶσσα πρὶν ἀπὸ τοὺς ' ̓Ινδοευρωπαίους”; - ΕΡΩΤΗΣΗ: ἔχετε ἐδῶ εὑρήματα τέτοια; -ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τὸ 1904 δρήκαμε μιὰ πινακίδα ξύλινη. Καὶ μᾶς δοηθάει νὰ δοῦμε, πὼς πρὶν ἀπὸ τὴ Γραμμικὴ Α ὑπῆρχε ἕνας γραπτὸς κώδικας ἐπικοινωνίας γιὰ τοὺς πτηνοτρόφους καὶ τοὺς ψαρᾶδες τοῦ 4ισπηλιοῦ... ̓Εδῶ λοιπὸν ἔχουμε, πὼς ἀπὸ τὴν όη χιλιετία, ἀπὸ τὸ 5260 π.Χ., ὑπῆρχε μιὰ μορφή της (σ.σ. τῆς Γραμμικῆς Α) στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ἕνας τρόπος ἐπικοινωνίας γραπτός." Αρα αὐτὸς ἐπένδυε μιὰ γλῶσσα, ἤθελε δηλαδή νὰ καταγράψῃ λέξεις -- ἐπένδυε ἕναν πολιτισμό». Φαίνεται, πὼς ἡ ἐξαλήθευση τῆς Ἑλληνικῆς Ιστορίας καὶ ἡ ἀνάδειξη τῆς Ελληνικότητας, προσπάθεια ποὺ ξεκίνησε καὶ συστηματοποίησε ὁ «4 αυλὸς» πρὶν ἀπὸ δεκαέξι χρόνια, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται καθημερινὰ ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ κατορθώγουν νὰ ἀποδεσμευθοῦν ἀπὸ τὰ πλοκάμια τοῦ 4ιεθνοῦς ̓Εξουσιασμοῦ καὶ νὰ δοῦν χωρὶς παρωπίδες τὸ πραγματικὸ παρελθόν. Τὸ κόστος τοῦ ἀκήρυχτου πολέμου, ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ὑφίσταται ὁ «4αυλὸς» μὲ ὅπλα τήν φίμωση καὶ τὴν συκοφαντία, Φαίνεται ὅτι δὲν πάει χαμένο. Π.Λ.Κ. Ὄχι ἑλληνικὲς σημαῖες Καὶ νὰ ποὺ οἱ μάσκες πέφτουν. ̓Απαγόρευσε ὁ πατριάρχης νὰ τοποθετηθοῦν ἑλληνικὲς σημαῖες στὶς συγκεντρώσεις καὶ τὰ γεύματα, πού παρευρέθη στὴν διάρκεια τῆς ἐπίσκεψής του στὶς ΗΠΙΑ καλεσμένος τῆς ὁμογένειας. ̓Επιθυμοῦσε, εἶπε, νὰ τοποθετηθοῦν σημαῖες ποὺ φέρουν τὸν δικέφαλο ὀυζαντινὸ ἀετό. Νάσαι καλά, πατριάρχη, ποὺ σύ, πρῶτος τῶν πρώτων τῆς ̓Ορθοδοξίας, διαλαλεῖς, ὅτι Χριστιανισμὸς χι Ελληνισμὸς εἶναι δύο ξεχωριστὰ πράγματα. Καὶ ἔπρεπε, γιὰ νὰ μὴ νοιώθῃς καὶ πολὺ μοναξιὰ ἐκεῖ στὴν ὑπερατλαντικὴ χώρα, νὰ πάρῃς μαζίσου καὶ τὸν παπα-Ρωμιό, νὰ σοῦ λιδανίζῃ τὰ γένεια. Α.Κ.