ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ τέλος τοῦ Ἰνδοευρωπαϊσμοῦ ᾿Ισχυρὴ ἐντύπωση προκάλεσαν οἱ ἀπόψεις τοῦ γνωστοῦ ἀρχαιολόγου Γ. Χουρμου- ζιάδη οἱ σχετικὲς μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία καὶ Γλῶσσα, ὅπως αὐτὲς περιλαμθάνονται σὲ πρόσφατη συνέντευξή του στὸν ἡμερήσιο τύπο («Ε/ΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», 31/69/07). “Ὃ Γ. Χουρμουζιάδης ἀναφέρεται στὸ «παραμύθι» τῆς ᾿Ινδοευρωπαϊκῆς θεωρίας, στὴν ὕψιστη σημασία τοῦ ἀπωτάτου ἑλληνικοῦ παρελθόντος καὶ στὴν ἡλικίας 7.260 χιλιά- δων ἐτῶν ξύλινη πινακίδα τοῦ 4ισπηλιοῦ, τὴν ἐπιγραφὴ τῆς ὁποίας χαρακτηρίζει ὡς µία μορφὴ τῆς Γοαμμικῆς Γραφῆς Α. ᾿Αξίζει νὰ παραθέσουµε μερικὰ ἀποσπάσματα τῆς ἐν λόγῳ συνέντευξης: «Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ἱστοριογραφικὸ παραμύθι, πὼς τὸ «ἑλλη- νικὸ» ξεκινάει πολὺ ἀργότερα μὲ τὴν εἴσοδο, τὴν εἰσθολὴ κάποιων. -- ΕΡΩΤΗΣΗ. Εἶναι ἐπιστημονικὰ ἀδύναμος δηλαδὴ ὁ ὅρος Ινδοευρωπαῖοι,-- ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εἶναι µία συ- ζήτηση ποὺ στρέφεται γύρω ἀπὸ τὴ γλῶσσα. Προσπαθοῦν, ἐντοπίζοντας ὅμοιες λε- κτικὲς καταστάσεις, νὰ δείξουν τὴν κοινὴ κοιτίδα κάποιων λαῶν. ᾿Αλλὰ καὶ ἂν ὁε- χθοῦμε, ὅτι ἦρθαν στὶς ἀρχὲς τῆς 3ης χιλιετίας, ἦρθαν καὶ πῆραν λέξεις ἀπὸ ὅσους ζοῦσαν ἐδῶ καὶ ἔγινε τελικὰ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα; Μὰ αὐτοὶ γιατί εἶχαν τὴ γλῶσσα πρὶν ἀπὸ τοὺς '᾿Ινδοευρωπαίους”; - ΕΡΩΤΗΣΗ: ἔχετε ἐδῶ εὑρήματα τέτοια; -- ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τὸ 1904 δρήκαμε μιὰ πινακίδα ξύλινη. Καὶ μᾶς δοηθάει νὰ δοῦμε, πὼς πρὶν ἀπὸ τὴ Γραμμικὴ Α ὑπῆρχε ἕνας γραπτὸς κώδικας ἐπικοινωνίας γιὰ τοὺς πτηνοτρό- φους καὶ τοὺς ψαρᾶδες τοῦ 4ισπηλιοῦ... ᾿Εδῶ λοιπὸν ἔχουμε, πὼς ἀπὸ τὴν όη χιλιε- τία, ἀπὸ τὸ 5260 π.Χ., ὑπῆρχε μιὰ µορφή της (σ.σ. τῆς Γραμμικῆς Α) στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ἕνας τρόπος ἐπικοινωνίας γραπτός." Αρα αὐτὸς ἐπένδυε μιὰ γλῶσσα, ἤθελε δη- λαδή νὰ καταγράψῃ λέξεις -- ἐπένδυε ἕναν πολιτισμό». Φαίνεται, πὼς ἡ ἐξαλήθευση τῆς Ἑλληνικῆς Ιστορίας καὶ ἡ ἀνάδειξη τῆς Ελληνι- κότητας, προσπάθεια ποὺ ξεκίνησε καὶ συστηµατοποίησε ὁ «4 αυλὸς» πρὶν ἀπὸ δεκαέξι χρόνια, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται καθημερινὰ ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ κατορθώ- γουν νὰ ἀποδεσμευθοῦν ἀπὸ τὰ πλοκάμια τοῦ 4ιεθνοῦς ᾿Εξουσιασμοῦ καὶ νὰ δοῦν χωρὶς παρωπίδες τὸ πραγματικὸ παρελθόν. Τὸ κόστος τοῦ ἀκήρυχτου πολέμου, ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ὑφίσταται ὁ «4αυλὸς» μὲ ὅπλα τήν φίμωση καὶ τὴν συκοφαντία, Φαίνεται ὅτι δὲν πάει χαμένο. Π.Λ.Κ. Ὄχι ἑλληνικὲς σημαῖες Καὶ νὰ ποὺ οἱ μάσκες πέφτουν. ᾽Απαγόρευσε ὁ πατριάρχης νὰ τοποθετηθοῦν ἑλλη- νικὲς σημαῖες στὶς συγκεντρώσεις καὶ τὰ γεύματα, πού παρευρέθη στὴν διάρκεια τῆς ἐπίσκεψής του στὶς ΗΠΙΑ καλεσμένος τῆς ὁμογένειας. ᾿Επιθυμοῦσε, εἶπε, νὰ τοποθε- τηθοῦν σημαῖες ποὺ φέρουν τὸν δικέφαλο ὀυζαντινὸ ἀετό. Νάσαι καλά, πατριάρχη, ποὺ σύ, πρῶτος τῶν πρώτων τῆς ᾿Ορθοδοξίας, διαλαλεῖς, ὅτι Χριστιανισμὸς χι Ελλη- νισμὸς εἶναι δύο ξεχωριστὰ πράγματα. Καὶ ἔπρεπε, γιὰ νὰ μὴ νοιώθῃς καὶ πολὺ µο- ναξιὰ ἐκεῖ στὴν ὑπερατλαντικὴ χώρα, νὰ πάρῃς μαζίσου καὶ τὸν παπα-Ρωμιό, νὰ σοῦ λιδανίζῃ τὰ γένεια. Α.Κ.