Τὸ αἱματοχύλισμα τῆς 18/11/1916 Στὶς 8 Ἰουνίου 1916 οἱ πρέσθεις τῆς Γαλλίας Γκυγιεμέν, τῆς Βρεταννίας Ἔλλιοτ καὶ τῆς Ρωσσίας Ντεμίντωφ ἐπέδωσαν νότα στὴν κυθέρνησι Σκου- λούδη. Οἱ ἀπαιτήσεις τους, ὅπως τὶς περιγράφει ὁ Σπ. Μαρκεζίνης στὴν «Πο- λιτικὴν Ἱστορία τῆς Νεωτέρας Ἑλλάδος», ἦταν: «α) Πλήρης ἀποστράτευσις ἐντὸς δραχυτάτης προθεσμίας: 6) σχηματισμὸς νέας ὑπηρεσιακῆς κυθερνή- σεως ἄνευ πολιτικῆς χροιᾶς, ἐγγυωμένης τὴν τήρησιν τῆς πολιτικῆς τῆς εὐμε- νοῦς οὐδετερότητος ἔναντι τῆς Ἀντὰντ καὶ τὴν δυνατότητα ἐλευθέρας ἐχδη- λώσεως τῆς γνώμης τοῦ λαοῦ: γ) ἄμεσος διάλυσις τῆς Βουλῆς καὶ διεξαγωγἠ ἐκλογῶν ἐντὸς τῶν συνταγματικῶν προθεσμιῶν, καὶ ἀφοῦ οἱ ἐπιστρατευμένοι δυνηθοῦν νὰ ἐπανέλθουν μετὰ τὴν ἀποστράτευσίν των εἰς τὰς ἑστίας των" καὶ ὃ) ἀντικατάστασις τῶν σπουδαιοτέρων ἀξιωματούχων ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν Δυνάμεων τῆς ἀστυνομίας πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς τάξεως ἐν Ἀθήναις, ὡς τὴν κατενόει ἡ Ἀντάντ». Στὶς 9 Ἰουνίου, τὴν ἑπομένην ἡμέρα, ὡρκίσθηκε ἡ κυ- ὀέρνησις Ἀλ. Ζαΐμη. Μετ’ ὀλίγον δὲ κατέπλευσε στὸν Πειραιᾶ μοῖρα γαλλι- κοῦ στόλου ὑπὸ τὸν ναύαρχο Νταρτὶζ ντὺ Φουρνιέ. Ἡ κυδέρνησις ἀντικατέ- στησε ἀξιωματικοὺς τῆς ἀστυνομίας καὶ ἀπεμάκρυνε ἀπὸ τὸ ἐπιτελεῖο τοὺς Δούσμανη καὶ Μεταξᾶ. Ἐξέδωσε στὶς 14 Ἰουνίου τὸ διάταγμα ἀποστρατεύ- σεως, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρωθῇ μέχρι τὴν 18ην Ἰουλίου. Ὁ μόνος ὅρος τῶν πρέσδεων ποὺ δὲν ὑλοποιήθηκε ἦταν ἡ διενέργεια ἐκλογῶν μετὰ ἀπὸ ἀπαίτησιν τοῦ Γάλλου πρέσθεως γιὰ τὴν ἀναδολήν τους. Μία ἡμέρα μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀποστρατεύσεως ὁ ντὺ Φουρνιὲ κατέλαδε τὸ ταχυδρομεῖο, τηλεγραφεῖο καὶ ἀσύρματο καὶ προέδη στὴν ἀπέλασιν τοῦ Γερ- μανοῦ πρέσθεως Σένκ. Ἡ πίεσις τῶν Γάλλων (καὶ τῶν ἄλλων συμμάχων τους) πρὸς τὴν κυδέρνησιν τῶν Ἀθηνῶν ηὐξήθη μετὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ κινήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης στὴν Θεσσαλονίκη στὶς 17 Αὐγούστου. Μετὰ ἀπὸ 10 ἡμέρες ὁ Γάλλος ναυτικὸς ἀκόλουθος Ροκφέιφ σκηνοθετεῖ ἐπίθεσιν πλήθους ἐνα- ντίον τῆς γαλλικῆς πρεσδείας. Τὴν ἑπομένην ἡμέρα μὲ τὸ πρόσχημα τῆς προ- στασίας μεταφέρεται ἄγημα Γάλλων ναυτῶν γιὰ τὴν προστασίαν τῆς πρε- σθείας. Ἐμπρὸς σὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἡ κυδέρνησις Ζαΐμη παρῃτήθη. Στὴν θέσιν της στὶς 3 Σεπτεμόρίου ὡρκίσθηχε ἡ κυδέρνησις Ν. Καλογερό- πουλου, ποὺ ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἀνταντόφιλους καὶ ποὺ μάλιστα διεκήρυξαν, ὅτι ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἐξέλθουν στὸν πόλεμο στὸ πλευρὸ τῆς Ἀντάντ. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ πίεσις νὰ ἐξέλθῃ ἡ Ἑλλὰς στὸν πόλεμο ἦταν πρόσχημα. Αὐτὸ ποὺ ἐνδιέ- φερε τὴν Ἀντὰντ ἦταν, νὰ ἐπιδάλουν τὸν Βενιζέλο μὲ τὴν δία. Καί, ὅπως λέει ὁ διογράφος τοῦ Μπριάν, αὐτὸ ἦτο σχεδιασμένο ἀπὸ τὸν Βενιζέλο καὶ τὸν Σαράιγ, τὸν ἀρχιστράτηγο τῶν δυνάμεων τῆς Ἀντὰντ στὴν Θεσσαλονίκη. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ ντὺ Φουρνιὲ ἐφυγάδευσε τὸν Βενιζέλο μέσῳ Χανίων στὴν Θεσσαλονίκη, ὅπου ἐσχημάτισε κυδέρνησιν, ποὺ ἀνεγνωρίσθη «ντὲ φάκτο» ἀπὸ τὶς Δυνάμεις τῆς Συνεννοήσεως τὴν 1 ᾿Οχτωθρίου.