Ἑλλάδα πλανητάοχης Δύο εἶναι οἱ «Ελλάδες» σήμερα σύμφωνα μὲ τὴν σταθεοί ἄποψη τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς του πρὶν ἀπὸ 76 ἀκριδῶς χρόνια: Η σπαγκόσμμια-διαπλανητι Ἑλλάδα (ὁ σημερινὸς Παγκόσμιος Ελλνικὸς Πολιτιομὸς) καὶ ἡ σημερινὴ Ελλάδα-κράτος. Ἢ πρώτη εἶναι ὁ πραγματικὸς πλανητάρχης τῆς ἐποχῆς μας: “Ὅποιος τὴν ἀμφισδητήσῃ καὶ τὴν ἀποδάλῃ ἀπὸ τὴν ζωή του εἶναι ἱστορικὰ καταδικασμένος. ̓Ακόμη καὶ ὃ ἐχθρός τῆς εἶναι τελείως ἐξηοτημένος καὶ ὑποτεταγμένος σ ̓ αὐτήν: Αν ὁ Διεθνὴς ̓Εξουσιασμὸς ἐγκαταλείψῃ τὸ Ελληνικὸ Πρότυπο Σχέψεως (τὴν 1ογική, τὰ Μαθηματικά, τὴν ̓Επιστήμη γενικά, τὴν Τεχνολογία, τὴν ̓Ελεύθερη Σκέψη, τὴν ̓Απόδειξδη, τὸν “όγο, τὴν Δημοκρατία, τὴν Τέχνη...: ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποκλειοτικῶς Ελληνικὰ) καὶ μείνῃ μὲ τὰ δικά του «μοντέλλα» (Θεοκρατία, Δόγμα, Μυστικισμός, Σκοταδισμός, ̓Αποκρυφισμός, Παράλογο... --μὲ μία λέξη ̓Εξουσία), θὰ «φυλλορροήσῃ» ἀμέσως καὶ ραγδαῖα ἡ ἰσχύς του καὶ ὃ ἴδιος θὰ αὐτοκτονήσγη ἱστορικά. Γι’ αὐτό, ἐνῷ καταδιώκει, ἁἀποσιωσπᾷ, συκοφαντεῖ, διαστρεδλώνει καὶ θάδει τὴν “Ελληνική ̓Ιδέα, ταυτόχρονα σφετερίζεται, συντηρεῖ καὶ ἐνεργοποιεῖ τὶς προαναφερθεῖσες ̓ Ελληνικὲς ἀξίες, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀποκλειστικὰ στηρίζεται ῃ ἀκμὴ καὶ ἡ εὐδαιμονία τῆς ἀνθρωσότητας. Τοαγι2τ] καὶ θανάσιμη πράγματι ἀντινομία, ποὺ κατέφαγε ἤδη τὰ σπλάγχνα τοῦ Διεθνοῦς ̓Εξ-ουσιασμοῦ, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ κατάλαδε ἀκόμη ὁ ἴδιος. Αὐτὴ ἣ παντοκράτειρα διαπλανητιλ Ελλάδα εἶναι ἡ δημιουργὸς αἰτία τῶν πολιτικῶν μεγεθῶν ποὺ ὑπάρχουν σήμερα στὴ Γῆ. "Ας μὴ πλανῶνται οἱ ἑστίες δυ-