Ἑλλάδα πλανητάοχης Δύο εἶναι οἱ «Ελλάδες» σήμερα σύμφωνα μὲ τὴν στα- θεοί ἄποψη τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς του πρὶν ἀπὸ 76 ἀκριδῶς χρόνια: Η σπαγκόσμµια-δια- πλανητι Ἑλλάδα (ὁ σημερινὸς Παγκόσμιος Ελλ- νικὸς Πολιτιομὸς) καὶ ἡ σημερινὴ Ελλάδα-κράτος. Ἢ πρώτη εἶναι ὁ πραγματικὸς πλανητάρχης τῆς ἐποχῆς μας: “Ὅποιος τὴν ἀμφισδητήσῃ καὶ τὴν ἀπο- δάλῃ ἀπὸ τὴν ζωή του εἶναι ἱστορικὰ καταδικασμένος. ᾿Ακόμη καὶ ὃ ἐχθρός τῆς εἶναι τελείως ἐξηοτημένος καὶ ὑποτεταγμένος σ᾽ αὐτήν: Αν ὁ Διεθνὴς ᾿Εξουσιασμὸς ἐγκαταλείψῃ τὸ Ελληνικὸ Πρότυπο Σχέψεως (τὴν 1ο- γική, τὰ Μαθηματικά, τὴν ᾿Επιστήμη γενικά, τὴν Τε- χνολογία, τὴν ᾿Ελεύθερη Σκέψη, τὴν ᾿Απόδειξδη, τὸν “όγο, τὴν Δημοκρατία, τὴν Τέχνη...: ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποκλειοτικῶς Ελληνικὰ) καὶ μείνῃ μὲ τὰ δικά του «μοντέλλα» (Θεοκρατία, Δόγμα, Μυστικισμός, Σκοτα- δισμός, ᾿Αποκρυφισμός, Παράλογο... --μὲ μία λέξη ᾿Εξ- ουσία), θὰ «φυλλορροήσῃ» ἀμέσως καὶ ραγδαῖα ἡ ἰσχύς του καὶ ὃ ἴδιος θὰ αὐτοκτονήσγη ἱστορικά. Γι’ αὐτό, ἐνῷ καταδιώκει, ἁἀποσιωσπᾷ, συκοφαντεῖ, διαστρεδλώνει καὶ θάδει τὴν “Ελληνική ᾿Ιδέα, ταυτόχρονα σφετερίζεται, συντηρεῖ καὶ ἐνεργοποιεῖ τὶς προαναφερθεῖσες ᾿ Ελλη- νικὲς ἀξίες, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀποκλειστικὰ στηρίζεται ῃ ἀκμὴ καὶ ἡ εὐδαιμονία τῆς ἀνθρωσότητας. Τοαγι2τ] καὶ θανάσιμη πράγματι ἀντινομία, ποὺ κατέφαγε ἤδη τὰ σπλάγχνα τοῦ Διεθνοῦς ᾿Εξ-ουσιασμοῦ, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ κατάλαδε ἀκόμη ὁ ἴδιος. Αὐτὴ ἣ παντοκράτειρα διαπλανητιλ Ελλάδα εἶναι ἡ δημιουργὸς αἰτία τῶν πολιτικῶν μεγεθῶν ποὺ ὑπάρ- χουν σήμερα στὴ Γῆ. "Ας μὴ πλανῶνται οἱ ἑστίες δυ-