ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΚΟΒΙΣΤΑΣ Αίτια καὶ αἴτιοι τοῦ Διχασμοῦ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΟΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ - ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλὰ ἐγράφησαν μέχρι σήμερα καὶ θὰ γραφοῦν στὸ μέλλον γιὰ τὸν ̓Εθνικὸ Διχασμό, ποὺ τὸ σύνολο τῶν ἱστορικῶν τὸν θεωρεῖ σὰν τὴν κύρια αἰτία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς. ̓Αλλὰ ὁ διχασμὸς δὲν ὑπῆρξε ἕνα φαινόμενο, ποὺ ἐνεφανίσθη αἰφνιδιαστικὰ στήν πολιτική ζωὴ τοῦ τόπου. Μία ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῆς ἱστορίας τῶν νεωτέρων χρόνων ἀρκεῖ, γιὰ νὰ διαπιστώσῃ κάποιος, ὅτι ὁ διχασμὸς ἀκολουθεῖ τὸν 6ίον μας ἀπὸ τὴν ἀναχκήρυξιν τῆς ἀνεξαρτησίας μέχρι σήμερα. Ὁ διχασμὸς εἶναι ἕνα ἐξουσιαστικὸ φαινόμενο καὶ πάντα ἐπιθάλλεται ἐκ τῶν ἄνω. Κύριο δὲ αἴτιο τῆς ὑπάρξεως καὶ ἐπιδολῆς του εἶναι ἡ μεταφορὰ στὸν πολιτικὸ οίο τῆς θεοχρατικῆς ἀντιλήψεως τῆς συνεχοῦς πάλης μεταξὺ «καλοῦ» καὶ «κακοῦ»' εἶναι ἡ ἀντίληψις περὶ ὑπάρξεως ἐξωσυμπαντικῶν θεοῦ καὶ σατανᾶ, ποὺ εὑρίσκονται σὲ συνεχῆ πόλεμο. Ἢ προσωποποίησις δὲ τοῦ θεοῦ σωτήρα καὶ τοῦ σατανᾶ μὲ τοὺς πολιτικοὺς μιᾶς χώρας δημιουργεῖ δύο ἀντιμαχόμενους πόλους, ποὺ ἡ διαμάχη τους λήγει μὲ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ἑνός θεοῦ ἢ σατανᾶ ἀνάλογα μὲ τὰ «πιστεύω» Φίλων καὶ ἀντιπάλων. Ὅπως δὲ ἡ ὕπαρξις θεοῦ καὶ σατανᾶ ὀφείλεται σὲ ἀναπόδεικτην «ἀποκάλυψιν», ἔτσι καὶ στὴν πολιτικὴν ζωὴν ἡ ἰδιότητα θεοῦ σωτήρα καὶ σατανᾷ ἀποδίδεται στοὺς πολιτικοὺς ἐξ αἰτίας μιᾶς μυθοπλασίας, ποὺ ἐλάχιστα ἀνταποκρίνεται στὴν πολιτικὴν ἐπιστήμη. Ὁ δὲ θεὸς - μεσσίας-πολιτικὸς ἐπιδάλλεται καὶ αὐτὸς διὰ φόθδου καὶ ἐλέου (κατασταλτικὸ κράτος καὶ «ρουσφέτι»): καὶ ὑπόσχεται (κάνει διαθήκη) στὸν λαόν, ὅτι, ἐὰν πιστέψῃ σὲ αὐτὸν καὶ τηρήσῃ τὶς ἐντολές του, θὰ μετατρέψῃ τὴν χώραν σ ̓ ἕνα ἐπίγειο παράδεισο. Ἢ ἀποκάλυψις καὶ ἡ μυθοπλασία, γιὰ νὰ εἶναι ἰσχυρὴ καὶ νὰ καταστῇ ὑπαρχτή, στηρίζεται σὲ φανατικοὺς ὀπαδοὺς ἕτοιμους γιὰ τὶς πιὸ ἀκραῖες ἐνέργειες, προκειμένου ν ̓ ἀποδείξουν τὴν ἀλήθεια τοῦ ἰδεολογήματός τους. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν οἱ θρησκευτικοὶ καὶ οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι εἶναι οἱ ἀγριώτεροι. Αὐτὸ δὲ τὸ ἰδεολόγημα στὸ μὲν ἄτομο δημιουργεῖ διχασμὸ προσωπικότητος, στοὺς δὲ λαοὺς δαθειὰ διαίρεσιν, ποὺ ἐπιτρέπει στὸν διεθνῆ ἐξουσιασμὸ νὰ κυριαρχῇ. Ἔτσι καὶ στὴν Ἑλλάδα στὶς ἀρχὲς τοῦ αἰῶνος ἐδημιουργήθησαν δύο ἀντιμαχόμενοι πόλοι, ποὺ ἐξυπηρέτησαν τελικὰ τὰ σχέδια τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ποὺ ἦταν ὁ ἀφανισμὸς τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μικρᾶς Ασίας: ὁ δασιλεὺς Κωνσταντῖνος καὶ ὁ Ἐλ. Βενιζέλος. ΠΩΣ ΕΦΘΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΧΑΣΜΟ: Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τους οἱ Ἕλληνες ἐξῆλθαν ὁμοφρονοῦντες ἐκ τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Ἡ ἑνότης αὐτὴ ἐσφυρηλατήθη ἀπὸ τὴν νικηφόρα πορεία τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἐπέχτασιν τῆς χώρας ἕως τὴν Θράκη. Τὸ δὲ εἰδικὸ καθεστὼς τῆς Δ. Θράκης, ἡ ὑπεροχὴ τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου στὴν περιοχὴ καὶ ἡ διαφαινόμενη ὁριστικὴ διάλυσις τῆς ̓Οθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἔδιναν 6άσιμες ἐλπίδες γιὰ περαιτέρω ἐπέχτασιν.