ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΚΟΒΙΣΤΑΣ Αίτια καὶ αἴτιοι τοῦ Διχασμοῦ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΟΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ - ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλὰ ἐγράφησαν µέχρι σήµερα καὶ θὰ γραφοῦν στὸ μέλλον γιὰ τὸν ᾿Εθνικὸ Διχασμό, ποὺ τὸ σύνολο τῶν ἱστορικῶν τὸν θεωρεῖ σὰν τὴν κύρια αἰτία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς. ᾿Αλλὰ ὁ διχασμὸς δὲν ὑπῆρξε ἕνα φαι- νόμενο, ποὺ ἐνεφανίσθη αἰφνιδιαστικὰ στήν πολιτική ζωὴ τοῦ τόπου. Μία ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῆς ἱστορίας τῶν νεωτέρων χρόνων ἀρκεῖ, γιὰ νὰ διαπιστώσῃ κάποι- ος, ὅτι ὁ διχασμὸς ἀκολουθεῖ τὸν 6ίον µας ἀπὸ τὴν ἀναχκήρυξιν τῆς ἀνεξαρτη- σίας µέχρι σήµερα. Ὁ διχασμὸς εἶναι ἕνα ἐξουσιαστικὸ φαινόμενο καὶ πάντα ἐπι- θάλλεται ἐκ τῶν ἄνω. Κύριο δὲ αἴτιο τῆς ὑπάρξεως καὶ ἐπιδολῆς του εἶναι ἡ µε- ταφορὰ στὸν πολιτικὸ οίο τῆς θεοχρατικῆς ἀντιλήψεως τῆς συνεχοῦς πάλης µε- ταξὺ «καλοῦ» καὶ «κακοῦ»' εἶναι ἡ ἀντίληψις περὶ ὑπάρξεως ἐξωσυμπαντικῶν θεοῦ καὶ σατανᾶ, ποὺ εὑρίσκονται σὲ συνεχῆ πόλεμο. Ἢ προσωποποίησις δὲ τοῦ θεοῦ σωτήρα καὶ τοῦ σατανᾶ μὲ τοὺς πολιτικοὺς μιᾶς χώρας δημιουργεῖ δύο ἀντι- μαχόμενους πόλους, ποὺ ἡ διαμάχη τους λήγει μὲ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ἑνός θεοῦ ἢ σατανᾶ ἀνάλογα μὲ τὰ «πιστεύω» Φίλων καὶ ἀντιπάλων. Ὅπως δὲ ἡ ὕπαρξις θεοῦ καὶ σατανᾶ ὀφείλεται σὲ ἀναπόδεικτην «ἀποκάλυψιν», ἔτσι καὶ στὴν πολι- τικὴν ζωὴν ἡ ἰδιότητα θεοῦ σωτήρα καὶ σατανᾷ ἀποδίδεται στοὺς πολιτικοὺς ἐξ αἰτίας μιᾶς μυθοπλασίας, ποὺ ἐλάχιστα ἀνταποκρίνεται στὴν πολιτικὴν ἐπιστή- μη. Ὁ δὲ θεὸς - μεσσίας-πολιτικὸς ἐπιδάλλεται καὶ αὐτὸς διὰ φόθδου καὶ ἐλέου (κα- τασταλτικὸ κράτος καὶ «ρουσφέτι»): καὶ ὑπόσχεται (κάνει διαθήκη) στὸν λαόν, ὅτι, ἐὰν πιστέψῃ σὲ αὐτὸν καὶ τηρήσῃ τὶς ἐντολές του, θὰ μετατρέψῃ τὴν χώραν σ᾽ ἕνα ἐπίγειο παράδεισο. Ἢ ἀποκάλυψις καὶ ἡ μυθοπλασία, γιὰ νὰ εἶναι ἰσχυρὴ καὶ νὰ καταστῇ ὑπαρχτή, στηρίζεται σὲ φανατικοὺς ὀπαδοὺς ἕτοιμους γιὰ τὶς πιὸ ἀκραῖες ἐνέργειες, προκειμένου ν᾿ ἀποδείξουν τὴν ἀλήθεια τοῦ ἰδεολογήμα- τός τους. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν οἱ θρησκευτικοὶ καὶ οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι εἶναι οἱ ἀγριώτεροι. Αὐτὸ δὲ τὸ ἰδεολόγημα στὸ μὲν ἄτομο δημιουργεῖ διχασμὸ προσω- πικότητος, στοὺς δὲ λαοὺς δαθειὰ διαίρεσιν, ποὺ ἐπιτρέπει στὸν διεθνῆ ἐξου- σιασμὸ νὰ κυριαρχῇ. Ἔτσι καὶ στὴν Ἑλλάδα στὶς ἀρχὲς τοῦ αἰῶνος ἐδημιουρ- γήθησαν δύο ἀντιμαχόμενοι πόλοι, ποὺ ἐξυπηρέτησαν τελικὰ τὰ σχέδια τοῦ ἐξου- σιασμοῦ, ποὺ ἦταν ὁ ἀφανισμὸς τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μικρᾶς Ασίας: ὁ δασιλεὺς Κωνσταντῖνος καὶ ὁ Ἐλ. Βενιζέλος. ΠΩΣ ΕΦΘΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΧΑΣΜΟ: Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τους οἱ Ἕλληνες ἐξῆλθαν ὁμοφρονοῦντες ἐκ τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Ἡ ἑνό- της αὐτὴ ἐσφυρηλατήθη ἀπὸ τὴν νικηφόρα πορεία τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἐπέχτα- σιν τῆς χώρας ἕως τὴν Θράκη. Τὸ δὲ εἰδικὸ καθεστὼς τῆς Δ. Θράκης, ἡ ὑπεροχὴ τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου στὴν περιοχὴ καὶ ἡ διαφαινόμενη ὁριστικὴ διάλυσις τῆς ᾿Οθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἔδιναν 6άσιµες ἐλπίδες γιὰ περαιτέρω ἐπέχτασιν.