ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

192ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1997

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11899 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
78 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η σύγχρονη καπηλεία του αρχαίου ελληνικού θεσμού της χορηγίας — ΠΕΠΠΑ, ΝΤΟΡΕΤΑ
    ἀρχή: σελ. 11899 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 192

Κείμενο φύλλου

ΝΤΟΡΕΤΑ ΤΙ ΓΤΗΙΑ Ἢ σύγχρονη χαπηλεία τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ θεσμοῦ τῆς χορηγίας Δοκιμάστε νὰ ὑλοποιήσετε μία θεατρικὴ παράσταση. Ἢ νὰ κάνετε μία συναυλία. Νὰ διοργανώσετε ἕνα ἀθλητικὸ γεγονός. Μία ὁποιαδήποτε ἐκδήλωση. Μπορεῖ νὰ ἔχετε ἰδέες, πάθος, διάθεση... Σᾶς λείπει ὅμως τὸ χρῆμα; Τότε πολὺ σύντομα θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ ἐξέλθετε πρὸς ἐξεύρεσιν χορηγοῦ. Εἶναι ἡ μαγικὴ λέξη τῶν καιρῶν μας. Καὶ πράγματι, ὅπου καὶ ἂν γυρίσῃς τὸ θλέμμα σου, θὰ συναντήσῃς τὴ μαγικὴ αὐτὴ λέξη καὶ ἄποκάτω ἕναν ἐντυπωσιακὸ λογότυπο, ποὺ θὰ πασχίζῃ φιλοτίμως νὰ συνδέσῃ ἴσως τὸ γιαούρτι μὲ τὸν Αἰσχύλο ἢ τὶς κατσαρόλες μὲ τὴν ̓Ολυμπιάδα. ̓Αλλὰ τί ἐστι χορηγία; Καὶ γιὰ νὰ δάλουμε τὰ πράγματα σὲ τάξη, τί ἐστι χορηγία σήμερα καὶ πῶς τὴν ἐννοοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι, ποὺ ήταν καὶ οἱ πρῶτοι διδάξαντες; Γιατί, ὀφείλουμε νὰ τὸ ὁμολογήσουμε καὶ θὰ ἀποδειχθῇ καὶ στήν συνέχεια, η ἔννοια τῆς χορηγίας παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καμμία σχέση δὲν ἔχει μὲ τὴν ἔννοια τῆς χορηγίας λίγο πρὶν τὸ 2.000 μ.Χ. Μόνο ἡ λέξη παραμένει ἴδια, κι αὐτὴ γιὰ ὅσους δὲν χρησιμοποιοῦν τὶς ἐπὶ τὸ εὐγενικώτερον δαρθαρικὲς σπόνσορας καὶ σπόνσορινγκ. Ἡ Χορηγία καὶ οἱ χορηγοὶ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα Κατ ̓ ἀρχὰς θὰ πρέπει νὰ διευκρινίσουμε, ὅτι ἡ χορηγία στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ήταν μία ἐπὶ μέρους δραστηριότητα ἑνὸς γενικώτερου χοινωνικοῦ φαινομένου, ποὺ ὠνομαζόταν εὐεργετισμός, καὶ τὸ ὁποῖο ἀφωροῦσε πάρα πολλοὺς τομεῖς τῆς καθημερινῆς ζωῆς. "Ας δοῦμε, τί λέει ὁ Σωκράτης στὸ νεαρὸ καὶ πλούσιο Κριτόόουλο: «...σὲ θλέπω ὑποχρεωμένο νὰ προσφέρῃς συχνὰ μεγάλες θυσίες, γιατὶ ἀλλιῶς δὲν θὰ τὰ εἶχες καλὰ μὲ τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἀνθρώπους, πιστεύω"... πρέπει νὰ προσφέρῃς γεύματα στοὺς συμπολίτες σου καὶ νὰ τοὺς ἐξυπηρετῇς, γιατὶ ἀλλιῶς δὲν θὰ ἔχῃς κανένα γιὰ σένα. Καὶ παρατηρῶ, ὅτι ἡ πολιτεία σοῦ ἐπιθάλλει ἀπὸ τώρα δαρειὲς δαπάνες: νὰ τρέφῃς ἄλογα, νὰ ἔχῃς τὶς δαπάνες ἑνὸς χοοοῦ, μιᾶς γυμνικῆς ἑορτῆς, ἑνὸς μεγάλου ἀξιώματος, καὶ σὰν ξεσπάσῃη πόλεμος, ξέρω, ὅτι θὰ σοῦ ἐπιδάλουν νὰ ἐξοπλίσῃς τριήρεις ἢ νὰ δώσῃς ἔκτακτες εἰσφορές...». Αὐτὲς καὶ ἄλλες πολλὲς ἦταν οἱ ὑποχρεώσεις τῶν
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →