ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
192ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1997
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η σύγχρονη καπηλεία του αρχαίου ελληνικού θεσμού της χορηγίας — ΠΕΠΠΑ, ΝΤΟΡΕΤΑ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΝΤΟΡΕΤΑ ΤΙ ΓΤΗΙΑ
Ἢ σύγχρονη χαπηλεία τοῦ ἀρχαίου
ἑλληνικοῦ θεσμοῦ τῆς χορηγίας
Δοκιμάστε νὰ ὑλοποιήσετε µία θεατρικὴ παράσταση. Ἢ νὰ κάνετε µία
συναυλία. Νὰ διοργανώσετε ἕνα ἀθλητικὸ γεγονός. Μία ὁποιαδήποτε
ἐκδήλωση. Μπορεῖ νὰ ἔχετε ἰδέες, πάθος, διάθεση... Σᾶς λείπει ὅμως τὸ
χρῆμα; Τότε πολὺ σύντομα θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ ἐξέλθετε πρὸς ἐξεύρεσιν
χορηγοῦ. Εἶναι ἡ μαγικὴ λέξη τῶν καιρῶν µας. Καὶ πράγματι, ὅπου καὶ
ἂν γυρίσῃς τὸ θλέμμα σου, θὰ συναντήσῃς τὴ μαγικὴ αὐτὴ λέξη καὶ ἄπο-
κάτω ἕναν ἐντυπωσιακὸ λογότυπο, ποὺ θὰ πασχίζῃ φιλοτίμως νὰ συν-
δέσῃ ἴσως τὸ γιαούρτι μὲ τὸν Αἰσχύλο ἢ τὶς κατσαρόλες μὲ τὴν ᾽Ολυ-
μπιάδα.
᾿Αλλὰ τί ἐστι χορηγία; Καὶ γιὰ νὰ δάλουμε τὰ πράγματα σὲ τάξη, τί ἐστι
χορηγία σήµερα καὶ πῶς τὴν ἐννοοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι µας πρόγονοι, ποὺ
ήταν καὶ οἱ πρῶτοι διδάξαντες; Γιατί, ὀφείλουμε νὰ τὸ ὁμολογήσουμε καὶ
θὰ ἀποδειχθῇ καὶ στήν συνέχεια, η ἔννοια τῆς χορηγίας παρὰ τοῖς ἀρχαί-
οις καμμία σχέση δὲν ἔχει μὲ τὴν ἔννοια τῆς χορηγίας λίγο πρὶν τὸ 2.000
μ.Χ. Μόνο ἡ λέξη παραμένει ἴδια, κι αὐτὴ γιὰ ὅσους δὲν χρησιμοποιοῦν
τὶς ἐπὶ τὸ εὐγενικώτερον δαρθαρικὲς σπόνσορας καὶ σπόνσορινγκ.
Ἡ Χορηγία καὶ οἱ χορηγοὶ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα
Κατ᾽ ἀρχὰς θὰ πρέπει νὰ διευκρινίσουµε, ὅτι ἡ χορηγία στὴν ἀρχαία
Ἑλλάδα ήταν µία ἐπὶ μέρους δραστηριότητα ἑνὸς γενικώτερου χοινωνι-
κοῦ φαινομένου, ποὺ ὠνομαζόταν εὐεργετισμός, καὶ τὸ ὁποῖο ἀφωροῦσε
πάρα πολλοὺς τομεῖς τῆς καθηµερινῆς ζωῆς. "Ας δοῦμε, τί λέει ὁ Σω-
κράτης στὸ νεαρὸ καὶ πλούσιο Κριτόόουλο: «...σὲ θλέπω ὑποχρεωμένο νὰ
προσφέρῃς συχνὰ µεγάλες θυσίες, γιατὶ ἀλλιῶς δὲν θὰ τὰ εἶχες καλὰ μὲ
τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἀνθρώπους, πιστεύω"... πρέπει νὰ προσφέρῃς γεύ-
ματα στοὺς συμπολίτες σου καὶ νὰ τοὺς ἐξυπηρετῇς, γιατὶ ἀλλιῶς δὲν θὰ
ἔχῃς κανένα γιὰ σένα. Καὶ παρατηρῶ, ὅτι ἡ πολιτεία σοῦ ἐπιθάλλει ἀπὸ
τώρα δαρειὲς δαπάνες: νὰ τρέφῃς ἄλογα, νὰ ἔχῃς τὶς δαπάνες ἑνὸς χο-
οοῦ, μιᾶς γυμνικῆς ἑορτῆς, ἑνὸς μεγάλου ἀξιώματος, καὶ σὰν ξεσπάσῃη
πόλεμος, ξέρω, ὅτι θὰ σοῦ ἐπιδάλουν νὰ ἐξοπλίσῃς τριήρεις ἢ νὰ δώσῃς
ἔκτακτες εἰσφορές...». Αὐτὲς καὶ ἄλλες πολλὲς ἦταν οἱ ὑποχρεώσεις τῶν