ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
192ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1997
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Το Σύμπαν και η θεοκρατία — ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Κ.
Κείμενο φύλλου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΡΕΜΠΑΝΑΣ, ̓Εγχειρίδιο Σύγχρονης Σκέψης
Τὸ σκάφος τῆς ἀνθρωπότητος κινδυνεύει. Παρανοϊχοὶ κυθερνῆτες, πλαισιωμένοι
ἀπὸ ἀθέλτερους μηχανικοὺς καὶ ἀδαεῖς ναῦτες, γλεντοκοποῦν μαζὺ μὲ τοὺς
ἐπιθάτες, ποὺ εἶναι θυθισμένοι στὴν ἄγνοια. Οἱ κραυγὲς φόδου καὶ ἀγωνίας, ποὺ
ἀκούγονται ἀπὸ ἐδῶ κι ἀπὸ ἐκεῖ, διασκεδάζουν τοὺς γλεντοκόπους, ποὺ ξέρουν
καλά, ὅτι «ὁ καυγᾶς γίνεται γιὰ τὸ πάπλωμα». Ἐλάχιστοι ὡστόσο συνειδητοποιημένοι
ἐννοοῦν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐξηγήσουν στοὺς συνεπιθάτες τους τὸν
κίνδυνο ποὺ διατρέχουν, παρέχοντας καὶ τὶς σχετικὲς ὁδηγίες διάσωσής τους.
ὋὉ Γ.Β. Κουρεμπανᾶς εἶναι ἕνας ἀπ ̓ τοὺς τελευταίους. Ανήσυχο πνεῦμα καὶ όαθειὰ
σκεπτόμενος ἄνθρωπος, μπῆκε στὸ «πλατωνικὸ σπήλαιο», προκειμένου ν ̓
ἀφυπνίσῃ τοὺς ἐξαπατημένους «δεσμῶτες», ποὺ ἔχουν παραδοθῇ στὸν εὐδαιμονισμὸ
καὶ τὸν ἐφησυχασμό. ̓Απαλλαγμένος ἀνεξέλεγχτων θελήσεων καὶ ἀνομολόγητων
σκοποθεσιῶν, σκιαγραφεῖ τὸ γίγνεσθαι μὲ ψυχραιμία καὶ νηφαλιότητα,
ἐνῷ ταυτόχρονα ἐχκθέτει τὶς πλουσιώτατες ἐπιστημονικὲς γνώσεις του καὶ τὶς
Φιλοσοφικὲς ἀναζητήσεις κατὰ τρόπον πειστικό. Σκοπός του, νὰ μεταδώσῃ ἕναν
τρόπο σκέπτεσθαι καὶ συζητεῖν, ἀπαλλαγμένο φανατισμοῦ καὶ μισαλλοδοξίας,
κρατικιστικῶν παραληρημάτων καὶ χομματικῶν ἀνοησιῶν.
Τὸ παρουσιαζόμενο θιθλίο ἀποτελεῖ πράγματι «ἕναν τεκμηριωμένο ἀντίλογο
στὸν στεῖρο ἰδεολογικὸ δογματισμὸ καὶ τὴν παραπλανητικὴ πολιτικολογία, ποὺ
καταδυναστεύουν τὴν ἐποχή μας. Έναν συγκροτημένο λόγο κι ἕνα σάλπισμα
Τὸ Σύμπαν καὶ ἡ Θεοκρατία
Εχει διαπιστωθῆ ἐπιστημονικῶς, ὅτι εἰς τὸ ἀπέραντον Σύμπαν κυριαρχεῖ
ὡς δύναμις δημιουργικὴ ὁ ἠλεκτρομαγνητισμός, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται καὶ δρᾷ
ὡς κινητήριος ἐξουσία τῆς Ὕλης εἰς κάθε μορφὴν αὐτῆς, ρευστήν, ἀεριώδη ἢ
στερεὰν καὶ ὡς κύριον αἴτιον τῆς Παγκοσμίου “Ελξεως καὶ ̓Αρμονίας. Πρὶν
ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν Φυσικῶν ̓Επιστημῶν εἰς αὐτὸν τὸν τομέα ἡ ἀνθρωπίνη
ἀντίληψις δὲν ἠμποροῦσε νὰ συλλάδῃ ὁλοκληρωτικὰ ἢ ἐπὶ μέρους τὰ φαινόμενα
αὐτὰ καὶ ἦταν ἀναγκασμένη ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ δημιουργῇ μὲ αὐξημένην
φαντασίαν παραπλανητικὴν εἰκόνα τοῦ Κόσμου (τὸ κοσμοείδωλον), μέσα
εἰς τὸν ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος ἐζοῦσε καὶ ἐδημιουργοῦσε. Ως πλάσμα αὐτῆς
τῆς φαντασίας ὁ ἄνθρωπος κατέληξε εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς Μυθολογίας,
ἑνὸς τρόπου θεωρήσεως τοῦ Κόσμου δηλαδή, ποὺ τὸν ὡδηγοῦσεν εἰς κάποιαν
ἐξήγησιν τῶν ἀνεξακριδώτων φαινομένων ποὺ τὸν περιέόαλλαν καὶ ἡ ὁποία
μυθοπλασία τὸν ἐκολάκευε συγχρόνως μὲ τὴν τάσιν του νὰ δίδῃ κάποιαν ὑπερφυσικὴν
ἐξήγησιν εἰς τὰ ὅσα συνέδαιναν εἰς τὸν ἐν γένει περίγυρόν του.
--....