ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΡΕΜΠΑΝΑΣ, ᾽Εγχειρίδιο Σύγχρονης Σκέψης Τὸ σκάφος τῆς ἀνθρωπότητος κινδυνεύει. Παρανοϊχοὶ κυθερνῆτες, πλαισιω- μένοι ἀπὸ ἀθέλτερους μηχανικοὺς καὶ ἀδαεῖς ναῦτες, γλεντοκοποῦν μαζὺ μὲ τοὺς ἐπιθάτες, ποὺ εἶναι θυθισµένοι στὴν ἄγνοια. Οἱ κραυγὲς φόδου καὶ ἀγωνίας, ποὺ ἀκούγονται ἀπὸ ἐδῶ κι ἀπὸ ἐκεῖ, διασκεδάζουν τοὺς γλεντοκόπους, ποὺ ξέρουν καλά, ὅτι «ὁ καυγᾶς γίνεται γιὰ τὸ πάπλωμα». Ἐλάχιστοι ὡστόσο συνειδητο- ποιηµένοι ἐννοοῦν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐξηγήσουν στοὺς συνεπιθάτες τους τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχουν, παρέχοντας καὶ τὶς σχετικὲς ὁδηγίες διάσωσής τους. ὋὉ Γ.Β. Κουρεμπανᾶς εἶναι ἕνας ἀπ᾿ τοὺς τελευταίους. Ανήσυχο πνεῦμα καὶ όα- θειὰ σκεπτόμενος ἄνθρωπος, μπῆκε στὸ «πλατωνικὸ σπήλαιο», προκειµένου ν᾿ ἀφυπνίσῃ τοὺς ἐξαπατημένους «δεσμῶτες», ποὺ ἔχουν παραδοθῇ στὸν εὐδαιμο- νισμὸ καὶ τὸν ἐφησυχασμό. ᾽Απαλλαγμένος ἀνεξέλεγχτων θελήσεων καὶ ἀνομο- λόγητων σκοποθεσιῶν, σκιαγραφεῖ τὸ γίγνεσθαι μὲ ψυχραιμία καὶ νηφαλιότη- τα, ἐνῷ ταυτόχρονα ἐχκθέτει τὶς πλουσιώτατες ἐπιστημονικὲς γνώσεις του καὶ τὶς Φιλοσοφικὲς ἀναζητήσεις κατὰ τρόπον πειστικό. Σκοπός του, νὰ µεταδώσῃ ἕναν τρόπο σκέπτεσθαι καὶ συζητεῖν, ἀπαλλαγμένο φανατισμοῦ καὶ μισαλλοδοξίας, κρατικιστικῶν παραληρηµάτων καὶ χομματικῶν ἀνοησιῶν. Τὸ παρουσιαζόμενο θιθλίο ἀποτελεῖ πράγματι «ἕναν τεκμηριωμένο ἀντίλογο στὸν στεῖρο ἰδεολογικὸ δογματισμὸ καὶ τὴν παραπλανητικὴ πολιτικολογία, ποὺ καταδυναστεύουν τὴν ἐποχή µας. Έναν συγκροτηµένο λόγο κι ἕνα σάλπισµα Τὸ Σύμπαν καὶ ἡ Θεοκρατία Εχει διαπιστωθῆ ἐπιστημονικῶς, ὅτι εἰς τὸ ἀπέραντον Σύμπαν κυριαρχεῖ ὡς δύναμις δημιουργικὴ ὁ ἠλεκτρομαγνητισμός, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται καὶ δρᾷ ὡς κινητήριος ἐξουσία τῆς Ὕλης εἰς κάθε μορφὴν αὐτῆς, ρευστήν, ἀεριώδη ἢ στερεὰν καὶ ὡς κύριον αἴτιον τῆς Παγκοσμίου “Ελξεως καὶ ᾿Αρμονίας. Πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν Φυσικῶν ᾿Επιστημῶν εἰς αὐτὸν τὸν τοµέα ἡ ἀνθρωπί- νη ἀντίληψις δὲν ἠμποροῦσε νὰ συλλάδῃ ὁλοκληρωτικὰ ἢ ἐπὶ μέρους τὰ φαι- νόµενα αὐτὰ καὶ ἦταν ἀναγκασμένη ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ δημιουργῇ μὲ αὐξη- μένην φαντασίαν παραπλανητικὴν εἰκόνα τοῦ Κόσμου (τὸ κοσμοείδωλον), µέ- σα εἰς τὸν ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος ἐζοῦσε καὶ ἐδημιουργοῦσε. Ως πλάσμα αὐτῆς τῆς φαντασίας ὁ ἄνθρωπος κατέληξε εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς Μυθολογίας, ἑνὸς τρόπου θεωρήσεως τοῦ Κόσμου δηλαδή, ποὺ τὸν ὡδηγοῦσεν εἰς κάποι- αν ἐξήγησιν τῶν ἀνεξακριδώτων φαινομένων ποὺ τὸν περιέόαλλαν καὶ ἡ ὁποία μυθοπλασία τὸν ἐκολάκευε συγχρόνως μὲ τὴν τάσιν του νὰ δίδῃ κάποιαν ὑπερ- φυσικὴν ἐξήγησιν εἰς τὰ ὅσα συνέδαιναν εἰς τὸν ἐν γένει περίγυρόν του. --....