ΔΑΥΛΟΣ/193, Ἰανουάριος 1998 11921 γλώσσας· καὶ ἡ γλῶσσα εἶναι γέννημα τῆς φύσεως. Ἡ μοναδικὴ Ἑλληνικὴ Φύση ἦταν ἡ μήτρα ποὺ ἐκυοφόρησε τὴν μοναδικὴ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα. Καὶ ἡ μοναδικὴ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα εἶναι ἡ μητέρα-τροφὸς ὅλων τῶν γλωσσῶν. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφιβάλλῃ γιὰ τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια τῆς ἰσότητας Γλῶσσα=Πολιτισμός. (Ὁ «Δαυλὸς» στὰ 16 χρόνια ποὺ κυκλοφορεῖ ἔχει προσκομίσει συντριπτικὲς ἀποδείξεις τῆς ἰσότητας αὐτῆς εὑρισκόμενες στὴν διάθεση παντὸς ἐνδιαφερομένου). Ὅπως καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφιβάλλῃ, ὅτι ὁλόκληρος ὁ σημερινὸς Παγκόσμιος Πολιτισμὸς (Ἐπιστήμη, Θεωρία, Λογική, Μαθηματικά, Τεχνολογία, Φιλοσοφία, Δημοκρατία...) ἐπήγασε καὶ ἀπέρρευσε μόνον ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πηγή, ποὺ ὀνομάζεται Ἑλληνικότητα. * * * Τίθεται ἕνα κρισιμώτατο ζητούμενο: Ποιός εἶναι ὁ ρόλος τῶν κατοίκων τῶν Ἁγίων αὐτῶν Τόπων τῆς ἀνθρωπότητος (διότι ὁ ἑλληνικὸς χῶρος εἶναι οἱ πραγματικοὶ «Ἅγιοι Τόποι»), ποὺ ὀνομάζονται Ἑλληνικὸ Κράτος· καὶ –ἀπὸ ἄλλη σκοπιὰ– ποιά μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ στάση τῶν ἐκτὸς Ἑλληνικοῦ Κράτους κατοικούντων ἀνθρώπων, ἐκείνων ποὺ ὀφείλουν τὸ γεγονὸς τοῦ ἐξανθρωπισμοῦ τους ἀποκλειστικὰ σ’ ὅ,τι ἔλαβαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικότητα; Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεδρίας του ὁ «πλανητάρχης» Γεώργιος Μποὺς εἶχε δηλώσει ἐπὶ λέξει σὲ μία ἐπίσκεψή του στὴν Ἀθήνα: «Ἐγγυῶμαι προσωπικὰ τὴν ἱερότητα τῶν ἑλληνικῶν συνόρων».Χωρὶς κίνδυνο παρεξηγήσεως –ἡ πλήρης ἀποστασιοποίηση τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ ὅλες ἀνεξαιρέτως τὶς ἐξουσιαστικὲς ἑστίες δυνάμεως εἶναι πασίγνωστη– λέμε: Ναί, ἡ ἱερότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους,αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα ζητούμενο. Καὶ προσθέτομε καὶ τὸ δεύτερο: Ἡ ἱερότητα τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας. Ἐὰν ἡ ἱερότητα τῶν δύο αὐτῶν γιγαντιαίων ἀξιῶν ἐξασφαλισθῇ (ἀπὸ ἐμᾶς, τοὺς κατοίκους τοῦ κράτους αὐτοῦ, τοὺς ἔχοντες ὡς μητρική μας γλῶσσα τὴν Ἑλληνική, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν ὑπόλοιπη ἀνθρωπότητα, τὴν ὀφείλουσα τὰ πάντα στὴν πνευματικὴ καρποφορία τῆς Ἑλληνικῆς Φύσεως καὶ τὸν πολιτιστικὸ πακτωλὸ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας), τότε καὶ τὸ μέλλον καὶ ἡ εὐδαιμονία τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους θὰ εἶναι ἐξασφαλισμένα. Δ.I.Λ.