Οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες τοῦ 2004: Μοναδικὴ εὐκαιρία ἐξαγνισμοῦ τους Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀνάθεση στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν τῆς διεξα- γωγῆς τῆς Ὀλυμπιάδας τοῦ 2004 ἐπανῆλθε καὶ πάλι στὸ προσκή- νιο ἡ ἀναζήτηση τοῦ αὐθεντικοῦ νοήματος τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώ- νων, ἡ κατανόηση τοῦ ἠθικοῦ καὶ ἰδεολογικοῦ περιεχομένου, ἐκεί- νου ποὺ ἀποκαλοῦμε Ὀλυμπιακὴ Ἰδέα, Ὀλυμπιακὸ Πνεῦμα. Οἱ περισσότεροι σήμερα σπεύδουν νὰ μιλήσουν γιὰ «ἐκφυλισμὸ» τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Πνεύματος καὶ κάποιοι ἄλλοι κάνουν λόγο γιὰ «ἀνα- γκαία προσαρμογὴ» στὶς νέες καταστάσεις καὶ ἀντιλήψεις τοῦ σύγ- χρονου κόσμου. Ὡστόσο ὅλες αὐτὲς οἱ ἀπόψεις φαίνεται νὰ ἀπέ- χουν κατὰ πολὺ τῆς ἀλήθειας, διότι ἀπορρέουν ἀπὸ ἡμιτελεῖς ἢ λαν- θασμένες θέσεις περὶ ἀρχαιοελληνικοῦ κόσμου καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ὁδηγοῦν σὲ ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις τῆς ἰδέας τοῦ Ὀλυμπισμοῦ, τὴν ὁποία αὐτὸς ὁ κόσμος συνέλαβε καὶ πραγμάτωσε πάρα πολὺ νωρίς, κατὰ τὴν αὐγὴ τοῦ πολιτισμοῦ του. Εἶναι λογικὰ καὶ ἱστορικὰ ἀδύνατον νὰ προσεγγίσωμε καὶ νὰ κα- τανοήσωμε τὴν Ὀλυμπιακὴ Ἰδέα, ὅταν παραγνωρίζωμε δύο καίρια σημεῖα τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ ἀναπτύξωμε πα- ρακάτω: A. Τὰ γνήσια νοήματα καὶ οἱ πρωταρχικὲς σημασίες τῆς Ὀλυ- μπιακῆς Ἰδέας εἶναι στενὰ συνυφασμένα μὲ τὴν μακρυνὴ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία ἱδρύθηκαν οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, καὶ σ’ αὐτὴν ἐμπεριέχεται ἡ αἰτία καὶ ἡ ἀναγκαιότητα τῆς ἵδρυσής τους. Ἡ ἐποχὴ αὐτὴ ἀναμφισβήτητα ταυτίζεται μὲ τὴν ἐποχὴ τοῦ βασιλέως Διός. B. Ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἰδέα ἀποτελεῖ γέννημα καὶ ἀναπόσπαστο μέ- ρος τῆς εὐρύτερης ἑλληνικῆς θεώρησης τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Κόσμου, καθὼς καὶ τῶν ἀξιῶν ποὺ πηγάζουν ἀπὸ αὐτήν. ὉΔιόδωρος Σικελιώτης (3,74) ἀναφέρει, ὅτι «ὁ δεύτερος Ἡρα- κλῆς ἦταν ἕνας ἐκ τῶν Ἰδαίων Δακτύλων τῆς Κρήτης... ποὺ ἵδρυσε τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες».Ὁ Ἰδαῖος Ἡρακλῆς λοιπὸν φέρεται ὡς ὁ ἱδρυτὴς τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων. Τὴν πληροφορία αὐτὴ με- ταφέρει καὶ ὁ Παυσανίας («Ἠλειακὰ» α,7): «Οἱ Ἰδαῖοι Δάκτυλοι, οἱ ὁποῖοι ὠνομάζοντο καὶ Κουρῆτες, εἶχαν ἔλθει ἀπὸ τὸ ὄρος Ἴδη