Ὁ Διχασμὸς καὶ ἡ Ζεύξη Βαθύτατος εἶναι ὁ διχασμὸς τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας ὡς συνόλου καὶ ὡς ἀτόμων. ̓Εκφράζεται κυρίως μὲ πρῶτο σκέλος του τὴν μεγάλη ἀνάπτυξη τῆς λογικῆς προσεγγίσεως τῆς ἀντιχειμενικῆς πραγματικότητας (ἐπιστήμη, τεχνολογία, πολιτισμός, κοινωνία, οἰκονομία): καὶ μὲ δεύτερο σκέλος του τὴν παράλληλη μεγάλη ἰσχὺ τῶν ἐξωλογικῶν ὑποκειμενικῶν ἀξιῶν (πίστη, ἐλπίδα, φόδος, ἀγάπη κ.λπ., ποὺ παράγουν τὶς ἐν ἐξάρσει σήμεοα μυστικιστικές, θεοκρατικές, μεταφυσικὲς κ.λπ. παρενέργειες). Τὰ δύο αὐτὰ σκέλη, ποὺ πρωτοεμφανίσθηκαν κατὰ τὴν ̓ ̓Αναγέννηση στὸν Χριστιανικὸ Κόσμο, δὲν μπόρεσαν νὰ ἑἐνισθοῦν, ἀποστασιοποιήθήηκαν σὺν τῷ χρόνῳ μεταξύ τους ἀκόμη περισσότερο καὶ ἀναπτυσσόμενα συνεχῶς ἐδίχασαν πλέον δαθιὰ καὶ τοὺς ὑπολοίπους Κόσμους ("Ἰαπωνία, Κίνα, Ινδία κ.λπ.). Στὴν Ελλάδα, ἐπειδὴ τὸ ̓Ελληνικὸ Εθνος εἶναι τὸ μόνο χροιστιανικὸ ἔθνος τῆς Γῆς ποὺ προὐπῆρξε ἱστορικὰ καὶ πολιτιστικὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ διχασμὸς αὐτὸς λαμὄάνει καὶ πολιτικὴ-ἐθνικὴ μορφή: Πρόκειται γιὰ τὴν θαθύτατη κοίση τῆς “Ελληνικῆς Ταυτότητας, τὴν πάλη μεταξὺ τοῦ "Ελληνα (καὶ ὅλων τῶν τρόπων θεωρήσεως τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου, ποὺ ἡ ἔννοια «“Ελλην» περιέχει) καὶ τοῦ Χριστιανοῦ (καὶ τῶν κοσμοθεωρ!τικῶν καὶ διοθεωρητικῶν ἀντιλήψεων, ποὺ ἡ ἔννοια αὐτὴ ἀντιποοσωπεύει)' πρόκειται δηλαδὴ γιὰ τὴν κατάσταση ποὺ πολλοὶ χαρακτηρίξουν «ἐθνικὴ σχιζοφρένεια», ποὺ ὅμως δὲν εἶναι ἁπλῶς «ἐθνική», ἀλλὰ ἐντοπίζεται πρωτίστως σὲ ὑποκειμενικὸ καὶ ἀτομικό, ἂν ὄχι καὶ ὑποσυνείδητο ἐπίπεδο. Ἐκ ας ς “Ὅταν ἐπεθλήθη ὁ Χριστιανισμός, ἀντιμετωπίζοντας ἴσως μία παρόμοια πρὸς τὴν σημερινὴ κατάσταση, ἀπέκοψε τὸ πρῶτο σκέλος τοῦ διχασμοῦ καταργῶντας μὲ ἄγριους τρόπους τὶς γέΦυρες μὲ τὴν ἀντικειμενικὴ πραγματικότητα (στρεφόμενος δη