ΙΟΥ. ΟΥΜΙΟΥ ΚΑΡΑΚΑΊΣΑΝΗ ΣΤΟΝ «ΔΑΥΛΟ» «Ὁ ̓Αριστοφάνης φθάνει μέχρι τὴν ἀμφισθήτηση τῆς δημοκρατίας. Ἡ Τέχνη ἐλέγχεται πλήρως ἀπὸ τὸν Ἐξουσιασμὸ καὶ ἡ Κριτικὴ δὲν εἶναι οὔτε κἂν ἐπιφανειακή. Γιὰ νὰ γίνῃς πολιτικός, χρειάζεσαι ἔγκριση, σφραγίδα. Τὸ φάρμακο ἀντιστροφῆς τῆς πορείας εἶναι ἡ γνώση τῆς Ἱστορίας. Δὲν ἔχουμε καμμιὰ ἀξία σήμερα, γιατὶ εἴμαστε ἀνιστόρητοι. Ο μυστικισμὸς ποὺ καλλιεργεῖται σήμερα ἀπομονώνει ἀπὸ τὴν πραγματικότητα». (Στὴν σειρὰ συνεντεύξεων πνευματικῶν προσωπικοτήτων στὸν «4» δημοσιεύουμε σήμερα συζήτηση τοῦ «ἐκρηκτικοῦ» ἠθοποιοῦ κ. Θ. Καρακατσάνη μὲ τὸν συνεργάτη μας κ. Π. 1. Κουδαλάκη. Ἢ πεποίθηση τοῦ «Δ» ὅτι μόνο στὸ χῶρο τῆς Τέχνης ὑπάρχουν λίγα μεμονωμένα πρόσωπα, ποὺ «Κάτι ἔχουν νὰ ποῦν», σὲ ἀντίθεσήη πρὸς τοὺς ἄλλους τομεῖς δημόσιας ὅραστηριότητας στὴν σημερινὴ "Ελλάδα, ὅπως ἡ πολιτική, τὰ πανεπιστήμια, ἡ ἐκκλησίακ.λπ., ὅπου ἡ νέχρα εἶναι ἀπόλυτη, ἐπιθεθαιώνεται μὲ τὶς ἀπαντήσεις τοῦ κ. Θ. Κ., ὁ ὁποῖος πράγματι ὄχι μόνο προχωρεῖ θαθιὰ στὴν κριτικὴ τῆς σύγχρονης παρακμῆς, ἀλλὰ ὑποδεικνύει καὶ τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῆς σήψεως]. ̓ ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Καρακατσάνη, σ ̓ ὅλη τὴν καλλιτεχνική σας διαδρομὴ στὸν χῶρο τοῦ θεάτρου ἤσασταν στενὰ δεμένος μὲ τὴν ἀρχαία κωμῳδία, μὲ τὸν ̓Αριστοφάνη. Αὐτὴ ἡ στενὴ σχέση πρέπει νὰ ἔχῃ συγκεκριμένη αἰτία, τὴν ὁποίᾳ θὰ θέλαμε νὰ μᾶς πῆτε.