ΙΟΥ. ΟΥΜΙΟΥ ΚΑΡΑΚΑΊΣΑΝΗ ΣΤΟΝ «ΔΑΥΛΟ» «Ὁ ᾿Αριστοφάνης φθάνει µέχρι τὴν ἀμφισθήτη- ση τῆς δημοκρατίας. Ἡ Τέχνη ἐλέγχεται πλήρως ἀπὸ τὸν Ἐξουσιασμὸ καὶ ἡ Κριτικὴ δὲν εἶναι οὔτε κἂν ἐπιφανειακή. Γιὰ νὰ γίνῃς πολιτικός, χρειά- ζεσαι ἔγκριση, σφραγίδα. Τὸ φάρμακο ἀντι- στροφῆς τῆς πορείας εἶναι ἡ γνώση τῆς Ἱστορίας. Δὲν ἔχουμε καμμιὰ ἀξία σήμερα, γιατὶ εἴμαστε ἀνι- στόρητοι. Ο μυστικισμὸς ποὺ καλλιεργεῖται σή- μερα ἀπομονώνει ἀπὸ τὴν πραγματικότητα». (Στὴν σειρὰ συνεντεύξεων πνευματικῶν προσωπικοτήτων στὸν «4» δημο- σιεύουμε σήμερα συζήτηση τοῦ «ἐκρηκτικοῦ» ἠθοποιοῦ κ. Θ. Καρακατσά- νη μὲ τὸν συνεργάτη μας κ. Π. 1. Κουδαλάκη. Ἢ πεποίθηση τοῦ «Δ» ὅτι μό- νο στὸ χῶρο τῆς Τέχνης ὑπάρχουν λίγα μεμονωμένα πρόσωπα, ποὺ «Κάτι ἔχουν νὰ ποῦν», σὲ ἀντίθεσήη πρὸς τοὺς ἄλλους τομεῖς δημόσιας ὅραστηριό- τητας στὴν σημερινὴ "Ελλάδα, ὅπως ἡ πολιτική, τὰ πανεπιστήμια, ἡ ἐκκλη- σίακ.λπ., ὅπου ἡ νέχρα εἶναι ἀπόλυτη, ἐπιθεθαιώνεται μὲ τὶς ἀπαντήσεις τοῦ κ. Θ. Κ., ὁ ὁποῖος πράγματι ὄχι μόνο προχωρεῖ θαθιὰ στὴν κριτικὴ τῆς σύγ- χρονης παρακμῆς, ἀλλὰ ὑποδεικνύει καὶ τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῆς σή- ψεως]. ᾿ ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Καρακατσάνη, σ᾽ ὅλη τὴν καλλιτεχνική σας διαδρομὴ στὸν χῶρο τοῦ θεάτρου ἤσασταν στενὰ δεμένος μὲ τὴν ἀρχαία κωμῳδία, μὲ τὸν ᾿Αριστοφάνη. Αὐτὴ ἡ στενὴ σχέση πρέπει νὰ ἔχῃ συγκεκριμένη αἰτία, τὴν ὁποίᾳ θὰ θέλαμε νὰ μᾶς πῆτε.