Ἢ μμαζικη ὑστερία μετὰ τὸ 1897 ΠΡΟΛΟΓΟΣ. Τὰ χρόνια ποὺ ἠκολούθησαν τὴν ἐπαίσχυντο ἧττα τοῦ 1897 ὑπῆρξαν ταραγμένα τόσο στὸ ἐξωτερικὸ ὅσο καὶ στὸ ἐσωτερικό. Ἡ ἑνοποίησις τῶν γερμανικῶν κρατῶν καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς ̓Ιταλίας ἤλλαξαν τὸν Εὐρωπαϊκὸ χάρτη ἐπιρροῶν. Κατ ̓ ἀρχὰς ἡ Βρεταννία εἶδε νὰ ὑψώνεται ἕνα τεῖχος ἀνασχέσεως γιὰ τὴν πιθανῆ ἐπέχκτασιν τῆς Ρωσσίας πρὸς τὴν Δύσιν. Ἡ Γαλλία, ποὺ ἔχασε ἀπὸ τὴν Γερμανία τὴν πεοιοχὴ τοῦ Ρούρ, ἔσπευσε νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν Ρωσσία. Ὅμως ἡ διαφαινόμενη δημιουργία τοῦ ἄξονος τῶν ὁμοφύλων καὶ ὁμογλώσσων κρατῶν Γερμανίας καὶ Αὐστρίας ἔδωσε ἄλλη τροπή στὸ ̓Ανατολικὸ Ζήτημα. Αὐτόκλητος προστάτης τῆς ἀκεραιότητος τῆς Οθωμανικῆς ΑὐτοἈρατορίας ἐνεφανίσθη ὁ Κάιζερ. Τὸ Φθινόπωρο μάλιστα τοῦ 1895 σὲ ἐπίσκεψίν του στὴν Δαμασκὸ διεκήρυξε τὴν ἀπόφασίν του νὰ στηρίξῃ τὸν σουλτᾶνο καὶ νὰ ἐγγυηθῇ τὴν ἀκεραιότητα τῆς αὐτοκρατορίας. Οἱ ὑπόλοιπες δυνάμεις δὲν ἔμειναν ἀδρανεῖς. Ρωσσία, Γαλλία καὶ κυρίως Βρεταννία εἶδαν τὰ συμφέροντά τους νὰ κινδυνεύουν. Οἱ συνεννοήσεις μεταξύ τους γιὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ γερμανικοῦ κινδύνου ἔθεσε τὶς 6άσεις γιὰ τὴν δημιουργία τῆς ̓Αντάντ. Καὶ θεθαίως πεδίο διαμάχης ἔγιναν τὰ Βαλκάνια. Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Σὰν ἐγγυήτρια πλέον ἡ Γερμανία τῆς ἀπεραιότητος τῆς Οθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἐπεθυμοῦσε πρῶτα ἀπὸ ὅλα τὴν στρατιωτικὴν ἀνόρθωσίν της. Γερμανοὶ ἀξιωματικοὶ ἀνέλαθαν τὴν ὃδιοίκησιν καὶ ἐππαίδευσιν τοῦ τουρχικοῦ στρατοῦ. ̓Αντίδρασις στὴν γερμανικὴ πολιτική δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ παῦσις τοῦ ἑλληνοτουρχικοῦ πολέμου, ἡ ἐπιστροφὴ τῆς Θεσσαλίας στὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἀνακήρυξις τῆς αὐτονομίας τῆς Κρήτης μὲ ὕπατο ἁρμοστὴ τὸν Ἓλληνα πρίγκηπα Γεώργιο. Οἱ Γερμανοί. προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν ἥσυχο πέρασμα πρὸς τὴν Μ. Ανατολή, προσεπάθησαν νὰ εἰρηνεύσουν τὰ Βαλκάνια. Ἤσκησαν πιέσεις νὰ συμμαχήσουν “Ἑλλὰς καὶ Ρουμανία καὶ Ελλὰς καὶ Τουρπία. Οἱ Ρῶσσοι πάλι ὑπεστήριζαν μία συμμαχία Σερθίας καὶ Βουλγαρίας καθὼς καὶ τὶς διεκδικήσεις τους ἐπὶ ἐδαφῶν, ὅπου τὸ ἑλληνιχὸ στοιχεῖο ὑπερεῖχε. Αὐτὸς εἶναι ὁ περίφημος σλαδικὸς κίνδυνος. Παράλληλα ἤρχισαν οἱ διώξεις τῶν Ἑλλήνων στὴν Ρουμανία, καθὼς καὶ ἡ δρᾶσις τῶν Βουλγάρων ἀνταρτῶν (κομιτατζήδων) στὴν Μακεδονία. Ἐνῷ παρατηρεῖται γιὰ πρώτη φορὰ διείσδυσις τῶν ΗΠΑ στὴν ̓Οθωμανικὴ Αὐτοπρατορία μὲ τὶς διομολογήσεις (χωρὶς μεγάλη ἐπιτυχία) καὶ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν ἐνπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων ἀπὸ θρησκευτικοὺς συλλό-