ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
194ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1998
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η μαζική υστερία μετά το 1897 — ΑΚΕΣΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ἢ μµαζικη ὑστερία μετὰ τὸ 1897
ΠΡΟΛΟΓΟΣ. Τὰ χρόνια ποὺ ἠκολούθησαν τὴν ἐπαίσχυντο ἧττα τοῦ
1897 ὑπῆρξαν ταραγμένα τόσο στὸ ἐξωτερικὸ ὅσο καὶ στὸ ἐσωτερικό. Ἡ
ἑνοποίησις τῶν γερμανικῶν κρατῶν καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς ᾿Ιταλίας
ἤλλαξαν τὸν Εὐρωπαϊκὸ χάρτη ἐπιρροῶν. Κατ᾽ ἀρχὰς ἡ Βρεταννία εἶδε
νὰ ὑψώνεται ἕνα τεῖχος ἀνασχέσεως γιὰ τὴν πιθανῆ ἐπέχκτασιν τῆς Ρωσ-
σίας πρὸς τὴν Δύσιν. Ἡ Γαλλία, ποὺ ἔχασε ἀπὸ τὴν Γερμανία τὴν πε-
οιοχὴ τοῦ Ρούρ, ἔσπευσε νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν Ρωσσία. Ὅμως ἡ δια-
φαινόμενη δημιουργία τοῦ ἄξονος τῶν ὁμοφύλων καὶ ὁμογλώσσων
κρατῶν Γερμανίας καὶ Αὐστρίας ἔδωσε ἄλλη τροπή στὸ ᾿Ανατολικὸ Ζή-
τημα. Αὐτόκλητος προστάτης τῆς ἀκεραιότητος τῆς Οθωμανικῆς Αὐτο-
Ἀρατορίας ἐνεφανίσθη ὁ Κάιζερ. Τὸ Φθινόπωρο μάλιστα τοῦ 1895 σὲ
ἐπίσκεψίν του στὴν Δαμασκὸ διεκήρυξε τὴν ἀπόφασίν του νὰ στηρίξῃ
τὸν σουλτᾶνο καὶ νὰ ἐγγυηθῇ τὴν ἀκεραιότητα τῆς αὐτοκρατορίας. Οἱ
ὑπόλοιπες δυνάμεις δὲν ἔμειναν ἀδρανεῖς. Ρωσσία, Γαλλία καὶ κυρίως
Βρεταννία εἶδαν τὰ συμφέροντά τους νὰ κινδυνεύουν. Οἱ συνεννοήσεις
μεταξύ τους γιὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ γερμανικοῦ κινδύνου ἔθεσε τὶς 6ά-
σεις γιὰ τὴν δημιουργία τῆς ᾽Αντάντ. Καὶ θεθαίως πεδίο διαμάχης ἔγι-
ναν τὰ Βαλκάνια.
Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Σὰν ἐγγυήτρια πλέον ἡ Γερμανία τῆς ἀπεραιό-
τητος τῆς Οθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἐπεθυμοῦσε πρῶτα ἀπὸ ὅλα τὴν
στρατιωτικὴν ἀνόρθωσίν της. Γερμανοὶ ἀξιωματικοὶ ἀνέλαθαν τὴν ὃδι-
οίκησιν καὶ ἐππαίδευσιν τοῦ τουρχικοῦ στρατοῦ. ᾿Αντίδρασις στὴν γερ-
μανικὴ πολιτική δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ παῦσις τοῦ ἑλληνοτουρχικοῦ
πολέμου, ἡ ἐπιστροφὴ τῆς Θεσσαλίας στὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἀνακήρυξις τῆς
αὐτονομίας τῆς Κρήτης μὲ ὕπατο ἁρμοστὴ τὸν Ἓλληνα πρίγκηπα Γε-
ώργιο. Οἱ Γερμανοί. προκειµένου νὰ ἐξασφαλίσουν ἥσυχο πέρασμα πρὸς
τὴν Μ. Ανατολή, προσεπάθησαν νὰ εἰρηνεύσουν τὰ Βαλκάνια. Ἤσκη-
σαν πιέσεις νὰ συμμαχήσουν “Ἑλλὰς καὶ Ρουμανία καὶ Ελλὰς καὶ Τουρ-
πία. Οἱ Ρῶσσοι πάλι ὑπεστήριζαν µία συμμαχία Σερθίας καὶ Βουλγα-
ρίας καθὼς καὶ τὶς διεκδικήσεις τους ἐπὶ ἐδαφῶν, ὅπου τὸ ἑλληνιχὸ στοι-
χεῖο ὑπερεῖχε. Αὐτὸς εἶναι ὁ περίφημος σλαδικὸς κίνδυνος. Παράλληλα
ἤρχισαν οἱ διώξεις τῶν Ἑλλήνων στὴν Ρουμανία, καθὼς καὶ ἡ δρᾶσις τῶν
Βουλγάρων ἀνταρτῶν (κομιτατζήδων) στὴν Μακεδονία. Ἐνῷ παρατη-
ρεῖται γιὰ πρώτη φορὰ διείσδυσις τῶν ΗΠΑ στὴν ᾿Οθωμανικὴ Αὐτο-
πρατορία μὲ τὶς διοµολογήσεις (χωρὶς µεγάλη ἐπιτυχία) καὶ τὴν ἵδρυσιν
καὶ λειτουργίαν ἐνπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων ἀπὸ θρησκευτικοὺς συλλό-