ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Οἱ δολοφόνοι θὰ σώσουν τὸ θύμα τους Ἥ σχετικὴ μὲ τοὺς «θεσμοὺς» καὶ τὴν «διαφάνεια» ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς σὲ ἔκθεσή της ἀναφερόμενη στὴν σημερινὴ κατάσταση τῆς Ελληνικῆς Γλώσσας καὶ στὶς εὐθύνες τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης ἔναντι αὐτῆς ἀναφέρει: «... ἀντιμετωπίζει (ἡ γλῶσσα) ἄμεση καὶ συγκεκριμένη ἀπειλὴ ἀπὸ μιὰ δράκα ἀνθρώπων ἐλλειποῦς παιδείας καὶ χάριν τῆς μεγιστοποιήσεως τοῦ κέρδους... τὸ ὑπὸ διαμόρφωση γλωσσικὸ ἰδίωμα θὰ θυμίζει τὴν ἑλληνική, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ἑλληνικὴ γλῶσσα» («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» /3/12/07).'Ὑπερασπιστὴς τῆς γλώσσας τὸ Κοινοδούλιο; "Οψιοι γλωσσαμύντορες οἱ νομιμοποιήσαντες τὸν ἀκρωτηριασμὸ τῆς Ελληνικῆς: Κι ἂν ὑπάρχῃ πραγματικὴ μετάνοια, ποῦ εἶναι ἡ ἐπανόρθωση τῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων τῶν πράξεών τους; Πέρυσι δὲν τίμησαν στὸ Πανεπιστήμιο ̓ Αθηνῶν τοὺς πρωτοστατήσαντες στὸν γλωσσικὸ ἀκρωτηριασμὸ τοῦ 1976; Αὐτοὶ τὸ 1982 ἐν μιᾷ νυκτὶ δὲν κατήργησαν τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα; Οἱ σημερινοὶ ἀστοιχείωτοι δημοσιογράφοι καὶ συντάκτες δὲν εἶναι γεννήματα τῆς ἐπίσημης κρατικῆς παιδείας, ποὺ αὐτοὶ διεμόρφωσαν; Μὰ αὐτοὶ (οἱ δουλευτὲς) δὲν μονοπωλοῦν τὶς ὀθόνες τῶν τιλεοράσεων, τὶς συχνότητες τοῦ ραδιοφώνου, τὶς στῆλες τῶν ἐφημερίδων; Πλεῖστα ὑπουργεῖα, καὶ αὐτὸ τῆς Εθνικῆς ̓ Αμύνης, δὲν χρησιμοποιοῦν στὴν ἐσωτερική τους ἀλληλογοαφία τὸ Λατινικὸ ἀλφάθητο; Πῶς οἱ νέες γενιὲς νὰ σεθασθοῦν καὶ νὰ ἀγαπήσουν τὴν γλῶσσα τους, ἀφοῦ κατὰ τὸ «ἑλληνικὸ» κράτος καὶ τὰ σχολικά του θιθλία αὐτὴ ἡ γλῶσσα καὶ τὸ ἀλφάδητό της εἶναι γεννήματα ἄλλων λαῶν (ἱνδοευρωπαίων καὶ Φοινίκων); φυσικὰ ὁ κατάλογος τῶν ἐρωτημάτων, ποὺ ζητοῦν ἀπάντηση ἀπ ̓ τοὺς «γλωσσαμύντορες» δουλευτές, δὲν σταματᾷ ἐδῶ’ καὶ οὔτε τοὺς ζητᾶμε ἐμεῖς νὰ ἀπαντήσουν' τὰ παραπάνω συμιδάντα --καὶ πλῆθος ἄλλων-- εἶναι τὰ ἀναπόφευκτα γνωρίσματα τῆς κωμικοτραγικῆς οωμιοσύνης. Π.Λ.Κ. Ολυμπιακή Παιδεία Στὰ νηπιαγωγεῖα τῆς Φλώρινας ἡ τοπικὴ παιδαγωγικὴ σχολὴ ἔχει ἤδη) ξεκινήσει τὴν πειραματικὴ ἐφαρμογὴ ἑνὸς προγράμματος διδασκαλίας τῶν ἰδεωδῶν τοῦ ̓Ολυμπισμοῦ. Σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι νὰ φέρῃ τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὴν τρυφερή τους ἡλικία σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς ἀρχές, τὴ φιλοσοφία, τὴν ἱστορία καὶ τὴν εὐγενῆ ἅμιλλα τῶν Ολυμπιακῶν ̓Αγώνων. Οἱ πρωτεργάτες τοῦ προγράμματος ἀποθλέπουν στὴν προετοιμασία ἰσορροπημιένων καὶ συνειδητοποιημένων φιλάθλων καὶ πρεσθευτῶν τοῦ Ολυμπιακοῦ Πνεύματος, καθώς, προϊόντος τοῦ χρόνου, ἡ αὐξανομένη κριτικὴ ἱκανότητα τῶν παιδιῶν σὲ συνὁυασμὸ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ θὰ ἔχουν λάδει περὶ τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἀθλητικοῦ μεγαλείου θὰ τὰ καθιστᾷ ἀξίους ἐκποοσώπους καὶ συνεχιστὲς τῶν ἀνυπερόλήτων ἀξιῶν. (Παπᾶ-Καντιώτη, πρόσεχε! Τὰ «παγανὰ» πάτησαν τὰ χωράφια σου). Μ.Μ. Ἑλληνικότητα ἀντὶ Ρωμιοσύνης “Ενα μνημεῖο, ποὺ θὰ τιμᾷ τὴν ἀρχαία ̓Ολυμπία, ἐκεῖ ποὺ ξεκίνησε ὁ θεσμὸς τῶν ̓Ολυμπιακῶν ̓Αγώνων, θὰ ἀνεγείρῃ ἡ ΑΧΕΠΑ ἔξω ἀπὸ τὸ ὀλυμπιακὸ στάδιο τοῦ Σίδνεῦ, ὅπου θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ̓Ολυμπιάδα τοῦ 2.000. Η σχετικὴ ἀπόφαση πάρ-