ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Οἱ δολοφόνοι θὰ σώσουν τὸ θύμα τους Ἥ σχετικὴ μὲ τοὺς «θεσμοὺς» καὶ τὴν «διαφάνεια» ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς σὲ ἔκθεσή της ἀναφερόμενη στὴν σημερινὴ κατάσταση τῆς Ελληνικῆς Γλώσσας καὶ στὶς εὐθύ- νες τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης ἔναντι αὐτῆς ἀναφέρει: «... ἀντιμετωπίζει (ἡ γλῶσσα) ἄμεση καὶ συγκεκριμένη ἀπειλὴ ἀπὸ μιὰ δράκα ἀνθρώπων ἐλλειποῦς παι- δείας καὶ χάριν τῆς μεγιστοποιήσεως τοῦ κέρδους... τὸ ὑπὸ διαμόρφωση γλωσσικὸ ἰδίωμα θὰ θυμίζει τὴν ἑλληνική, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ἑλληνικὴ γλῶσσα» («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» /3/12/07).'Ὑπερασπιστὴς τῆς γλώσσας τὸ Κοινοδούλιο; "Οψιοι γλωσσαμύντορες οἱ νομιμοποιήσαντες τὸν ἀκρωτηριασμὸ τῆς Ελληνικῆς: Κι ἂν ὑπάρ- χῃ πραγματικὴ μετάνοια, ποῦ εἶναι ἡ ἐπανόρθωση τῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων τῶν πράξεών τους; Πέρυσι δὲν τίμησαν στὸ Πανεπιστήμιο᾽ Αθηνῶν τοὺς πρωτοστατήσα- ντες στὸν γλωσσικὸ ἀκρωτηριασμὸ τοῦ 1976; Αὐτοὶ τὸ 1982 ἐν μιᾷ νυκτὶ δὲν κατήρ- γησαν τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα; Οἱ σημερινοὶ ἀστοιχείωτοι δημοσιογράφοι καὶ συντάκτες δὲν εἶναι γεννήματα τῆς ἐπίσημης κρατικῆς παιδείας, ποὺ αὐτοὶ διεμόρ- φωσαν; Μὰ αὐτοὶ (οἱ δουλευτὲς) δὲν μονοπωλοῦν τὶς ὀθόνες τῶν τιλεοράσεων, τὶς συ- χνότητες τοῦ ραδιοφώνου, τὶς στῆλες τῶν ἐφημερίδων; Πλεῖστα ὑπουργεῖα, καὶ αὐτὸ τῆς Εθνικῆς᾽ Αμύνης, δὲν χρησιμοποιοῦν στὴν ἐσωτερική τους ἀλληλογοαφία τὸ Λα- τινικὸ ἀλφάθητο; Πῶς οἱ νέες γενιὲς νὰ σεθασθοῦν καὶ νὰ ἀγαπήσουν τὴν γλῶσσα τους, ἀφοῦ κατὰ τὸ «ἑλληνικὸ» κράτος καὶ τὰ σχολικά του θιθλία αὐτὴ ἡ γλῶσσα καὶ τὸ ἀλφάδητό της εἶναι γεννήματα ἄλλων λαῶν (ἱνδοευρωπαίων καὶ Φοινίκων); φυσικὰ ὁ κατάλογος τῶν ἐρωτημάτων, ποὺ ζητοῦν ἀπάντηση ἀπ᾽ τοὺς «γλωσσα- μύντορες» δουλευτές, δὲν σταματᾷ ἐδῶ’ καὶ οὔτε τοὺς ζητᾶμε ἐμεῖς νὰ ἀπαντήσουν' τὰ παραπάνω συμιδάντα --καὶ πλῆθος ἄλλων-- εἶναι τὰ ἀναπόφευκτα γνωρίσματα τῆς κω- μικοτραγικῆς οωμιοσύνης. Π.Λ.Κ. Ολυμπιακή Παιδεία Στὰ νηπιαγωγεῖα τῆς Φλώρινας ἡ τοπικὴ παιδαγωγικὴ σχολὴ ἔχει ἤδη) ξεκινήσει τὴν πειραματικὴ ἐφαρμογὴ ἑνὸς προγράµµατος διδασκαλίας τῶν ἰδεωδῶν τοῦ ᾿Ολυ- μπισμοῦ. Σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι νὰ φέρῃ τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὴν τρυφερή τους ἡλικία σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς ἀρχές, τὴ φιλοσοφία, τὴν ἱστορία καὶ τὴν εὐγενῆ ἅμιλλα τῶν Ολυμπιακῶν ᾿Αγώνων. Οἱ πρωτεργάτες τοῦ προγράµµατος ἀποθλέπουν στὴν προετοιμασία ἰσορροπημιένων καὶ συνειδητοποιημένων φιλάθλων καὶ πρεσθευτῶν τοῦ Ολυμπιακοῦ Πνεύματος, κα- θώς, προϊόντος τοῦ χρόνου, ἡ αὐξανομένη κριτικὴ ἱκανότητα τῶν παιδιῶν σὲ συν- ὁυασμὸ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ θὰ ἔχουν λάδει περὶ τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἀθλητι- κοῦ μεγαλείου θὰ τὰ καθιστᾷ ἀξίους ἐκποοσώπους καὶ συνεχιστὲς τῶν ἀνυπερόλήτων ἀξιῶν. (Παπᾶ-Καντιώτη, πρόσεχε! Τὰ «παγανὰ» πάτησαν τὰ χωράφια σου). Μ.Μ. Ἑλληνικότητα ἀντὶ Ρωμιοσύνης “Ενα μνημεῖο, ποὺ θὰ τιμᾷ τὴν ἀρχαία ᾿Ολυμπία, ἐκεῖ ποὺ ξεκίνησε ὁ θεσμὸς τῶν ᾿Ολυμπιακῶν ᾽Αγώνων, θὰ ἀνεγείρῃ ἡ ΑΧΕΠΑ ἔξω ἀπὸ τὸ ὀλυμπιακὸ στάδιο τοῦ Σίδνεῦ, ὅπου θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ᾿Ολυμπιάδα τοῦ 2.000. Η σχετικὴ ἀπόφαση πάρ-