ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΙΑ ΤΟΥ «Δ» Ἔτος 1326, μήνας Φεθρουάριος. οἱ κάτοι- χοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὄρθιοι ὧρες τώρα τὴ νύμφη περίμεναν. αὐτοκράτειρά τους θὰ γινόταν. θά παντρευόταν μὲ τὸν ᾿Ανδρόνικο. Τὸν ᾽Ανδρόνικο. Τὸν ἔγγονο τοῦ αὐτο- κράτορα ᾽Ανδρόνιχου Β΄. Εἶχε στασιάσει ὁ ἔγγονος. τὴ δασιλεία ποθοῦσε. τὸ ἀνώτατο ἀξίωμα. Εἶχε λοιπὸν καταφύγει στὴν ᾿Αδρια- νούπολη καὶ πολεμοῦσε τὸν πάππο μὲ ὄοη- θοὺς καὶ τοὺς Βουλγάρους. Τὴν ἀδελφή του μάλιστα σύζυγο εἶχε δώσει στὸν ἡγεμόνα τους, καὶ ἐκτάσεις ἔταξε ουζαντινές. Μὰ καὶ ὁ πάππος τὸν θρόνο του σχέφθηχε ὁπωσδή- ποτε νὰ τὸν χρατήσῃ. νὰ μὴν νικηθῇ ὅπωσ- δήποτε ἀπὸ τὸν ἔγγονο. Καὶ εἶχε καλέσει τοὺς Σέρϑους νὰ δοηθοῦν. νὰ ἀντιμάχωνται τὸν ἔγγονο ᾿Ανδρόνικο. Τέλος ἀστροφεγγιά! Ὃ αὐτοχράτορας ᾿Ανδρόνικος Β΄ πρότεινε τὴ συμδασιλεία στὸν στασιαστή. γιὰ νὰ παύσῃ ἡ τόσο καταστρεπτικὴ γιὰ τὴ Χώρα διχόνοια. Καὶ μὲ λαμπρότητα ἔγινε ἡ στέψις τοῦ ἐγγό- νου στὸ ναὸ τῆς Αγίας Σοφίας. καὶ ἄρχισε πιὰ ἡ δασιλικὴ αὐλὴ νύμφη ν᾿ ἀποζητᾷ γιὰ τὸν συμδασιλέα. Περίμεναν λοιπὸν οἱ κάτοιχοι τὴ νύμφη. ᾿Απὸ τὴν Ιταλία θὰ ἐρχόταν. Εὐγενικὴ ἡ γε- νιά της. Ὃ θεῖος της. ὁ κόμης ᾿Αμεδαῖος. τὸν συμδασιλέα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας προτίμησε ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑποψήφιους μνη- στῆρες, ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸν θασιλέα τῆς Γαλ- λίας. Κι αὐτὸ δηλώνει δέδαια, ὅτι ἡ αὐτο- χρατορία αἴγλη διατηροῦσε ἀκόμα. Καὶ περίμεναν οἱ κάτοικοι. Καλοσυνάτη ἡ ἡμέρα. Ὡστόσο μὲ διασύνη κατέθαιναν οἱ ἄνεμοι ἀπὸ τὴ Μαύρη Θάλασσα καὶ κου- χούλωναν τὴν πρωτεύουσα καὶ τουρτούρι- ζαν οἱ ἀναμένοντες. ἄνδρες- γυναῖκες. Μὰ καὶ τὸ χρύο ξέχασαν καὶ τὴν ὀρθοστασία, ὅταν ἔφθασε ἡ νύμφη. ὅταν εἶδαν τὶς ἀποσκευές της. Τί πλοῦτος! Τί πολυάριθμη ἡ ἀκολουθία τῆς καὶ μεγαλόπρεπη! Τί γραφικές, πρωτο- θώρετες οἱ ἐνδυμασίες τους! Γνωστὸ δά. ὁ πλοῦτος. τὰ μεγαλεῖα πολὺ συγκινοῦσαν τοὺς Βυζαντινούς. Μὲ τὴν ἴδια εὐχαρίστηση δὲν εἶχαν θαυ- ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΜΑΞΙΜΟΥ ᾿Ανδρόνικος Γ΄ μάσει καὶ τῆς Γιολάνδας τὰ πλούτη: Τῆς Γιο- λάνδας. τῆς συζύγου τοῦ ᾿Ανδρόνικου Β! Καὶ τόσο σχληρὴ φανερώθηκε αὐτή. τόσο αἰσχρὴ ἡ στάση τῆς. καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα της. καὶ πρὸς τὴ χώρα. Μὰ οἱ ἄνθρωποι ξεχνοῦν. Ξε- χνοῦν. Θέλημα θεῖο; Ἴσως. Τὸ ταξίδι μαχρυνό. Κουραστικό. Καὶ ἀρρώστησε ἡ νύμφη. Καὶ ἀναθλήθηκε ὁ γά- μος. "Οσο γιὰ τὸν νυμφίο. τὸν συμοασιλέα ᾿Ανδρόνικο. αὐτὸς καὶ οἱ φίλοι του. ἂς ξανα- ειπωθῇ. τὴν δασιλεία ποθοῦσαν. Τὸν θρόνο. Καὶ ξανάρχισε ὁ ἔγγονος τὸν πάππο νὰ πο- λεμᾷ. ἐνῷ ὁ θάνατος εἶχε ἀγκαλιάσει τὴν Προύσα. τὴν Ἑακουστὴ πόλη τῆς Βιθυνίας. Τέλος τὴν ἴδια χρονιὰ --1326-- θρέθηχε στὴν κατοχή τῶν ᾿Οσμανιδῶν. τοῦ Οὐρχάν. Καὶ εἶχε ρίξει αὐτὸς τὰ δίχτυα του στὶς ἄλλες δυὸ µεγάλες πόλεις τῆς Βιθυνίας. Στὴ Νίκαια καὶ τὴ Νικομήδεια. ᾿Απὸ τὴν καρπερὴ καὶ τόσο ἐκτισμένη Μικρά ᾿Ασία μονάχα ἡ Βιθυνία εἶχε μείνει στὴν αὐτοχρατορία καὶ ἡ πόλις Φιλαδέλφεια. ᾽Αντιμέτωποι λοιπὸν καὶ πάλι πάππος καὶ ἔγγονος. Καὶ ἦρθε ἡ ὥρα. ποὺ ὁ ἄλλοτε νέος μὲ τὸν ἀμέριμνο καὶ ἄσωτο δίο καὶ στασια- στὴς ᾽Ανδρόνιχος. νικητὴς μπῆκε στὴν πρω- τεύουσα. Μόνος κυρίαρχος τῆς αὐτοχρατο- οίας. Εἶναι ὁ ᾿Ανδρόνικος Γ Παλαιολόγος -- 1328- 1341. Τώρα. ἂν ρίξουμε μιὰ ματιὰ στὸ παλάτι. θὰ δοῦμε τὴν αὐτοχράτειρα. τὴν "Αννα τῆς Σα- 6οΐας, νὰ μὴ συναναστρέφεται παρὰ μὲ τοὺς ᾿Ιταλοὺς καὶ ᾿Ιταλίδες. ποὺ τὴν εἶχαν ἀκο- λουθήσει ἀπὸ τὴν πατρίδα της. ᾿Επὶ πλέον στενὲς οἱ σχέσεις της μὲ τοὺς Γενουάτες τοὺς ἐγκαταστημένους στὸν Γαλατᾶ, ποὺ τοὺς µι- σοῦσαν οἱ ντόπιοι. Ὡς αὐτοκράτειρα τῆς Βυ- ζαντινῆς Αὐτοχκρατορίας ὤφειλε νὰ δεχθῇ τὴν Ορθοδοξία. Μὰ δὲν ἄργησε νὰ γίνῃ ἀντι- ληπτό. τὴν δέχθηκε. ἐπειδὴ ὤφειλε νὰ τὴν δε- χθῇ. Καὶ ἰδιαίτερα ἦταν ἐνοχλητικὸ τὸ ὅτι μὲ σεθασμὸ ἀνέφερε πάντα τὸ ὄνομα τοῦ πάπα. Καὶ δεδομένου ὅτι δὲν ἐνδιαφερόταν γιὰ ζη- τήµατα τῆς χώρας. καὶ παντελῶς τῆς ἔλειπε ἡ μόρφωση, καὶ ἀνίχανη σοθαρὰ νὰ σκεφθῇ, ἑπόμενο νὰ νοιώθῃ μετατοπισµένη. "Ηταν