ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΤΣΙΑΔΡΑΜΗΣ Γυναῖκες διάθαζαν τὸν Δίσχκο τῆς Φαιστοῦ «περιστρέφοντάς» τον μὲ τὰ δύο χέρια [ ́Απειρες προσπάθειες καὶ πολλὲς δεκάδες διδλία εἶχαν ὡς ἀντικείμενό τους τν ἀποκρυπτογράφήηση τοῦ «Δίσκου τῆς Φαιστοῦ», ἑνὸς μικροῦ σχεδὸν χυκλικοῦ πήλινου ἀντικειμένου διαμέτρου 0,17 μ., ποὺ δρέθηκε τὸ 1908 σὲ μινωικὸ ἐρείπιο τῆς Φαιστοῦ καὶ φέρει σὲ ἀμφότερες τὶς ὄψεις του σημεῖα γραφῆς ἔντυπα (ὄχι χαραγμένα ἢ ανάγλυφα). "Ολες οἱ προσπάθειες ἀπέτυχαν καὶ οἱ προταθεῖσες «ἀναγνώσεις» τῆς ἐπιγραφῆς ἀπερρίΦθησαν. Ὃ «4αυλὸς» εἶχε δημοσιεύσει τὸ 1994 (τεῦχος 156, σ. 9277) ἄρθρο τοῦ συνεργάτη του κ. Κ. Ψυχογιοῦ, ποὺ δὲν εἶχε στόχο του τὴν ἀποκρυπτογράΦηση ἀλλὰ τὴν λεπτομερειακἠ μελέτη τῶν συμδόλων τοῦ ἀίσκου καὶ τῆς διατάξεώς τους πάνω στὸ ἀντικείμενο, ἡ ὁποία, ὅπως ἀπεδείχθη, σχετίζεται μὲ τὸ μινωικὸ ἡμερολόγιο. “Ομοίως ἡ ἔρευνα τοῦ συνεργάτη μας κ. Β. Κατσιαδράμη ποὺ ἀκολουθεῖ -ὁποία ἀποτελεῖ μέρος μεγάλης ἀνέκδοτης ἐργασίας του σχετικῆς μὲ τὸν 4.Φ.-- δὲν ἔχει ὡς ἀντικείμενό τῆς τὴν ἀποκρυπτογράφηση ἀλλὰ τὴν λεπτομερειακὴ διερεύνήση καὶ περιγραφὴ τοῦ ἀντικειμένου καὶ τῶν σημείων τῆς ἐπιγραφῆς. Τὰ πορίσματα τῆς ἔρευνας, ποὺ δημοσιεύονται παρακάτω, εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέροντα, διότι ἐντοπίζουν καὶ περιορίζουν τὸ πρόθλημα, ἀλλὰ καὶ ἀποχλείουν αὐθαίρετες ἢ ἀνεύθυνες προτάσεις, σ ̓ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενο τῆς ἐπιγραφῆς.) Ἢ φορὰ ἀναγνώσεως τοῦ κειμένου τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ, ὡς εἶναι εὐρύτερα παραδεκτόν, εἶναι κατὰ τὴν κίνηση τῶν δεικτῶν τοῦ ὠρολογίου καὶ ἀρχίζει ἐκ τῆς περιφερείας, ὅπου ἡ ἀρχὴ τοῦ κειμένου κάθε πλευρᾶς σηματοδοτεῖται μὲ λιγες χουχχίδες, κατευθυνόμενη πρὸς τὸ κέντρο τοῦ Δίσκου. Ἡ μελέτη τῆς μορφῆς τῶν σπειρῶν καὶ συγκεκριμένα ἐκείνη τῆς πλευρᾶς Α ἀποδεικνύει τὸν διαθέσιμο καὶ περιωρισμένο χῶρο τοῦ γραφέως τόσο γιὰ τὴν γραφὴ τοῦ κειμένου ὅσο καὶ γιὰ τὴν χάραξη τῆς σπείρας. ̓Αποτελεῖ δὲ εὔλογον ἐρώτημα -καὶ ὑπάρχει σχετικὴ διάχυτη ἀπορία στοὺς ἐρευνητὲς-- ἣ ἐμμονὴ τοῦ γραφέως στὸ συγκεκχριμένο μέγεθος τοῦ Δ.Φ. Εὐκόλως μπορεῖ νὰ ὑπολογισθῇ, ὅτι ἕνας ἐλαφρῶς μεγαλύτερος δίσκος κατὰ 10 μόλις χιλιοστὰ θὰ εἶχε ἀπαλείψει τελείως τὰ προὀλήματα χώρου καὶ χαράξεως τῶν σπειρῶν τῆς πλευρᾶς Α. “Ὅμως αὐτὸ δὲν ἔγινε. Ἑπομένως προλύπτει τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ γραφεὺς συνειδητὰ δὲν κατεσχεύασε μεγαλύτερο τὸν Δ.Φ. καὶ ἑπομένως, ἀφοῦ ἤδη γιὰ τὴν πλευρὰν Α διε-