Γύρω ἀπὸ τὴν χρονολόγηση τῶν 3 ἀρχαίων κατακλυσμῶν Ὑπὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων ἀναφέρονται τρεῖς ἀρχαιότατοι κατακλυσμοί, ποὺ συνέβησαν εἰς τὸν ἑλληνικὸν χῶρον. Πρῶτον κατακλυσμὸν ἱστοροῦν τὸν ἐπισυμβάντα ἐπὶ Ὠγύγου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε βασιλεὺς τῆς Ἀττικῆς. Δεύτερος κατακλυσμὸς ἔγινεν ἐπὶ Δευκαλίωνος καὶ ὁ τρίτος ἐπὶ Δαρδάνου. Φαίνεται, ὅτι ἐκ τῶν ἀνωτέρω τριῶν κατακλυσμῶν ὁ μόνος ὁ ὁποῖος παρέμεινε ζωηρῶς εἰς τὴν μνήμην τῶν διασωθέντων Ἑλλήνων ἦτο ὁ κατακλυσμὸς ἐπὶ Δευκαλίωνος, διότι κατ’ αὐτὸν ἐπῆλθον τεράστιες καταστροφὲς καὶ γεωλογικὲς ἀναστατώσεις, ἀφοῦ καὶ ὄρη διεχωρίσθησαν (Ὀλύμπου καὶ Ὄσσης, καὶ ἐσχηματίσθη ἡ κοιλάδα τῶν Τεμπῶν) καὶ ὅλος ὁ ἑλληνικὸς χῶρος κατεστράφη πλὴν τῆς Πελοποννήσου. Τὰ ἀνωτέρω ἀναφέρονται ἀπὸ τὸν Σχολιαστὴν τοῦ «Τιμαίου» τοῦ Πλάτωνος, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὅτι τρεῖς ἱστοροῦσι γενέσθαι κατακλυσμούς, πρῶτον τὸν ἐπὶ Ὠγύγου, ὃς ἦν τῆς Ἀττικῆς βασιλεύς, δεύτερον τὸν ἐπὶ Δευκαλίωνος, ὅτι καὶ τὰ κατὰ Θετταλίαν ὄρη διέστη καὶ τὰ ἐκτὸς Ἰσθμοῦ καὶ Πελοποννήσου συνεχύθη πάντα, τρίτον τὴν ἐπὶ Δαρδάνου τοῦ Διὸς καὶ Ἠλέκτρας τῆς Ἄτλαντος, ὃς Δάρδανος ἐβασίλευσε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῆς ἀντιπέρα Σαμοθρᾴκης ἠπείρου, διὰ σχεδιᾶς αὐτόσε κομισθεὶς» (Βλέπε Ἡ χρονολόγηση τῶν κατακλυσμῶν Ὠγύγου καὶ Δευκαλίωνος Ἔξοχη ἡ μελέτη τοῦ κ. K. B. Κουτρουβέλη γιὰ τὶς «Προκατακλυσμιαῖες Ἑλληνικὲς γραφές», ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ ὑπ’ ἀριθ. 190 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ». Ὁ συγγράψας εἶναι ἄξιος τῶν θερμοτέρων συγχαρητηρίων. Θὰ μοῦ ἐπιτραποῦν ὅμως δύο παρατηρήσεις ὡς πρὸς τὴν χρονολόγησι τῶν κατακλυσμῶν. Κατὰ τὸν κ. K.B.K. ὁ κατακλυσμὸς τοῦ Ὠγύγου συνέβη τὸ 8255 π.X. μὲ αἰτία τὴν διέλευσιν κομήτου πλησίον τῆς Γῆς, ἐνῷ τοῦ Δευκαλίωνος τὸ 3628 π.X. α) Βάσει τῶν νεωτάτων διαπιστώσεων ἀστρικὸν σῶμα ἔπληξε τὴν Γῆ (στὸν Εἰρηνικὸ) καὶ προκάλεσε ἰλιγγιώδεις καταστροφὲς τὸ 9654 π.X. Ἡ χρονο-