XPONIKA Ἐν τῷ Νέῳ Κόσμῳ Τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀντὸμ Νανᾶ. Οὐδεμία σχέση ἔχει βέβαια μὲ τὴ γνωστὴ ἡρωίδα τοῦ ἀειμνήστου Ζολᾶ. Πῶς θὰ μποροῦσε ἄλλως τε, ἀφοῦ πρὶν τρία μόλις χρόνια ἄφησε τὸ χωριό του στὴν Γκάνα τῆς Ἀφρικῆς, γιὰ νὰ ἔρθῃ καὶ νὰ γίνῃ ταξιτζῆς στὴ Νέα Ὑόρκη. Ὅταν πρόσφατα εἶχα βρεθῆ κι ἐγὼ ἐκεῖ, ἔτυχε κάποιο πρωινὸ νὰ μπῶ στὸ αὐτοκίνητό του ὡς πελάτης καὶ καθ’ ὁδὸν πρὸς τὸν προορισμό μου πιάσαμε τὴν κουβέντα. Ἀπὸ τὴν προφορά μου κατάλαβε, ὅτι δὲν ἤμουν ντόπιος, καὶ μὲ ρώτησε ἀπὸ ποῦ εἶμαι. – I’ m from Greece, τοῦ ἀπήντησα. – Greece? Where is Greece? ἀπόρησε ἐκεῖνος, κι ἐγώ, ὅπως ἦταν φυσικό, αἰσθάνθηκα προσβεβλημένος. Προσπάθησα νὰ τὸν βοηθήσω ἀναφέροντας κάποιες κωδικὲς λέξεις, ποὺ ἔχουν καταστήσει γνωστὸ τὸ νεοελληνικὸ γίγνεσθαι ὅπως «souvlaki», «bouzouki», «mousaka» κ.λπ. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως ἐξακολουθοῦσε νὰ μὴν καταλαβαίνῃ καὶ νὰ μὲ κυττάζῃ περίεργα. Μὲ ἔπιασε τὸ μωροπατριωτικό μου: «Ἔ, λογικὸ εἶναι», σκέφτηκα. «Ὅταν οἱ πρόγονοί μας ἔκτιζαν Παρθενῶνες, οἱ δικοί σου πρόγονοι ἔτρωγαν ἀκρίδες στὶς ὄχθες τοῦ Βόλτα παίζοντας μὲ τὴν οὐρά τους, ὑποανάπτυκτε»! Χωρὶς πάντως νὰ ἐπιδιώκω νὰ δώσω συνέχεια στὸ θέμα, ἄρχισα νὰ ψάχνω μέσα στὸ χαρτοφύλακά μου ἕνα ἔγγραφο, ποὺ θὰ χρειαζόμουν ἀργότερα. Ψάχνοντας ἦρθε στὰ χέρια μου ἕνα διαφημιστικὸ φυλλάδιο, ποὺ περιεῖχε κι ἕναν παγκόσμιο χάρτη. Δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας τὸν ἔβγαλα ἔξω καὶ μὲ τὸ δάκτυλό μου ἔδειξα στὸν Ἀντὸμ τὴ γεωγραφικὴ θέση τῆς Ἑλλάδος. – Here is Greece, τοῦ εἶπα. Ἡ ἀντίδρασή του ἦταν ἐξόχως ἀναπάντεχη. Ἄστραψε τὸ βλέμμα του. – Oh! Hellas! Socrates, Plato, Aristoteles, Homer! Are you really from there, man? Βουβαμάρα ἐγώ. Κατὰ τὸ νεοβαρβαρικῶς λεγόμενον «μὲ ἔστειλε γιὰ βροῦβες». Κούνησα ἁπλῶς καταφατικὰ τὸ κεφάλι μου. Συνερχόμενος ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ κατάπληξη ἔσπευσα νὰ τὸν «παγιδεύσω» μὲ μερικὲς ἐρωτήσεις. – Γνωρίζεις τί εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀνέφερες; τὸν ρώτησα. – Φιλόσοφοι! μοῦ ἀπήντησε ἐκεῖνος μονολεκτικά. – Καὶ τί σημαίνει φιλόσοφος; ἐπανῆλθα ἐγώ. – Αὐτὸς ποὺ ἔμαθε τὸν κόσμο νὰ σκέπτεται, ἄνθρωπε, μοῦ ἀπήντησε μὲ μία γερὴ δόση βεβαιότητας καὶ ὑπερηφανείας. Ἐπανεξεπλάγην. Παρ’ ὅλα αὐτὰ συνέχισα νὰ τὸν δοκιμάζω ἀκολουθῶντας τὸ διαφημιστικὸ ἀξίωμα «μία δοκιμὴ θὰ σᾶς πείσῃ». – Ἔχεις δίκιο γιὰ τοὺς τρεῖς πρώτους. Ὅμως ὁ Homer (Ὅμηρος) δὲν ἦταν φιλόσοφος ἀλλὰ ποιητής, τοῦ εἶπα πονηρά. – Ναί, ξέρω, καὶ μεγάλος ἱστορικὸς ἐπὶ πλέον, μοῦ ἀνταπήντησε καὶ μὲ «ἔσβησε». Πρὶν τρελλαθῶ ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα, ἀπεφάσισα νὰ τοῦ ὑποβάλω τὴν