Τὸ Ἑλληνικὸ (= παγκόσμιο) Αὔριο Στὸ τεῦχος 196 τοῦ Ἀπριλίου (σελ. 12160: «Ἱστορισμὸς καὶ δημιουργικότητα») ἐτέθη τό θέμα τῆς ἐξευρέσεως μιᾶς λεπτῆς καί δυσχεροῦς ὁδοῦ μεταβάσεως ἀπὸ τήν κατανόηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Χθὲς στὴ δημιουργικὴ δράση τοῦ Ἑλληνικοῦ Αὔριο, μ’ ἄλλα λόγια τῆς ἱστορικῆς ἐπανασυγκολλήσεως τῆς διακεκομμένης συνέχειας τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Εἶναι εὐνόητο, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι πανανθρώπινο, δεδομένου ὅτι ὁ σημερινὸς παγκόσμιος πολιτισμὸς εἶναι ἀποκλειστικὰ γέννημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. *** Βεβαίως τὰ ὑπάρχοντα στὸ παγκόσμιο Σήμερα ἑλληνικὰ στοιχεῖα τοῦ Χθές, εἴτε ἐν σπέρματι ἐμφανίζονται εἴτε ὡς καθιερωμένοι θεσμοὶ καὶ τρόποι ζωῆς καί σκέψεως, εἶναι πολὺ ἢ λίγο ἀλλοιωμένα καί κάποτε ἐντελῶς παραχαραγμένα καί στρεβλωμένα. Πρόχειρα μποροῦν νὰ ἀναφερθοῦν ἡ δημοκρατία, ἡ τεχνολογία, τὸ θέατρο, ὁ ἀθλητισμός, ἡ φιλοσοφία, οἱ πολιτικὲς ἐπιστῆμες, διάφορες μορφὲς τέχνης κ.λπ., τὰ ὁποῖα συγκρινόμενα μὲ τὰ ἀποκλειστικῶς ἀρχαιοελληνικὰ πρότυπά τους εἶναι σχεδόν ἀγνώριστα, καθὼς ὁ ἐξουσιασμός, ὁ δογματισμὸς καί ὁ οἰκονομισμὸς τὰ ἔχουν βαθύτατα ἐκβαρβαρίσει. Καὶ φυσικὰ ἡ πλαστογράφηση αὐτὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀφ’ ἑνὸς εἶναι ὅ,τι ἀκριβῶς ὁδηγεῖ τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο στὸ γνωστὸ ἐπικίνδυνα νοσηρὸ ἀδιέξοδο καί ἀφ’ ἑτέρου στοιχειοθετεῖ τὸ ζωτικὸ αἴτημα τῆς σωτήριας ἐπιστροφῆς στὶς γνήσιες πηγὲς τῆς ἑλληνικῆς πολιτιστικῆς καί ἱστορικῆς ὑγείας. *** Ἔτσι λοιπὸν συγκεκριμενοποιεῖται πρακτικὰ τὸ ζητούμενο τῆς Ἑλληνικῆς δημιουργικότητας: Τὸ Ἑλληνικὸ Χθές, κατανοούμενο σὲ βάθος, γίνεται αὐτόματα ἐξυγιαντικὸς συντελεστὴς στά δεινὰ τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας ἀλλὰ καί ἐφαλτήριο γιὰ νέες κατακτήσεις καί προόδους στὴν ἀτέλειωτη ἱστορικὴ ὀδύσσεια τοῦ