ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Πρὸς πώλησιν τὸ πρῶτο ἱερὸ τοῦ Κόσμου στὴν Κέρο Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Θά ἤθελα, ἂν μοῦ ἐπιτρέψετε, διὰ τῆς πα- ρούσης νὰ ἀπαντήσω σὲ ὡρισμένες ἀπορίες τοῦ ἀγαπητοῦ συναναγνώστη τοῦ «Δαυλοῦ» κ. Ἐμμανουὴλ Παπαματθαιάκη. Διαβάζοντας τὸν ἀγαπητὸ «Δαυλό»,τεῦχος 193, μὲ χαρὰ εἶδα στὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. E.Π. νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ ἱερό νησί, τὴν Κέρο. Σᾶς εὐχαριστῶ, ποὺ τόν παραπέμψατε στὴν μελέτη μου, στὸ τεῦχος 162. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω τὰ ἀκόλουθα: Τὴν Κέρο ἔχουν ἐπισκεφθῆ πολλά- κις ἀξιόλογοι ἀρχαιολόγοι ὅπως ὁ C. Renfrew, ἡ Pat. Ρreziosiκ.ἄ. Ὁ Χρῆστος Ντούμας ἔκανε ἀνασκαφὲς τὸ ἔτος 1964 εἰς τήν τοποθεσία Δα- σκαλειὸ καὶ στὴν ὁμώνυμον νησίδα ἀπέχουσαν 50 μέτρα ἀπὸ τὴν Κέρο. Ἐντόπισε οἰκισμὸ προστατευόμενο ὑπὸ ὀχυ- ρώσεως καὶ ἐπὶ τῆς Κέρου κτήριον δύο δωμα- τίων μήκους 6,5 μέτρων καὶ πλάτους 5 μέτρων (A.Δ. 1964, σελ. 409-480), τὸ ὁποῖον ἔχει κατα- στραφῆ λόγω τῆς διαβρώσεως ὑπὸ τῆς θαλάσ- σης. Σὲ συνεχιζόμενες ἀνασκαφὲς ὑπὸ τοῦ ἰδίου κατὰ τὰ ἔτη 1964, 1968, 1972 εἰς τήν ἰδίαν πε- ριοχήν ἀνευρέθη μεγάλος ἀριθμὸς κατεστραμ- μένων εἰδωλίων, μαρμαρίνων ἀγγείων, πινακίων καί γραπτῶν ἀγγείων. Ἐπεσημάνθησαν νέα Πρωτοκυκλαδικὰ κτήρια διὰ πλακωτῶν λίθων κατασκευασμένα, τὰ ὁποῖα καταλήγουν εἰς λα- ξευθέντα βράχον (A.Δ. 19/1964, A.Δ. 23/1968, A.Δ. 87/1972). Ἐκ Κέρου προέͅρχονταν καί τὰ 144 εἰδώλια τῆς ἐν Βασιλείᾳ Συλλογῆς Erlanmeryer,ἡ ὁποία διὰ δημοπρασίας τὸ 1990 περιῆλθε στὴν Συλ- λογὴ τοῦ Κυκλαδικοῦ Μουσείου Γουλανδρῆ. Ἐκεῖ βρίσκεται καὶ τὸ τεράστιο εἴδωλον τῆς Με- γάλης Μητέρας ὕψους 1,45 μέτρων καὶ ἄλλα ἀντικείμενα. Πρώτη ἀνασκαφὴ (ἐκτὸς τῶν... ἀρχαιοκαπή- λων τὶς συνεχιζόμενες ἀνασκαφὲς) ἔγινε ἀπὸ τὸν Ἰδεολογικός - ἱστορικὸς προβληματισμὸς ἑνὸς ἀναγνώστη Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Πολλοὶ μιλοῦν γιὰ μόνιμη τέλεση τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων στὴ χώρα ποὺ τοὺς γέννησε, τὴν Ἑλλάδα. Μιλοῦν γιὰ ἐπιστροφὴ τῶν κλεμμένων ἔργων τέχνης – ἀγαλ- μάτων, ἀγγείων κ.ἄ. Μιλοῦν ἀκόμη καὶ γιὰ διεθνοποίηση τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας. Ὁλ’ αὐτὰ τ’ ἀκούω μὲ προσοχὴ καί, μπορῶ νὰ πῶ, τ’ ἀσπάζομαι. Ὁπωσδήποτε θά ἤθελα νὰ δῶ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες νὰ τελοῦνται μόνιμα στὴν Ἑλλάδα. Ὁπωσ- δήποτε θά ἤθελα νὰ δῶ τὰ γυμνὰ ἀετώματα τοῦ Παρθενώνα (καί ἄλλων ναῶν) ν’ ἀποκαθίστανται, καθὼς καί τὴν Ἑλληνικὴ λαλιὰ ν’ ἀκούγεται πάλι σ’ ὅλο τόν κό- σμο. Ἀλλά... Ἐδῶ ἔχω κάμποσες ἐρωτηματαπαντήσεις καὶ τὶς θέτω ὠμά: α) Οἱ σύγχρονοι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες ξεκινοῦν μὲ τὴν Ἱερὴ Φλόγα ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ὀλυμπία. Γιὰ ποιούς εἶναι ἡ φλόγα ἱερή; Γιὰ τοὺς σύγχρονους Ἕλληνες; Ὄχι βέβαια, ἀφοῦ (σχεδὸν ὅλοι) εἶναι Χριστιανοὶ μὲ δική τους φλόγα στὴν Ἱε- ρουσαλήμ. β) Ὀνομάζουν τὸν βράχο τῆς Ἀκρόπολης «Ἱερό».Γιὰ ποιούς εἶναι ἱερός; Γιὰ