ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΣ* Ἡ ἐτυμολογία πανάρχαιων ὀνομασιῶν τῶν ὀργάνων τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΒΑΘΕΙΑ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ Μελετώντας τὰ συγγράμματα τῆς ἐπιστήμης τῆς Ἀνατομικῆς καὶ διαβάζοντας τὰ ὀνόματα τῶν ὀργάνων τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, μοῦ εἶχε γεννηθῆ, ἀπὸ φοιτητὴς ἀκόμη, ἡ ἀπορία γιατὶ ὠνομάσθηκαν ἔτσι. Ἀπάντηση δὲν ὑπῆρχε. Ὅμως, ἂν κάποιος προσπαθήσῃ νὰ ἐμβαθύνῃ, νὰ ἑρμηνεύσῃ καὶ νὰ ἐτυμολογήσῃ, διαπιστώνει ἔκπληκτος ὅτι τὰ χρησιμοποιούμενα ὀνόματα τῶν ὀργάνων ἀποδίδουν κατὰ τρόπο θαυμαστὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἡ σύγχρονη ἰατρικὴ ἀποδέχεται. Προφανέστατα οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες πρῶτοι ἀπ’ ὅλους εἶχαν «ἰδεῖ» τὰ ὄργανα τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, τὰ εἶχαν μελετήσει, εἶχαν ἀντιληφθῆ τὴν λειτουργικότητά τους καὶ εἶχαν κωδικοποιήσει ὅλες αὐτὲς τὶς γνώσεις τους στὸν τρόπο ὀνομασίας τους. Τὸ νοηματικὸ περιεχόμενο τῶν ἀρχαίων ὀνομασιῶν ἔπαψε σταδιακὰ νὰ γίνεται ἀντιληπτὸ, λόγω τῆς πολιτιστικῆς ἐκπτώσεως ποὺ μεσολάβησε στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων. Ἔτσι οἱ ἀρχαῖες ὀνομασίες ἀπωστεώθηκαν καὶ υἱοθετήθηκαν «ἐξ ὁρισμοῦ» ἀπὸ τοὺς Ἀναγεννησιακοὺς ἀνατόμους μέχρι τῶν ἡμερῶν μας. Ἀπετέλεσαν, θὰ ἔλεγε κανείς, ἀξιωματικοῦ χαρακτῆρος ἔννοιες, μὴ ὑφιστάμενες ἰδιαίτερο ἔλεγχο καὶ ἐμβάθυνση. Δὲν μοῦ εἶναι γνωστό, ἂν κάποιος φοιτητὴς ἰα* Ὁ κ. K. Στρ. εἶναι ἰατρὸς χειρουργός. Οἱ Ὀρφικοὶ ἐγνώριζαν τὸ ψυχοφάρμακο λίθιο Ἀναμφισβήτητες ἀποδείξεις περὶ ὑπάρξεως ἀκμαίων ἐπιστημονικῶν γνώσεων στὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ ἀπώτερο παρελθὸν, εἶναι καθ’ ἡμᾶς τὰ περισωθέντα στοιχεῖα παναρχαίας προηγμένης νευρολογίας καὶ ψυχιατρικῆς, ποὺ ἐμπεριέχονται σὲ Ὀρφικοὺς στίχους. Συγκεκριμένως, ὁ Ὀρφεύς, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στὴν γενεὰ ποὺ προηγήθηκε τοῦ τρωικοῦ πολέμου, ὅπως συνάγεται ἐξ ὅσων ὁ ἴδιος λέγει στὰ «Ἀργοναυτικὰ» (στίχ. 131-132 καὶ 378-400), ἀναφέρει στὸ «Περὶ λίθων»ἔργο του ψυχοφάρμακα, θεραπευτικὲς ψυχιατρικὲς βλέψεις ἐπὶ διαταραχῶν τῆς σκέψεως («νόου»), ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ θεραπευτικοὺς στόχους τῆς σύγχρονης ψυχιατρικῆς (στίχ. 190-197), θεραπεία