ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ ἐξελληνισμὸς τῆς Ρωμιοσύνης καὶ οἱ Ἑλληνοαμερικανοὶ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Οἱ Ἕλληνες πολίτες τῆς Ἀμερικῆς ζητοῦν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ «ἑλληνοποίηση τοῦ ἀνθελληνικοῦ Ρωμαίικου κράτους», στέλνοντας διακοίνωση πρὸς τὸν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Οὐίλλιαμ Τζέφερσον Κλίντον, πρὸς τὸ Κογκρέσσο, τὴν Γερουσία καὶ τὰ ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Ἐξωτερικῶν («Δαυλός», τ. 197). Τὸ διάβημα τῶν ὁμογενῶν νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ σοβαρὸ λάθος, ἀφοῦ ἡ πρόσκληση πρὸς τρίτους γιὰ ἐπέμβαση σὲ ἐθνικὰ - ὑπαρξιακά μας ζητήματα νομιμοποιεῖ τοὺς τελευταίους γιὰ ὁποιεσδήποτε ἐνέργειες κρίνουν αὐτοὶ ὅτι πρέπει νὰ προβοῦν. Ἡ περίπτωση θυμίζει ἔντονα τὶς προσκλήσεις τῶν Ἑλλήνων ἐκεί- νων ποὺ προσέφευγαν στὴν αὐλὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλέως, γιὰ να ἐπιλύσουν τὶς μεταξύ των διαφορὲς μὲ τὶς γνωστὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα καταστροφικὲς συνέπειες. Ἀκόμη θυμίζει τὶς προσκλήσεις τῶν ἑλληνικῶν κρατῶν κατὰ τοὺς χρόνους τῆς παρακμῆς πρὸς τοὺς Ρωμαίους, μὲ τὶς ὁποῖες νομιμοποίησαν τὸ δικαίωμα ἐπεμβάσεως τῶν τελευταίων καὶ οἱ ὁποῖοι, σπεύδοντες προθύμως, ὑπέταξαν προοδευτικὰ τὰ ἑλληνικὰ κράτη. [...]. Ἡ ἐθνική μας κάθαρση καὶ ἡ «ἀναπτέρωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ» εἶναι προσωπική μας, τῶν Ἑλλήνων, ὑπόθεση, ὅπως ἀκριβῶς ἦταν καὶ τὸ ’21. Δὲν εἶναι ἔργο τρίτων. Ἐμεῖς πρέπει νὰ γίνουμε πρωτίστως «πολίτες», δηλαδὴ ὑπεύθυνα ἄτο- Μία ἀλλόκοτη παράσταση τῆς «Μήδειας» στὸ Σύδνεϋ Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Στὸ «Κρατικὸ Θέατρο» τοῦ Σύδνεϋ ἐπῆγα στὶς 5 Ἰουνίου 1998 ἐνθουσιασμένος, ἐλπίζοντας νὰ ἰδῶ μία σύγχρονη πρωτοποριακὴ ἑλληνικὴ ἐκτέλεση τῆς «Μήδειας» τοῦ Εὐριπίδη ἀπὸ θίασο τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου Ἀθηνῶν. Προσδοκοῦσα ἕνα τρόπο ἔκφρασης, ποὺ θὰ ἦταν μία καινοτομία, ἕνα παράδειγμα πρὸς μίμηση. Ὅμως εἶδα τετριμμένους τρόπους ἐκτέλεσης, ποὺ ἀπὸ τὴν μία ἐντυπωσίαζαν χυδαῖα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀπομόνωναν τὸ κοινὸ ἀπὸ τὸν ἀρχαῖο τραγικό. Ἐπιτρέψετέ μου νὰ ἐξηγηθῶ. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐξένισε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ τρόπος σκηνοθεσίας. Σὲ ὅλη τὴν παρουσίαση τοῦ ἔργου ἡ προβολὴ μιᾶς πρωταγωνίστριας φάνηκε ὡς τὸ μοναδικὸ καθῆκον ὅλων τῶν μελῶν τοῦ θιάσου. Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ αὐτό, ὅλα τὰ ἄλλα μέλη περιωρίσθηκαν στὸν ρόλο ὑποστήριξης ἑνὸς «ἀστεριοῦ»! Ὅλος ὁ θίασος ἐδούλευε γι’ αὐτὸν τὸν σκοπό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χαθῇ ἡ ἑλληνικὴ συμμετρία καὶ ἡ ἰσορροπία στὴν ἀπόδοση χαρακτήρων. Ἔτσι ἀπὸ τὴν μία ἔδιναν τὴν ἐντύπωση πὼς ἐπαρουσίαζαν ἕνα «ἀστέρι» τοῦ Χόλυγουντ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ χαρακτῆρες ποὺ ὑποδύονταν ὑποβαθμίσθηκαν.