ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ ἐξελληνισμὸς τῆς Ρωμιοσύνης καὶ οἱ Ἑλληνοαμερικανοὶ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Οἱ Ἕλληνες πολίτες τῆς Ἀμερικῆς ζη- τοῦν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ «ἑλληνοποίηση τοῦ ἀνθελληνικοῦ Ρωμαίικου κράτους», στέλνοντας διακοίνωση πρὸς τὸν πρόε- δρο τῶν ΗΠΑ Οὐίλλιαμ Τζέφερσον Κλί- ντον, πρὸς τὸ Κογκρέσσο, τὴνΓερουσία καὶ τὰ ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Ἐξωτε- ρικῶν («Δαυλός», τ. 197). Τὸ διάβημα τῶν ὁμογενῶν νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ σοβαρὸ λάθος, ἀφοῦ ἡ πρό- σκληση πρὸς τρίτους γιὰ ἐπέμβαση σὲ ἐθνικὰ - ὑπαρξιακά μας ζητήματα νομι- μοποιεῖ τοὺς τελευταίους γιὰ ὁποιεσδή- ποτε ἐνέργειες κρίνουν αὐτοὶ ὅτι πρέπει νὰ προβοῦν. Ἡ περίπτωση θυμίζει ἔντο- να τὶς προσκλήσεις τῶν Ἑλλήνων ἐκεί- νων ποὺ προσέφευγαν στὴν αὐλὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλέως, γιὰ να ἐπιλύσουν τὶς μεταξύ των διαφορὲς μὲ τὶς γνωστὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα καταστροφικὲς συνέπειες. Ἀκόμη θυμίζει τὶς προσκλήσεις τῶν ἑλληνικῶν κρατῶν κατὰ τοὺς χρόνους τῆς παρακμῆς πρὸς τοὺς Ρωμαίους, μὲ τὶς ὁποῖες νομιμοποίησαν τὸ δικαίωμα ἐπεμβάσεως τῶν τελευταίων καὶ οἱ ὁποῖοι, σπεύδοντες προθύμως, ὑπέταξαν προοδευτικὰ τὰ ἑλληνικὰ κράτη. [...]. Ἡ ἐθνική μας κάθαρση καὶ ἡ «ἀνα- πτέρωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ» εἶναι προσω- πική μας, τῶν Ἑλλήνων, ὑπόθεση, ὅπως ἀκριβῶς ἦταν καὶ τὸ ’21. Δὲν εἶναι ἔργο τρίτων. Ἐμεῖς πρέπει νὰ γίνουμε πρωτί- στως «πολίτες», δηλαδὴ ὑπεύθυνα ἄτο- Μία ἀλλόκοτη παράσταση τῆς «Μήδειας» στὸ Σύδνεϋ Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Στὸ «Κρατικὸ Θέατρο» τοῦ Σύδνεϋ ἐπῆγα στὶς 5 Ἰουνίου 1998 ἐνθουσιασμένος, ἐλπί- ζοντας νὰ ἰδῶ μία σύγχρονη πρωτοποριακὴ ἑλληνικὴ ἐκτέλεση τῆς «Μήδειας» τοῦ Εὐριπίδη ἀπὸ θίασο τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου Ἀθηνῶν. Προσδοκοῦσα ἕνα τρόπο ἔκφρα- σης, ποὺ θὰ ἦταν μία καινοτομία, ἕνα παράδειγμα πρὸς μίμηση. Ὅμως εἶδα τετριμ- μένους τρόπους ἐκτέλεσης, ποὺ ἀπὸ τὴν μία ἐντυπωσίαζαν χυδαῖα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀπομόνωναν τὸ κοινὸ ἀπὸ τὸν ἀρχαῖο τραγικό. Ἐπιτρέψετέ μου νὰ ἐξηγηθῶ. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐξένισε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ τρόπος σκηνοθεσίας. Σὲ ὅλη τὴν παρου- σίαση τοῦ ἔργου ἡ προβολὴ μιᾶς πρωταγωνίστριας φάνηκε ὡς τὸ μοναδικὸ καθῆκον ὅλων τῶν μελῶν τοῦ θιάσου. Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ αὐτό, ὅλα τὰ ἄλλα μέλη περιωρίσθηκαν στὸν ρόλο ὑποστήριξης ἑνὸς «ἀστεριοῦ»! Ὅλος ὁ θίασος ἐδούλευε γι’ αὐτὸν τὸν σκο- πό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χαθῇ ἡ ἑλληνικὴ συμμετρία καὶ ἡ ἰσορροπία στὴν ἀπόδοση χα- ρακτήρων. Ἔτσι ἀπὸ τὴν μία ἔδιναν τὴν ἐντύπωση πὼς ἐπαρουσίαζαν ἕνα «ἀστέρι» τοῦ Χόλυγουντ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ χαρακτῆρες ποὺ ὑποδύονταν ὑποβαθμίσθηκαν.