ΣΤ. ΔΩΡΙΚΟΣ - K. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ «Ἴνκα» – «Κέτσουα» – «Ἀταχουάλπα» ΤρεΙς ΕλληνικΕς λέξεις τ·ν Ινκα(*) Ἴνκα, Κέτσουα, Ἀταχουάλπα, λέξεις ποὺ μοιάζουν ἐξωτικὲς, μυστικοπα- θεῖς, ἄπιαστες, ποὺ δὲν ἀποκαλύπτουν ἀμέσως στὸν Ἕλληνα μελετητὴ τῆς ἱστορίας καὶ τῆς δράσεως τῶν ἰθαγενῶν κατοίκων τῶν Νοτιοαμερικανικῶν χωρῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Περοῦ, ὅπου ἀναπτύχθηκε ἡ αὐτοκρατορία τῶν Ἴνκα, τῶν Υἱῶν τοῦ Ἡλίου, τοῦ Οὐρανοῦ, τοῦ Σύμπαντος. Στὴν γλῶσσα τῶν ἰθαγενῶν τοῦ Περοῦ ἡ λέξη Ἴνκα σημαίνει:ἄρχοντας, δεσπότης καὶ γενικώτερα εὐγενὴς γόνος ἐπιφανοῦς οἰκογενείας, τῆς ἐπι- κρατούσης φυλῆς ἢ φατρίας. Οἱ μονάρχες τῶν Ἴνκα ἦσαν ἀπόλυτοι κύριοι τῆς γῆς, πνευματικοί, θρησκευτικοί καὶ φυσικοὶ ταγοί, ἐκπρόσωποι τοῦ Θε- οῦ - Ἡλίου, τοῦ Ἴντι, πάνω στὴ Γῆ. Ἔχουν διαπιστωθῆ «μυστηριώδεις» ἀναλογίες στὴν ἀρχιτεκτονικὴ καὶ τοὺς μύθους τῆς ἀρχαίας Ἀμερικῆς μὲ τὶς κατασκευὲς καὶ τοὺς μύθους τῶν Ἑλλήνων, τῶν ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ἐτρούσκων, τῶν Πελασγῶν. Οἱ θαυ- μαστὲς αὐτὲς ὁμοιότητες ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν γλωσσολογικὴ ἀνάλυση τῶν ἰδιωμάτων τῶν δύο περιοχῶν, ποὺ ἀποκαλύπτει συγγένειες καὶ συνάφειες, ποὺ πέραν τοῦ φιλολογικοῦ ἐνδιαφέροντος κεντρίζουν τὴν γόνιμη περιέρ- γεια γιὰ ἱστορικὲς παράλληλες καταβολές. Ἡ γλῶσσα εἶναι αὐταπόδεικτο ἐπιχείρημα γιὰ τὴν συγγένεια πολιτισμῶν, δεξιοτήτων καὶ πολιτικῶν, πνευ- ματικῶν καὶ πολιτιστικῶν μορφωμάτων. Ἂν οἱ λαοὶ ἐκφράζωνται μὲ παρό- μοιο τρόπο, ἀντιλαμβάνονται καὶ τὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀπεικονίζουν στὴν τέχνη, τὴν φιλοσοφία, τὴν ἐπιστήμη, μὲ ἀνάλογο τρόπο, λιγώτερο ἢ πε- ρισσότερο παραστατικά, μὲ μεγαλύτερη ἢ μικρότερη ἀκρίβεια, μεγαλοπρέ- πεια ἢ λεπτότητα. Οἱ λέξεις ἀποκαλύπτουν τὴν θρησκεία, τὸν ἐξοπλισμό, τὰ ἐργαλεῖα, τὶς τε- χνολογικὲς δημιουργίες τῶν λαῶν. Τὴν σχέση μὲ τὴν θάλασσα, τὴν γῆ, τὶς ὑπερκόσμιες δυνάμεις. Τὰ ἀρχιτεκτονήματα ἢ τὰ ἴδια τὰ διοικητικὰ μορ- φώματα ὑλοποιοῦν τὶς ἀντιλήψεις τοῦ λαοῦ γιὰ τὸν κόσμο, τοὺς ἄρχοντες, τοὺς θεούς. Λέξεις καὶ κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ δομὴ καὶ τὰ μέσα ἐπιβολῆς ἢ ἀσκήσεώς τους ἀλληλοεξαρτῶνται. Γλῶσσα, φύση καὶ δομὴ στὰ δημιουρ- γήματα τοῦ ἀνθρώπου συνυπάρχουν. Οἱ λέξεις καὶ ἡ ἀποκρυπτογράφησή τους περιγράφουν τὰ γεγονότα καὶ τὴν ἱστορία. Ἡ διαχρονικὴ καὶ συγκρι- τικὴ μελέτη τῶν γλωσσῶν θεμελιώνει σχέσεις καὶ συγγένειες πολιτισμῶν. Τὸ ταξίδι ποὺ ἐπιχειροῦμε στὶς «ἐξωτικὲς» λέξεις τῶν Ἴνκα ἀποδεικνύε- ται μαγευτικό.Ἡ ἀνάλυσή τους ἀντικατοπτρίζει μέσα τους πολὺ γνώριμες, πολὺ οἰκεῖες γιὰ μᾶς, ἀμιγῶς ἑλληνικὲς ὀνομασίες. Ἔτσι ὁ μακρυνὸς πολι- τισμὸς τῶν Υἱῶν τοῦ Ἡλίου ἀποκτᾷ νέο περιεχόμενο· καὶ ἔχουμε νὰ μάθω- (*) Ἀπὸ τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν βιβλίο τῶν I. Δωρικοῦ - K.Χατζηγιαννάκη«Οἱ Ἴνκα μιλοῦσαν ἑλληνικά. - Κετσούα, ἡ γλῶσσα τῶν κατοίκων τοῦ Περοῦ, ἑλληνικὴ προσέγγιση»