ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Πνευματικοὶ καθοδηγητὲς Οἰωνοσκόποι, ναρκομανεῖς ἀποθεραπευμένοι ἢ ἐν ἐνεργείᾳ, Ἁγιορεῖτες ἀπόβλητοι, οὐφολόγοι, ἀνάπηροι διανοητικῶς ἢ σωματικῶς, παιδοκτόνοι, ἀγαπητικοί, «εἰδικοὶ» «ἐπιστήμονες» τῆς πεντάρας, πόρνες δηλωμένες στὸ Τμῆμα Ἠθῶν ἢ κρυφές, ἰδεολη- πτικοὶ ἢ μανιακοί, «συγγραφεῖς» καὶ «ποιητὲς» τῆς πλάκας ἢ τῆς συμφορᾶς, νυκτόβι- οι, κίναιδοι ἐγχειρισμένοι καὶ μή, ἀποφυλακισμένοι, ἀνέραστοι, παλιοημερολογίτες, ἀγύρτες, μικροαπατεῶνες, κοσμοκαλόγεροι, ψώνια κάθε κατηγορίας, μεσσίες, θεολη- πτικές, ἀπὸ τὴ μία· καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ψυχροὶ ἐξουσιαστὲς ἢ «ἀντιρατσιστὲς» «διανοού- μενοι» καὶ «καλλιτέχνες», ἀετονύχηδες, καταφερτζῆδες. σκιτζῆδες, ἀεριτζῆδες τῆς πιά- τσας –ὅ,τι πιὸ ἀντιπνευματικὸ καὶ ἀντικαλλιτεχνικὸ ὑπάρχει στὴν κοινωνία– πρὸς ἄγραν πολιτικῆς ἢ ἐμπορικῆς ἢ «πνευματικῆς» καὶ «φιλότεχνης» πελατείας. Τί εἶναι αὐτοί; Μὰ ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιλέγονται, οἱ ἴδιοι πάντοτε, ἀπὸ τὰ κανάλια ὡς «προ- σκεκλημένοι» τῶν διαφόρων τηλεοπτικῶν «συζητήσεων», καὶ διαφωτίζουν καὶ ἐξυψώ- νουν πνευματικὰ τοὺς περιούσιους ὑπηκόους τοῦ Ρωμαίικου, καλέ! Φρίκη. Ω. Ἡ ἁρμονία Ἡ ψυχοκοινωνικὴ ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου μεταλλάσσεται τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ ταχύτατους ρυθμούς, χωρὶς ὅμως τοῦτο νὰ γίνεται ἀντιληπτό. Κύριο γνώρισμα αὐτῆς τῆς «μετάλλαξης» ἡ ὁλοκληρωτική του ἐξάρτηση ἀπ’ τὴν βιοχημεία καὶ τὴν τηλετεχνο- λογία. Ὁ «ἔρωτας» χρειάζεται «viagra», ἡ διασκέδαση «σνίφα», ὁ ἀθλητισμὸς «ντόπα», ἡ ξεκούραση καὶ ὁ ὕπνος «tavor», οἱ κοινωνικὲς σχέσεις τηλεόραση, τηλέφωνο καὶ «090». Ποιά ἡ ἐναλλακτικὴ ὁδὸς στὴν δυστυχία τῆς ἐξάρτησης; Ὁ ἑλληνικὸς τρόπος σκέπτε- σθαι καὶ ζῆν. Ἡ ἀπολλώνεια καὶ διονυσιακὴ ἁρμονία. Ὅσοι τὴν βρήκαμε ἂς τὴν δια- φυλάξουμε ὡς «κόρην ὀφθαλμοῦ»· καὶ ὁ σῴζων ἑαυτόν σωθήτω! Π.Λ.K. Πετρ-αλωνίζοντες ὑπουργοὶ Εἶναι ἀκατανόητος αὐτὴ ἡ ἐμμανὴς προσπάθεια τῶν ὑπουργείων Πολιτισμοῦ καὶ Ἀναπτύξεως, διοικουμένων παρὰ τοῦ κ. Εὐ. Βενιζέλου καὶ τῆς κ. B. Παπανδρέου ἀντι- στοίχως, διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς διαχειρίσεως τοῦ παγκοσμίως πλέον γνωστοῦ σπηλαί- ου Πετραλώνων Χαλκιδικῆς ἀπὸ τὸν καθηγητὴν-ἐρευνητὴν, ἀνθρωπολόγον-παλαιο- ντολόγον κ. Ἄρην Πουλιανὸν καὶ τὴν ἐκχώρησιν αὐτῆς εἰς, τίς οἶδεν, ποῖον ἕτερον φο- ρέα, προφανῶς ἀνθρωπολογικῆς (ἢ ὄχι;) δραστηριότητος. Ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ἑλληνικῆς Ἀνθρωπολογικῆς Ἑταιρείας κατέστησε τὸ σπήλαιον τῶν Πετραλώνων, διὰ τῆς ἀνευ- ρέσεως ἐκεῖ τοῦ σκελετοῦ πρωτοέλληνος-ἀρχανθρώπου, χῶρον παγκοσμίου ἀνθρωπο- λογικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἐξ ἰδίων πόρων προέβη εἰς ἐγκατάστασιν μουσείου καὶ λοιπῶν χρειωδῶν διὰ τὸ ἔργον του χώρων, ἄνευ ἢ μετὰ ἐλαχίστης συνδρομῆς τῆς ἑλληνικῆς δι- οικήσεως (θετικῶς εἶχεν ἀνταποκριθῆ εἰς τὸ ἐρευνητικόν του ἔργον ἡ κυβέρνησις, ὡς γνωρίζομεν, μόνον τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου). Τὰ διεπιστώσαμεν ἰδίοις ὄμμασιν τὸ 1982 τὰ τῆς φιλοπονίας του ἔργα. Τὸ ἔργον τοῦ κ. Ἄρεως Πουλιανοῦ ἔχει πρωτίστως τὴν ἀναγνώρισιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης. Καὶ αὐτὴν ὀφείλουν ὑπὲρ πᾶν ἄλλο νὰ τὴν σεβασθοῦν οἱ ὡς ἄνω ἀντε- νεργοῦντες ὑπουργοί. Διότι εἶναι «ὑπουργοί», ἤτοι ὑπηρέται τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας. Ἄλλως θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσουν ὡς παραβάται καθήκοντος τὴν Δικαιοσύνην. Ἐκτός ἐὰν ὁ κ. πρωθυπουργός, ἀγνοῶν μέχρι τοῦ νῦν τὰς τοιαύτας ἀπαραδέκτους ἐνερ-