‘H δεύτερη ἐπιστροφὴ τοῦ Διονύσου Ὁ «Χαμένος Διόνυσος» λοιπὸν (βλ. τό ὁμώνυμο ἀφιέρωμα τοῦ προηγουμένου τεύχους τοῦ «Δαυλοῦ»), ἡ πλήρης καὶ ἀπάν- θρωπη ἀπορρόφηση καὶ ἀφαίμαξη τοῦ προσώπου ἀπὸ τὸ ἀπρό- σωπο, τοῦ ὑποκειμένου ἀπὸ τὸ ἀντικείμενο, τῆς ἀτομικῆς ψυχῆς ἀπὸ τὴν ἄψυχη εὐρωπαϊκὴ ratio,τὴν ψυχρὴ αὐτὴ δῆθεν σκέψη, ποὺ μόνον ἂν προσφέρῃ κέρδη, γίνεται ἀποδεκτὴ στὴ ζωὴ – ἀλλιῶς ἐξοβελίζεται ὡς ἀνόητη ἀπώλεια χρόνου... Ἔτσι μαζὶ μὲ τὸν προσφιλῆ γυιό τοῦ Διός καὶ τῆς Σεμέλης ἐν ὀνόματι τῆς «λογικῆς» παραμορφώθηκε πρῶτα καὶ ἐρρίφθη στὸ πῦρ τὸ ἐξώ- τερο ὕστερα καὶ ὁ ἄλλος πολυαγαπημένος βλαστὸς τοῦ Νεφε- ληγερέτου καὶ τῆς Λητοῦς, ὁ Ἀπόλλων – Λόγος, ἡ ἄσκοπη καὶ δημιουργικὴ ἔρευνα καὶ γνώση, ἀφοῦ δὲν ἦταν ὠφελιμιστικὴ – κι ἂς ἔδωσε, αὐτὴ καί μόνον αὐτή, τὴν ἐπιστήμη, τὴν θεωρία, τὴν ἀλυσιτελῆ σκέψη, ποὺ σήμερα σκυλεύει καὶ ἐκμεταλλεύεται τε- χνολογικὰ καὶ ἐμπορικὰ ὁ στεῖρος ρασιοναλισμός. Καὶ ἐν τέλει στὸ βωμὸ τῆς ρασιοναλιστικῆς «λογικῆς» θυσιάσθηκε ἀνελέη- τα ὁ Ἑλληνικὸς Λόγος. Ὀρφανὸς λοιπὸν ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπὸ τοὺς δύο κρυφοὺς προ- στάτες - ἀγγέλους του, τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὸν Διόνυσο, μετὰ τὴν ἰδεολογικὴ δολοφονία τους ἀπὸ τὸν δογματισμὸ καὶ τὸν φα- νατισμὸ ἐδῶ καὶ 17 αἰῶνες· ὀρφανὸς καὶ ὁ παγκόσμιος πολιτι- σμὸς ἀπὸ τὴ γενεσιουργὸ διπλοπηγή του – ἄρα ἀφ’ ἑνὸς τέλεια πολιτιστικὴ στειρότητα τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐπίσης τέλεια ἀφ’ ἑτέ- ρου ἐκβαρβάριση καὶ ἐξουσιαστικοποίηση τοῦ λεγόμενου πο- λιτισμοῦ τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας. Οἱ στρατιὲς τῶν μοναχικῶν, ἡττημένων, δυστυχισμένων καὶ ἐν τέλει ἀνέραστων ἀτόμων – κυρίαρχου ψυχολογικοῦ τύπου τῆς ἐποχῆς τῆς οἰκονομιστικῆς - ἐξουσιαστικῆς μοναξιᾶς –, τὰ ὁποῖα περιφέρουν τὴν θλιβερὴ ὕπαρξή τους μέσα σ’ ἕνα ἀντι- κειμενικὸ κόσμο ποὺ ὄχι μόνο δὲν βιώνουν, ἀλλά τὸν μισοῦν καὶ τὸν μάχονται ὡς ἐχθρό, ὅπως καὶ πράγματι εἶναι, δὲν εἶναι εὕρη- μα ἢ φαντασίωση ἀλλὰ μία ἀνείπωτη τραγικὴ πραγματικότητα