ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ προβολὴ διασήμων Νεοελλήνων διανοουμένων Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Διαβάζω τὸν «Δαυλὸ» περίπου δύο χρόνια καὶ ὁμολογῶ ὅτι τὰ θέματα ποὺ ἀναλύει δὲν εἶναι μόνο ἐνδιαφέροντα, ἀξιόλογα καὶ μοναδικά, ἀλλά ὡρισμένα θὰ πρέπει νά συμπεριληφθοῦν στὴ διδασκόμενη ὕλη τῶν σχολικῶν προγραμμάτων. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ προτείνω κάτι πού, νομίζω, λείπει γενικὰ ἀπὸ τὴ σημερινὴ ἑλληνικὴ παιδεία: τὴν παρουσίαση τῶν νεωτέρων ἑλλήνων ἐπιστημόνων/λογοτεχνῶν/ἐφευρετῶν. Στὸ σχολεῖο ποὺ διδάσκω μαθηματικά, ἐπειδὴ γνωρίζουν ὅτι εἶμαι Ἕλληνας, συχνὰ μὲ ἐρωτοῦν μαθητὲς καὶ καθηγητὲς Αὐστραλοί: «Ποιοί εἶναι οἱ σημερινοὶ διάσημοι Ἕλληνες; Ποιὸς εἶναι ὁ σημερινὸς Πυθαγόρας;», καὶ ἄλλες παρόμοιες ἐρωτήσεις. Πόσοι Αὐστραλοὶ μορφωμένοι ἔχουν ἀκούσει γιὰ τὸν μαθηματικό K. Καραθεοδωρῆ, ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους τοῦ αἰῶνα, γιὰ τὸν ἰατρό-φυσιολόγο Γ. Παπανικολάου, ἐφευρέτη τοῦ «Πάπ-τέστ» γιὰ τὴν ἔγκαιρη διάγνωση τοῦ καρκίνου τῆς μήτρας, γιὰ τὸν μουσικό Γ. Ξενάκη, ἀπὸ τοὺς πρωτοπόρους ποὺ συνδύασαν τὴ μουσικὴ μὲ τὰ μαθηματικά, γιὰ τὸν μουσουργὸ Δ. Μητρόπουλο, γιὰ τὸν σχεδιαστὴ τοῦ αὐτοκινήτου «Μίνι Μόρρις» μηχανολόγο A. Ἠσιγόνη, γιὰ τὸν διευθυντὴ ὀρχηστρῶν φόν Κάραγιαν, ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀξιόλογους τοῦ αἰῶνα (ὁ πατέρας του λεγόταν Καραγιάννης), γιὰ τὸν διάσημο σκηνοθέτη ταινιῶν Γ. Μίλλερ (ὁ πατέρας του, ὀνόματι Μιλιώτης, ἦταν μετανάστης στὴν Αὐστραλία), γιὰ τὸν διασημότερο ἴσως σκηνοθέτη τοῦ Χόλυγουντ H. Καζάν (Καζαντζόγλου); Πιστεύω, ὅτι, γιὰ νὰ ἐνημερωθοῦν παγκοσμίως οἱ ξένοι γιὰ τὰ ἐπιτεύγματα νεωτέρων ἑλλήνων ἐπιστημόνων, θά πρέπει νά γίνῃ σωστή παιδαγώγηση στά σχολεῖα τῆς πατρίδας. Τὸ ἁπλούστερο ἴσως εἶναι νά ἀναφέρουν τὴν βιογραφία τῶν πιὸ ἀξιολογων ἑλλήνων ἐπιστημόνων, καλλιτεχνῶν καὶ λογοτεχνῶν τῆς νεωτέρας ἐποχῆς παραλλήλως μὲ «Ἱστορικὸ» ἔργο θέλει τὸν Ἀλέξανδρο πιστὸ τοῦ Γιαχβέ: Πῶς ἀναπαράγονται σήμερα παραμύθια Ἑβραίων τῆς Ἀλεξανδρείας Κύριε διευθυντά, Σημεῖο τῶν καιρῶν μας – ὅσον ἀφορᾶ στὰ ἑλληνικὰ πράγματα – ἀποτελεῖ τὸ ἔντονο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ γενικώτερα ἡ στροφὴ πρὸς τὴ μελέτη τῆς Ἱστορίας τοῦ Πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ – δυστυχῶς – ἀποτελεῖ ἀντικείμενο ἐκμετάλλευσης μὲ σκοπὸ ἄλλοτε τὸ κέρδος μέσω τῆς διαφήμισης καὶ ἐνίοτε τὴν προπαγάνδα μέσω τῆς ἰδεοληψίας. Τὴν καταχρηστικὴ αὐτὴ ὠφέλεια σὲ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους μεθοδεύουν μεταξὺ ἄλλων καὶ διάφοροι ἐπαγγελματίες πολιτευτές, ποὺ χαρακτηρίζονται τόσο ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία ἁγνῶν ἐθνικῶν - ἑλληνικῶν ἰδανικῶν, ὅσο κι ἀπὸ τὴν ἔλλειψη δεοντολογίας καὶ ἐπαρκοῦς ἐπιστημονικῆς κατάρτισης. Ἐνδεικτικὰ ὡς πρὸς αὐτό παραθέτω ἀναφορὲς ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ τ. ὑπουργοῦ καὶ πολιτευτοῦ Νικολάου K. Μάρτη «Ἡ πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας τῆς Μακεδονίας», Ἀθήνα 1983. Ὁ κ. Μάρτης λοιπὸν γράφει στὸ κεφ. 5, «Μέγας Ἀλέ(cid:2)