ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ προβολὴ διασήμων Νεοελλήνων διανοουμένων Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Διαβάζω τὸν «Δαυλὸ» περίπου δύο χρόνια καὶ ὁμολογῶ ὅτι τὰ θέματα ποὺ ἀναλύει δὲν εἶναι μό- νο ἐνδιαφέροντα, ἀξιόλογα καὶ μοναδικά, ἀλλά ὡρισμένα θὰ πρέπει νά συμπεριληφθοῦν στὴ δι- δασκόμενη ὕλη τῶν σχολικῶν προγραμμάτων. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ προτείνω κάτι πού, νομίζω, λείπει γενικὰ ἀπὸ τὴ σημερινὴ ἑλληνικὴ παιδεία: τὴν πα- ρουσίαση τῶν νεωτέρων ἑλλήνων ἐπιστημόνων/λο- γοτεχνῶν/ἐφευρετῶν. Στὸ σχολεῖο ποὺ διδάσκω μαθηματικά, ἐπειδὴ γνωρίζουν ὅτι εἶμαι Ἕλληνας, συχνὰ μὲ ἐρωτοῦν μαθητὲς καὶ καθηγητὲς Αὐστραλοί: «Ποιοί εἶναι οἱ σημερινοὶ διάσημοι Ἕλληνες; Ποιὸς εἶναι ὁ ση- μερινὸς Πυθαγόρας;», καὶ ἄλλες παρόμοιες ἐρω- τήσεις. Πόσοι Αὐστραλοὶ μορφωμένοι ἔχουν ἀκού- σει γιὰ τὸν μαθηματικό K. Καραθεοδωρῆ, ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους τοῦ αἰῶνα, γιὰ τὸν ἰατρό-φυσιο- λόγο Γ. Παπανικολάου, ἐφευρέτη τοῦ «Πάπ-τέστ» γιὰ τὴν ἔγκαιρη διάγνωση τοῦ καρκίνου τῆς μή- τρας, γιὰ τὸν μουσικό Γ. Ξενάκη, ἀπὸ τοὺς πρωτο- πόρους ποὺ συνδύασαν τὴ μουσικὴ μὲ τὰ μαθημα- τικά, γιὰ τὸν μουσουργὸ Δ. Μητρόπουλο, γιὰ τὸν σχεδιαστὴ τοῦ αὐτοκινήτου «Μίνι Μόρρις» μηχα- νολόγο A. Ἠσιγόνη, γιὰ τὸν διευθυντὴ ὀρχηστρῶν φόν Κάραγιαν, ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀξιόλογους τοῦ αἰῶνα (ὁ πατέρας του λεγόταν Καραγιάννης), γιὰ τὸν διά- σημο σκηνοθέτη ταινιῶν Γ. Μίλλερ (ὁ πατέρας του, ὀνόματι Μιλιώτης, ἦταν μετανάστης στὴν Αὐστρα- λία), γιὰ τὸν διασημότερο ἴσως σκηνοθέτη τοῦ Χό- λυγουντ H. Καζάν (Καζαντζόγλου); Πιστεύω, ὅτι, γιὰ νὰ ἐνημερωθοῦν παγκοσμίως οἱ ξένοι γιὰ τὰ ἐπιτεύγματα νεωτέρων ἑλλήνων ἐπι- στημόνων, θά πρέπει νά γίνῃ σωστή παιδαγώγηση στά σχολεῖα τῆς πατρίδας. Τὸ ἁπλούστερο ἴσως εἶναι νά ἀναφέρουν τὴν βιογραφία τῶν πιὸ ἀξιο- λογων ἑλλήνων ἐπιστημόνων, καλλιτεχνῶν καὶ λο- γοτεχνῶν τῆς νεωτέρας ἐποχῆς παραλλήλως μὲ «Ἱστορικὸ» ἔργο θέλει τὸν Ἀλέξανδρο πιστὸ τοῦ Γιαχβέ: Πῶς ἀναπαράγονται σήμερα παραμύθια Ἑβραίων τῆς Ἀλεξανδρείας Κύριε διευθυντά, Σημεῖο τῶν καιρῶν μας – ὅσον ἀφορᾶ στὰ ἑλληνικὰ πράγματα – ἀποτελεῖ τὸ ἔντονο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ γενικώτερα ἡ στροφὴ πρὸς τὴ μελέτη τῆς Ἱστορίας τοῦ Πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ – δυστυχῶς – ἀποτελεῖ ἀντικείμενο ἐκμετάλλευσης μὲ σκοπὸ ἄλλοτε τὸ κέρδος μέσω τῆς διαφήμισης καὶ ἐνίοτε τὴν προπαγάνδα μέσω τῆς ἰδεοληψίας. Τὴν καταχρηστικὴ αὐτὴ ὠφέλεια σὲ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους με- θοδεύουν μεταξὺ ἄλλων καὶ διάφοροι ἐπαγγελματίες πολιτευτές, ποὺ χαρακτηρί- ζονται τόσο ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία ἁγνῶν ἐθνικῶν - ἑλληνικῶν ἰδανικῶν, ὅσο κι ἀπὸ τὴν ἔλλειψη δεοντολογίας καὶ ἐπαρκοῦς ἐπιστημονικῆς κατάρτισης. Ἐνδεικτικὰ ὡς πρὸς αὐτό παραθέτω ἀναφορὲς ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ τ. ὑπουργοῦ καὶ πολιτευτοῦ Νικολάου K. Μάρτη «Ἡ πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας τῆς Μα- κεδονίας»,Ἀθήνα 1983. Ὁ κ. Μάρτης λοιπὸν γράφει στὸ κεφ. 5, «Μέγας Ἀλέ- �