H ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ TOY BYZANTIOY (καὶ οἱ νεώτερες σκόπιμες στρεβλώσεις) Ἀρχαιοελληνικὴ προτομὴ τῆς Ἀφροδίτης, ποὺ ἀπόκειται στὸ Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν. Μὲ σφυρὶ καὶ σμίλη ἢ κοπίδι ἔχουν χαραχθῆ σταυρὸς στὸ μέτωπο καὶ ἄλλα βανδαλιστικὰ σημάδια στὰ μάτια, τὴ μύτη κ.λπ., ποὺ κατέστρεψαν ἀνεπανόρθωτα τὸ ἀνεπανάληπτο λιτὸ κάλλος τοῦ ἀριστουργήματος αὐτοῦ. Ἐκτὸς τῆς ἀρχαιοελληνικῆς Τέχνης, ποὺ ἐθεωρεῖτο στὸ Βυζάντιο «δαιμονικὴ» ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς καὶ ἡἙλληνικὴ Σκέψη ἦταν ἀπαράδεκτα καὶ κατεδιώχθησαν ἀνηλεῶς ἐπὶ αἰῶνες μέχρι τῆς πλήρους καταστροφῆς των. Ὅταν τὸ 324 ὁ Κωνσταντῖνος ἔγινε μονοκράτωρ, ἐγνώριζε πολὺ καλά, ὅτι ἡ αὐτοκρατορία του δὲν ἦταν συμπαγής. Ἐγνώριζε, ὅτι στὴν πρώτη κατάλληλη περίστασιν ἡ αὐτοκρατορία θὰ διελύετο. Οὔτε ὁ συγκρητισμὸς τῶν θρησκειῶν οὔτε ἡ κοινὴ ἰδιότητα τοῦ πολίτου, ποὺ ἀπενεμήθη ἀπὸ τὸν Καρακάλα, ἡνοποίησαν τὴν αὐτοκρατορία. Ἡ θεοποίηση τοῦ Κωνσταντίνου καὶ ἡ ἀνάληψις τοῦ ἀξιώματος τοῦ ἀρχιερέως τοῦ Μίθρα δὲν ἀπετέλεσαν τὸν συνεκτικὸ κρίκο τῆς αὐτοκρατορίας. Καὶ ἦταν φυσικὸ νὰ