Τὸ Εἰκοσιένα καὶ τὰ «Εἰκοσιένα» Τὸ Εἰκοσιένα εἶναι ἡ ἑλληνικώτερη ἑἐκδήλωση τοῦ Ελληνισμοῦ ὕστερα ἀπὸ χιλιάδες χρόνια νάρκῆς καὶ ἰδεολογικῆς του ἀνελληνικότητας. Πρόκειται, μὲ δύο λόγια, γιὰ τὸ ἀναμφισβήτητο γεγονός τῆς ἐνεργοποιήσεως τῆς ἔμφυτης ὀρέἔεως τῆς ἐλευθερίας, τῆς ὑπέρτατης αὐτῆς βιωματικῆς ἀξίας καὶ ᾱρρετῆς, ποὺ τίθεται πάνω κι ἀπὸ τὴν ἶδια τὴ ζωή ὡς ἁπλὸ βιολογικὸ φαινόμενο: τὸ ὁδιαζευκτικὸ σχῆμα « Ἐλευθερία ἢ Θάνατος», τὸ ἴδεαλιστικὸ αὐτὸ ἐμπύρευμα ποὺ ἀνέφλεξε τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ μεγαλουργήση, χωρὶς Ἄλικὰ μέσα καὶ λοιπὰ ὀργανωτικὰ καὶ ἐξουσιαστικὰ «μεγέθη», ἐναντίον ἑνὸς γίγαντος τυράννου, ὅταν οἱαδήποτε ἐξουσιαστικὴ «λογική» θ ̓ ἀνέστελλε κάθε διάθεση γιὰ τὴν ἀνατροπή του, ἀποτελεῖ ἀκριβῶς τὴν πεμπτουσία τῆς ἑλληνικότητας. Ὁ Ἕλληνας ὑπερέβη ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια τὸν ἄνθρωπο, ἀφ ̓ ὅτου κατενίκήσε τὴ μοῖρα του ὡς βιολογικοῦ ὀργανισμοῦ ποὺ εἷναι δέσμιος τῶν ἐνστίκτων αὐτοσυντηρήσεως κι ἐκτινάχθηκε σ ̓ἓ ναν πρωτόγνωρο ἀνώτερο κόσμο, τὸν κόσμο τοῦ ζεύγματος ἐλευθερία - ἀλήθεια, μέσα στὸν ὁποῖο τὰ ζωώδη χαρακτηριστικὰ καὶ ἡ «λογική» τῆς ἐπιβιώσεως ὑποχωροῦν κι ἐξαφανίζονται. "Εμπρακτη, λοιπόν, αὐθόρμητη ὄρεξη τῆς ἐλευθερίας ἔξω ἀπὸ κάθε λογοκρατικὴ λογική καὶ ἐπὶ θυσίᾳ τῆς ζωῆς: αὐτὸ εἶναι τὸ πρωτογενές κι ἀναμφισβήτητο, τὸ γυμνὸ ΤΟΜΟΣ Γ ̓ ο 27 ο ΜΑΡΤΙΟΣ 1984 ἢ κι ἄπεφθο Εἰκοσιένα. ̓Απὸ κεῖ καὶ ̓ πέρα φτιάχτηκαν καὶ στήθηκαν