ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ τεχνολογία τῶν παναρχαίων κυκλαδικῶν πλοίων Κύριε Λάμπρου, Στὸ τεῦχος 202 τοῦ «Δαυλοῦ» ὁ κ. Σταμ. Ἀσπιώτης σχολιάζοντας σὲ ἐπιστολή του τὴν μελέτη του ποὺ ἀφορᾷ στὰ πλοῖα ποὺ ἀπεικονίζονται στὴν τοιχογραφία τοῦ Ἀκρωτηρίου τῆς Θήρας («Δαυλός», τ. 173) ἀναφέρει: «α) Τὰ κουπιὰ δὲν εἶναι σπαστὰ καὶ δὲν ἀποτελοῦνται ἀπὸ κάθετο καὶ ὁριζόντιο μέρος. β) Ὁ ἁρμὸς τοῦ ἄνω μέρους δὲν εἶναι διπλὸς καὶ στερεῖται “ντίζας”. γ) Τὰ πλοῖα δὲν ἔχουν ἱστία καὶ πανιά, διότι ἔχουν κωπηλάτες». Εἶμαι σίγουρος πὼς ὁ κ. Ἀσπιώτης οὔτε εἶδε οὔτε μελέτησε τὸ σύνολο τῶν πλοίων τῆς τοιχογραφίας. Γιατί, ἐὰν πράγματι τὸ εἶχε κάνει, θὰ εἶχε διαπιστώσει τὰ ἑξῆς: Στὴν τοιχογραφία εἶναι ζωγραφισμένα ἐννέα σκάφη. Ἀπὸ αὐτὰ δύο εἶναι κωπήλατα. Τὸ ἕνα διαθέτει δύο κωπηλάτες καὶ τὸ ἄλλο πέντε· τὸν πηδαλιοῦχο καὶ τὸν κυβερνήτη. Ὑπάρχει ἕνα ἱστιοφόρο μὲ ἀνηρτημένα ἱστία, ποὺ δὲν διαθέτει κουπιὰ καὶ πολεμικὸ ἔμβολο, μὲ ζωγραφισμένα ὀκτὼ περιστέρια στὴν καρίνα του. Τὰ ὑπόλοιπα ἕξι πλοῖα «προβάλλουν» αὐτὰ τὰ «παράξενα σπαστὰ κουπιά». Στὴν οὐσία ἡ τοιχογραφία παρουσιάζει τρεῖς διαφορετικοὺς τύπους σκαφῶν· κωπηλάτων, ἱστιοφόρων καὶ «μηχανοκινήτων» (ὅσο καὶ ἄν αὐτὸ μᾶς σοκάρῃ!). Ἡ προϊστορικὴ «αὐτοματοποιητικὴ» εἶναι λογικὸ νὰ μᾶς ἐξαφνίζῃ, ὅταν «ἀδικαιολογήτως προβάλλει ἐμπρός μας πρὸ Ἥρωνος», τρέποντας τὰ «ἡρωνικὰ» σὲ εἰρωνικὰ σχόλια. Κατανοῶ ἀπολύτως τὸ «σὸκ» τῶν «μεταβιομηχανικῆς καὶ προτεσταντικῆς ἀντιλήψεως» τεχνογνωστῶν, μὲ τὴν ἐμφάνιση ὀδοντωτῶν τροχῶν σὲ νομίσματα τῶν Σελευκιδῶν ἤ στὸν «ἀστρολάβο τῶν Ἀντικυθήρων» ἤ στὴν ἀνί- Ὕπουλη προπαγάνδα σὲ ἀθῶα ἔντυπα Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος Σεπτεμβρίου 1998 ἑνὸς αὐτοκινητιστικοῦ περιοδικοῦ δημοσιεύτηκε ἄρθρο τοῦ L. J. K. Setright, στὸ ὁποῖο ὑπῆρξαν τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικὰ σημεῖα: 1. Μιλῶντας γιὰ τὸ σῆμα τῆς «Μπρίστολ», τὸ φτερωτὸ ἄλογο, ὁ L.S. ἔκανε ἀναφορὰ στὸν «Πήγασο» καὶ τὸν σχετικὸ Ἑλληνικὸ μῦθο. Μόνο ποὺ ἡ λέξη «Πήγασος» κατὰ τὸν L.S. προέρχεται ἀπὸ τὰ ἑβραϊκὰ pega+sus, ὅπου τὸ πρόσφυμα «pega» δηλοῖ ἀναφυόμενο προϊὸν μιᾶς βίαιης σύγκρουσης καὶ τὸ «sus» ἄλογο. 2. Μιλῶντας γιὰ τὸ σῆμα τῆς «Ἄλφα - Ρομέο» ἀνέφερε ὅτι τὸ κουλουριασμένο φίδι (μέρος τοῦ σήματος τῆς ἑταιρείας αὐτῆς) ποὺ συνοδεύει τὸν Ἀσκληπιὸ σὲ ἀπεικονίσεις, εἶναι κι αὐτὸ ἑβραϊκὸ εἴδωλο, ποὺ ἐνθάρρυνε τοὺς Ἑβραίους νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸν Παράδεισο. Δὲν γνωρίζω τὴν ἀκριβῆ ἰδιότητα καὶ καταγωγὴ τοῦ L.S: ὅσα ἐπικαλεῖται ἆραγε στηρίζονται σὲ διασταυρωμένα ἐπιστημονικὰ πορίσματα, ἀποδεκτὰ παγκοσμίως ἤ ἀποτελοῦν προσωπικὲς εἰκασίες του; Ἄς βάλουμε μία τάξη στὰ πράγματα: 1. Κατὰ τὸν μῦθο ὁ Περσέας σκοτώνει τὴ Μέδουσα. Ἀπὸ τὸ αἷμα της ξεπετάγεται ἕνα ἄλογο. Ἐπειδὴ τὸ συμβὰν λαμβάνει χώρα κοντὰ στὶς πηγὲς (ἀπὸ τὸ ρῆμα πήγνυμι = μπήγω, καρφώνω, στερεώνω, προσηλώνω) τοῦ Ὠκεανοῦ, τὸ ἄλογο ὀνομάζεται Πήγασος.Μεταγενέστερα (cid:2)