12 Ἢ «εἰρήνη» τοῦ τάφου ὅλες οἱ ἀρχὲς τῆς ἰουδαΐϊκης σκέψεως, λανσάρεται καὶ πλασάρεται μὲ πολλὲς μεθόδους στὸν σύγχρονο κόσμο, ἀκριθῶς διότι ἀθαντάρει Ιδεολογικὰ τὸν πανάρχαιο ἀνομολόγητο σκοπὸ τῆς Παγκόσμιας Σιωνιστικῆς Ἐξουσίας. Ὃ εἰρηνισμὸς εἶναι ἡ ἰδθολογία της διεθνοῦς κατεστημένης τάξεως πραγμάτων, διότι συμθάλλει στὴν κατοχύρωση καὶ διαιὠνισή της. τερογενὲς ἀποτελέσμά τους καὶ ὄχι πάντως αὐταξία ἢ αὐτοσκοπός. ̓Αλλὰ σ ̓ ἕνα κόσμο ποὺ κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸν ζόφο τοῦ ψεύδους καὶ τοῦ δόγματος, τὸ ἄγχος τῆς άνελευθερίας καὶ τὴν ἀνασφάλεια τῆς ἀδικίας, σ ̓ ἕναν κόσμο σὰν τὸν σημερινὸ τῆς ἱστορικῆς παρακμῆς, τοῦ δόλου, τῆς ἐξαχρειώσεως καὶ ἀποθλακώσεως τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους -- ἔ, ἀντὶ τῆς εἰρήνης, χίλιες Φφορὲς πόλεμο οἱ Πόλεμος τῆς ἀλήθειας, κατὰ τοῦ δόγματος, πόλεμος τῆς ἔναρχης κοινωνίας κατὰ τῆς ἐξουσίας, πόλεμος τοῦ ἰδεαλισμοῦ κατὰ τοῦ ὑλισμοῦ, πόλεμος τῆς δικαιοσύνης, κατὰ τῆς Ισότητας. Πόλεμος τοῦ Φωτὸς κατὰ τῶν Δυνάμεων τοῦ Ζόφου ποὺ κατίσχυσαν στὴν ὑφήλιο καὶ κατέστρεψαν τὴ ζωὴ μας... Γιὰ τὴν ἑλληνικὴ θεώρηση τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου τὸ δίλημμα Πόλεμος ἢ Εἰρήνη εἶναι πλαστὀ, ἀνύπαρκτο. Τὸ ὁλληνικὸ δίλημμα ἐντοπίζεται στὴν ἠθικὴ δυαρχία τῶν ζευγμάτων: ἘΕλευθερία ἢ ἀνελευθερία -̓Αλήθεια ἢ ψεῦδος -- Δικαιοσύνη ἢ ἀδι κία. Αν ἡ Ἐλευθερία, ἡ ̓Αλήθεια καὶ ἡ Δικαιοσύνη (1) λειτουργοῦν, ἡ εἰρήνη εἶναι φυσικὴ ἀπόρροιά τους, δ 5 υ- (4) "Οπου ὑπάρχει δικαιοσύνη, ὑπάρχοι καὶ εἰρήνη, κατὰ τὸν ̓Ἠσίοδο («Έργα και Ἡμέραι», 504).