O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ «Τὸν ἀγκαλιάζω – γιὰ νὰ τὸν πνίξω» Μὰ τί θέλουν καὶ φωνάζουν αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες; Τί ὑποκρισία εἶναι αὐτή; Ἐπειράχθηκαν, λέει, γιατὶ τὸ πολυαγαπημένο μου Χόλυγουντ θὰ γυρίσῃ δύο ταινίες μὲ θέμα τὴν ζωὴ τοῦ Ἀλέξανδρου (αὐτὸ μᾶς ἔλειπε, νὰ περιμένετε ἀπὸ ἐμένα νὰ τὸν ἀποκαλέσω μεγάλο· δὲν εἶναι δὰ κι ὁ Μπερνάλ). Φωνάζουν, γιατί στὴν μία ταινία ὁ πολυαγαπημένος μου σκηνοθέτης Ὄλιβερ Στόουν θέλει νὰ τὸν παρουσιάσῃ σὰν ἕνα βίαιο πολεμιστή, σφαγέα φίλων καὶ ἐχθρῶν. Μὰ ὁ Ὀλιβέρ μου δὲν λέει τίποτε παραπάνω ἀπὸ ὅσα εἶχε πεῖ τὸ ἄλλο μου καλὸ παιδί, αὐτὸς ὁ Μίχας. Ἀμνήμονες εἶναι οἱ Ἕλληνες (καὶ εὐτυχῶς ποὺ εἶναι). Ἀλλὰ τὸ πιὸ ἀκατανόητο εἶναι, ὅτι ξεχνοῦν τὰ τόσα ἔργα, ποὺ ἔχουν κάνει ἀγνώριστη τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία. Καὶ τί ἔγινε, ποὺ ἐφώναζαν γιὰ τὸ σήριαλ μὲ τὸν Ἡρακλῆ; Ἑλληνικὸ κανάλι τὸ προέβαλε ἐπὶ χρόνια. Ἂν ἤθελαν, ἂς μὴ τὸ προέβαλαν... Ἂς τὸ πάρουν ἀπόφασιν· τὰ θεάματα μοῦ ἀνήκουν καὶ ὅ,τι θέλω, αὐτὸ προβάλλεται. Ἂν βροῦν ἔστω καὶ μία ἑταιρεία κινηματογραφική, ποὺ νὰ μὴν μοῦ ἀνήκῃ, νὰ μοῦ τρυπήσουν τὴν μύτη. Μέχρι μὲ κακοποιοὺς (γκάνγκστερς) συνεργάστηκα, γιὰ νὰ ἐπιτύχω· μέχρι ποὺ ἔβαλα τὸν ἄλλο ἀγαπημένο μου Τόμας Ἔντισσον νὰ κλέψῃ τὴν ἐφεύρεσι ἀπὸ τοὺς Εὐρωπαίους. Ἀμέσως κατενόησα τὴν ἀξία τοῦ κινηματογράφου, ὅπως καὶ τοῦ τύπου, καὶ γι’ αὐτὸ κυριαρχῶ. Ἂς μὴν ἀποροῦν λοιπόν, γιατὶ ἐπέλεξα τὸν Ὄλιβερ Στόουν νὰ σκηνοθετήσῃ τὴν ταινία, τὸν βραβευμένο μὲ ὄσκαρ σεναρίου Κρίστοφερ Μὰκ Κουέιρι νὰ γράψῃ τὸ σενάριο. Δικό μου τὸ μαχαίρι, δικό μου καὶ τὸ πεπόνι. Ὅλα τὰ σφάζω, ὅλα τὰ μαχαιρώνω· καὶ βάζω καὶ τὸν κύριο Βενιζέλο νὰ σπρώχνῃ τὸ καρότσι. Γι’ αὐτὸ καὶ πῆγε καὶ τὸν εἶδε ὁ Ὄλιβερ Στόουν (πάλι εὐγενικός, ποὺ δὲν τὸν ὑπεχρέωσε νὰ πάῃ στὸ Χόλυγουντ). Λέτε νὰ τοῦ ἀρνηθῇ ὁ κύριος ὑπουργὸς τὴν βοήθεια ποὺ τοῦ ζήτησε; Ὀψόμεθα. Καὶ τὸν ἔχω μία μανία αὐτὸν τὸν Ἀλέξανδρο... Μπάχαλο παρὰ λίγο νὰ μοῦ κάνῃ τὸ μαγαζί. Ἤθελε νὰ φέρῃ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ στὴν Ἀσία. Κούνια ποὺ τὸν κούναγε! Αὐτὸ ἔλειπε, νὰ κάνω ταινία καὶ νὰ δείχνω τὸν κόσμο νὰ τὸν ὑποδέχεται σὰν ἐλευθερωτή. Σφαγέας καὶ βίαιος ἦταν. Δὲν τρελλάθηκα, νὰ μεταφέρω στὴν ταινία καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐπιστημόνων, ποὺ τὸν συνώδευσαν στὴν ἐκστρατεία, γιὰ νὰ μελετήσουν τὴν φύσιν καὶ τὸν πολιτισμὸ τῶν χωρῶν ποὺ κατελάμβανε. Στρατοκράτης σκέτος ἦταν. Τύραννος στυγνός. Αὐτὸ ἔλειψε, τὸ νὰ ἀποκαλύπτω ἐγὼ τὸ πολιτιστικὸ ἔργο του. Μοῦ φτάνει, ποὺ παρὰ κάτι νά μοῦ χαλάσῃ ἀκόμη καὶ τοὺς Ἑβραίους μου. Δὲν ἀνοίγετε καὶ κανένα βιβλίο τῶν Μακκαβαίων, νὰ δῆτε πὼς οἱ Ἑβραῖοι μου εἶχαν παραβῆ τὶς ἐντολές μου καὶ ἔτρεχαν στὰ γυμναστήρια; Θὰ τὸν ἐκδικηθῶ αὐτὸν τὸν Ἀλέξανδρο, ποὺ ἔκανε Ἀσιάτες (εὐτυχῶς ὄχι ὅλους) νὰ σκέπτωνται ἑλληνικά. Ὅλα ἐδῶ πληρώνονται. Καὶ νὰ μὴν ξεχάσω νὰ παραγγείλω στὸν καλό μου Στόουν νὰ βάλῃ τὸν Ἀλέξανδρο νὰ προσκυνᾷ τὸν ραββῖνο. Τί στὸ καλό; Ἐδῶ ἀκόμα καὶ οἱ Ἕλληνες ἔχουν βάλει τὴν εἰκόνα στὰ σχολικά τους βιβλία, στὴν ταινία θὰ παραλείψουν αὐτὴ τὴν ὑπέροχη σκηνή; Ὄχι, βέβαια. Μία ζωὴ στὴν παραποίησιν τῆς ἱστορίας ἔχω τάξει τὸν ἑαυτό μου· δὲν θὰ ἀλλάξω τώρα. Καὶ ἂς μὴν ἀνησυχοῦν οἱ δικοί μου,ὅτι δὲν θὰ εὑρεθοῦν αἴθουσες προβολῆς ἀκόμη καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχει ταινία, ποὺ διαστρέφει τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία καὶ δὲν ἐπαίχθηκε στὴν Ἑλλάδα; Ἂν εἶναι δυνατὸ νὰ συμβῇ κάτι τέτοιο; Ἂν τολμοῦν, ἂς τὸ ἀρνηθοῦν. Ὅσο γιὰ τὴν ἄλλη ταινία, ποὺ δείχνει τὸν Ἀλέξανδρο ἀμφίφυλο, κακῶς διαμαρτύρονται. Ἐδῶ οἱ μισοὶ ὑπουργοὶ τῆς πάλαι ποτὲ κραταιᾶς Ἀγγλίας ἔχουν δηλώσει ὁμοφιλόφυλοι... Ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Κι ἂν δὲν ὑπῆρχαν αὐτοὶ οἱ ὑπέροχοι χολυγουντιανοὶ καὶ οἱ Ἐγγλέζοι θὰ μὲ εἶχε πάρει ἀπὸ καιρὸ τὸ Σάρωθρον