ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ Χόλυγουντ καὶ ἡ Ἑλλάδα Ἑτοιμάζονται ἤδη στὸ Χόλυγουντ δύο ταινίες μὲ θέμα τὴ ζωὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Στὴν πρώτη, ποὺ σκηνοθετεῖ ὁ Ὄλιβερ Στόουν, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος παρουσιάζεται ὡς ἕνας αἱμοσταγὴς καὶ πολεμοχαρὴς ἡγεμών, ἕνα εἶδος Τζένγκις Χάν τῆς ἀρχαιότητας, ποὺ τελικὰ δολοφονεῖται ἀπό συνωμότες στρατηγούς του. Στὴ δεύτερη ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος παρουσιάζεται ὡς ἕνας μέθυσος, ποὺ τελικὰ αὐτοκτονεῖ. Ἀλλὰ βέβαια ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ Ρωμιοὶ παρουσιάζουν τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο ὡς «σφαγέα λαῶν» (Μίχας, Δήμου κ.τλ.), τί ἀπαιτήσεις νὰ ἔχουμε ἀπὸ τοὺς ξένους; Μετὰ ἀπὸ τὸν... καρατερίστα «Ἡρακλῆ», τὴν μαύρη «Καλυψὼ» (βλέπε τὴν πρόσφατη σειρὰ «Ὁμήρου Ὀδύσσεια»), τὴν μαύρη «Ἑλένη» καὶ τὸν μαῦρο «Κέκροπα» (βλέπε σειρὲς «Ἡρακλῆς», «Ζίνα»), τὸν... βρυκόλακα (!!!), «Διόνυσο» (σειρὰ «Ζίνα»), τοὺς «μοχθηροὺς θεοὺς τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων» (βλέπε σειρὰ «Ἡρακλῆς») καὶ πολλὰ ἄλλα ἀπίστευτα πράγματα, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ παρουσιασθῇ καὶ ὁ «σφαγέας Ἀλέξανδρος». (Ἐλπίζουμε τουλάχιστον ὄχι καὶ «κίναιδος», ὅπως νομίζει ὁ ποδοσφαιριστὴς Γιῶργος Σκαρτάδος καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι «Ἕλληνες»). Y.Γ.: Εἶναι πάντως ἐνθαρρυντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν πρώτη προβολὴ τῆς «μίνι» σειρᾶς «Ὁμήρου Ὀδύσσεια» στὶς ΗΠΑ σὲ ἐθνικὸ δίκτυο παρακολούθησαν 50.000.000 τηλεθεατές! Π.Λ. Ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη περὶ θρησκείας Ἔχει εὐστόχως παρατηρηθῆ ἐπανειλημμένα στὸν «Δ» ὅτι ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία δὲν ἦταν δόγμα οὔτε διέθετε «ἱερὸ βιβλίο» (Εὐαγγέλιο, Τορά, Βέδδες, Κοράνι κ.οκ.). Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν ἔχει ἐπαρκῶς συνειδητοποιηθῆ ἀπὸ τὸν σημερινὸ Ρωμιὸ εἶναι, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ θρησκεία δὲν ἦταν κἂν ὀργάνωση. Πραγματικὰ δὲν ὑπῆρχε ἱεραρχημένος οὔτε ἐπαγγελματικὸς (ἀμειβόμενος) κλῆρος, ἀλλὰ τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα (τελετές,θυσίες κ.λπ.) στοὺς διαφόρους ναοὺς, ἱερὰ καὶ βωμοὺς ἐκτελοῦσαν ἀμισθὶ καὶ ἀφιλοκερδῶς ἰδιῶτες, οἱ ὁποῖοι κατὰ κανόνα ἀνῆκαν σὲ ἀριστοκρατικὰ γένη καὶ εἶχαν κληρονομικὸ τὸ δικαίωμα τοῦ ἱερουργοῦ, ὡς τιμητικὸ καὶ μόνο ἀξίωμα. Οἱ ἐξαιρέσεις τοῦ κανόνος αὐτοῦ ἦταν σπανιώτατες καὶ ἐλαχιστότατες (μαντεῖα). Δόγμα, ἱερὰ βιβλία, ἱεραρχία, ἐπαγγελματικὸς κλῆρος, ὀργάνωση εἶναι λοιπὸν πράγματα ποὺ ἐμφανίσθηκαν στὴν Ἑλλάδα μετὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ («ἐν τῷ ναῷ δουλεύσετε, ἐν τῷ ναῷ τραφήσεσθε»). Ἑπομένως ἡ σήμερα διαφημιζόμενη ἰδέα τῆς ὀργανώσεως καὶ ἱεραρχήσεως ἑλληνικῆς θρησκείας εἶναι μὴ ἑλληνικὴ καὶ ἔχει ἀσιατικὴ καταγωγή. Ω. Ἀρχαιότης καὶ τέχνη Τὰ ὑπαρξιακὰ μας ἐρωτηματικὰ εἶναι πολὺ μικρά, γιὰ νὰ καλύψουν τὸν ἀτέλειωτο χῶρο τοῦ Ἀπείρου. Ἡ βιολογικὴ - ὀντολογική μας ὑπόσταση ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ Σύμπαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ Σύμπαν. Ὁπωσδήποτε ἡ κατασκευὴ αὐτὴ ἔχει ὅρια. Μόνο ἡ μεγάλη Τέχνη καὶ μάλιστα τῆς Ἀρχαιότητας ἀντανακλᾶ ἐξανθρωπισμένα ἀσύλληπτες καταστάσεις τοῦ Σύμπαντος. Γι’ αὐτὸ ἡ ἑνοποιημένη θεωρία Ἐπιστήμης