«Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ»: Λίγα λόγια χωρὶς σχόλια Ἔχει ἀπορριφθῆ ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο Κρήτης ὡς «μὴ συγκεντρώνων τὰ τυπικὰ προσόντα γιὰ ἐκλογὴ σὲ καμμία ἐπιστημονικὴ βαθμίδα μὲ τὴν ἰσχύουσα νομοθεσία...». Οἱ ἐργασίες ποὺ ὑπέβαλε «ἀποτελοῦν κλασσικὸ δεῖγμα ἀτεκμηρίωτης ἀρχαιολογικῆς δοξογραφίας» καὶ «εἶναι ἄθροισμα κοινοτοπιῶν, μεγαλοστομιῶν καὶ ἐκφράσεων ποὺ βρίσκονται στοὺς ἀντίποδες τῆς σοβαρῆς ἀρχαιολογικῆς ἔρευνας» «Ἡ ἐντύπωση ἐρασιτεχνισμοῦ ἀναδύεται σὲ κάθε γραμμή»· «πρόκειται γιὰ μέθοδο ἐργασίας ἀπολύτως ἀπαράδεκτη». «Τὸ κείμενο καὶ οἱ γνῶμες του ἀποτελοῦν ἕνα ἄτακτο σύνολο κοινοτοπιῶν καὶ ἀτεκμηρίωτων παραδοχῶν, ὅπου ἡ σύγχυση πραγμάτων, ἐννοιῶν, μεθόδων, ὑποθέσεων, συμπερασμάτων εἶναι πλήρης. Εἶναι ἐξαιρετικὰ ὀδυνηρὸ γιὰ τοὺς συντάκτες αὐτῆς τῆς ἔκθεσης νὰ ἀναγκάζωνται νὰ κάνουν αὐτὴ τὴ διαπίστωση...». Περὶ ποίου πρόκειται; Πρόκειται περὶ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος πρὸ τριῶν μηνῶν διωρίσθηκε γενικὸς κυρίαρχος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιολογίας προαχθεὶς μὲ εἰδικὴ εἰσήγηση τοῦ ὑπουργοῦ Πολιτισμοῦ κ. Εὐαγ. Βενιζέλου σὲ νεοδημιουργηθεῖσα θέση «Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀρχαιοτήτων», μολονότι κατὰ νόμον εἶχε λήξει ἡ δημοσιουπαλληλική του σταδιοδρομία καὶ ἔπρεπε νὰ συνταξιοδοτηθῆ. (Μὲ πιὸ πολλὰ λόγια οἱ δραστηριότητες τῶν Ἐφοριῶν Ἀρχαιοτήτων, τῶν ἀνασκαφῶν ἀλλὰ καὶ ἡ σταδιοδρομία τῶν ἀρχαιοτήτων τοῦ κράτους ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτόν). Οἱ ἀνωτέρω κρίσεις γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὰ γραπτά του περιλαμβάνονται αὐτολεξεὶ στὴν ὑπ’ ἀρ. Γεν. Πρωτ. Παν. Κρήτης Δ.E. 19168/31-1-84 πολυσέλιδη ἀπορριπτικὴ ἔκθεση, ὑπογραφόμενη ἀπὸ ἐπιστημονικοὺς ἐκλέκτορες γιὰ τὰ γνωστικὰ ἀντικείμενα τῆς Προϊστορικῆς Ἀρχαιολογίας τοῦ Μινωϊκοῦ Πολιτισμοῦ καὶ συνταχθεῖσα ἀπὸ τὸν καθηγητὴ-εἰσηγητὴ κ. Ἀντώνιο Ζώη τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων. Ἀποτελοῦν δείγματα μόνο μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἀναλόγων. (Ἀντίγραφο τοῦ πλήρους κειμένου τῆς ἐκθέσεως εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ «Δ»). Τὸ ὄνομα αὐτοῦ; Ἰωάννης Τζεδάκις· ὄνομα ποὺ φέρει στὴ μνήμη τῶν παρακολουθούντων τὰ ἀρχαιολογικὰ πράγματα τὴν ἐπιτυχῆ «ἐπιχείρηση» του (ἐν συμμαχίᾳ μὲ τὸν ἀλήστου μνήμης Μοσκὼφ) νὰ διακόψῃ τὶς ἀνασκαφὲς τῆς κ. Λιάνας Σουβαλτζῆ στὴν ὄαση Σίβα τῆς Αἰγύπτου, τὴν δικαστικὴ ἐξουδετέρωση τοῦ ἀντιλόγου τοῦ πυρηνικοῦ φυσικοῦ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν κ. I. Λυριτζῆ (ὁ ὁποῖος χρονολόγησε τὶς ἑλληνικὲς πυραμίδες στὴν 3η χιλιετία π.X.), τὴν στάση του ἕναντι των κ.κ. Πίτσιου, τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Ἄρη Πουλιανοῦ, προέδρου τῆς Ἀνθρωπολογικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος καὶ κύριου ἐπιστημονικοῦ ἀντιπάλου τοῦ Ἀφροκεντρισμοῦ στὴν Ἑλλάδα, κ.λπ. Ἀπὸ τὴν πλευρά μας δὲν νομίζουμε ὅτι χρειάζεται κανένα σχόλιο οὔτε γιὰ τὸν κ. I. Τζεδάκι οὔτε γιὰ τὸν ὑπουργὸ Πολιτισμοῦ κ. Εὐ. Βενιζέλο. Σημειώνουμε μόνο ὅτι ἡ κρατικὴ Ἀρχαιολογία ἀποτελεῖ τὴν ἀπόλυτη αὐθεντία στὸν τομέα τῆς ἀπώτερης ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καὶ ὅσοι ἐκφράζουν ἀντίθετες ἀπόψεις, ὅπως οἱ ἀρθρωμένες ἐπιστημονικὰ ἀποδείξεις ποὺ παρουσιάσθηκαν στὸν «Δαυλὸ» κατὰ τὴν τελευταία 15ετία γιὰ τὴν ἀναχρονολόγηση τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, γιὰ τὴν χρονολόγηση τῶν Ἑλληνικῶν πυραμίδων, γιὰ τὶς ἐπιστημονικὲς ἀπάτες περὶ Ἰνδοευρωπαίων, περὶ Φοινικισμοῦ, περὶ Ἀφροκεντρισμοῦ κ.λπ. «ἀναθεματίσθηκαν» καὶ «ἀφωρίσθηκαν» ἢ τὸ λιγώτερο «πνίχτηκαν» ὡς «ἐθνικιστικὲς», «ἑλληνοκεντρικὲς» ἢ καὶ «φασιστικὲς» φαντασιώσεις. Ω.