Πικρὴ αἴσθηση Οἱ Νεοέλληνες ἔχομε κατακτήσει μία καὶ μοναδικὴπαγκόσμια πρω- τιά. Εἶναι ἐκείνη τῆς Ἐμπορικῆς μας Ναυτιλίας. Διερωτηθήκατε ποτὲ ποιά εἶναι ἡ αἰτία; Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ φυσικὰ μποροῦν νὰ ἀπαντή- σουν ἔγκυρα οἱ ἁρμοδιώτεροι ὅλων, δηλ. οἱ δημιουργοί της (πλοιο- κτῆτες). Ὁ λόγος λοιπὸν γιὰ τὸν ὁποῖον ἡ ναυτιλία μας κατέχει στα- θερὰ τὴν κορυφὴ εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός: Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ποντο- πόρος Ἕλλην ἐπιχειρηματίας δρᾶ ἐκτὸς τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Ρω- μαίικου Κρατιδίου. Οἱ ἴδιοι, οἱ ἁρμοδιώτεροι ὅλων, στὸ (ἐντελῶς ὑπο- θετικὸ βεβαίως) ἐρώτημα, ποιά θὰ εἶναι ἡ τύχη τους ἂν τεθοῦν κάτω ἀπὸ τὸν (νομικό, γραφειοκρατικό, πολιτικὸ καὶ οἰκονομικὸ) ἔλεγχο τοῦ Ρωμαίικου, θὰ σᾶς ἀπαντήσουν ἀνενδοίαστα ὅτι σὲ ἐλάχιστα χρό- νια θὰ ἔχουν καταστραφῆ. Στὸ παρὸν τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ὑπάρχει ἀπολύτως πειστικὴ τεκ- μηρίωση τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ ρόλος τοῦΡωμαίικου Κρατιδίου στὴν πο- ρεία καὶ τὴν ζωὴ τοῦ Ἕλληνα εἶναι ὀλέθριος, σ’ ἕνα τουλάχιστον ἀκό- μη σημαντικὸ τομέα, τὸν ἐπιστημονικό. Θὰ διαβάσετε ὅτι ἀπόδημοι Ἕλληνες ἐπιστήμονες μὲ ἐπικεφαλῆς ἕνα Χιώτη καθηγητὴ σ’ ἕναν «ἑλληνοκρατούμενο» χῶρο ἑνὸς ἀμερικανικοῦ ἱδρύματος, τὸν Τομέα Διαστημικῆς τοῦ πανεπιστημίου τῆς Βαλτιμόρης, εἶναι ἡ παγκόσμια πρωτοπορία τῶν ἐρευνῶν γιὰ τὶς ἀποστολὲς στὸ Διάστημα καὶ ταυ- τόχρονα οἱ κορυφαῖοι ἐγκέφαλοι τῶν πλανητικῶν προγραμμάτων τῆς ΝΑΣΑ ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Καὶ ταυτόχρονα θὰ πληροφορηθῆτε γιὰ μιὰ τέτοια σαπίλα καὶ ἐπιστημονικὴ ἀνυπαρξία ὅλων τῶν κορυφαίων ἐπιστημονικῶν ἱδρυμάτων τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἂν δὲν κλείσετε τὴ μύτη σας ἀπὸ τὶς λοιμώδεις ἀναθυμιάσεις της, θὰ αἰσθανθῆτε θλίψη, ἴσως καὶ ντροπή. *** Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς κράτους εἰκόνας τοῦ στίβου, ὅπου οἱ Ἕλληνες ἀγωνίζονται στοὺς προμνησθέντες τομεῖς εἶναι τό- σο ἀβυσσαλέα καὶ κραυγαλέα, ὥστε ἡ ἐπίκληση καὶ ἄλλων ἀναλόγων συγκρίσεων – καὶ μποροῦν νὰ γίνουν πολλὲς – εἶναι περιττή. Εἶναι προφανὲς ὅτι κάποια ἀόρατη δύναμη ἐπενεργεῖ ἐντὸς τῶν ἑλλαδικῶν συνόρων καὶ παραλύει τὶς ζωτικὲς καὶ δημιουργικὲς δυνάμεις τοῦ Ἕλληνα, αὐτὲς ἀκριβῶς ποὺ ἀπελευθερώνονται καὶ ἐνεργοποιοῦνται μὲ τόσο σπουδαῖα ἀποτελέσματα, μόλις ἀναπτυχθοῦν σὲ ἄλλα περι- βάλλοντα – καὶ μάλιστα ξένα, ἑπομένως δυσμενῆ.